III SA/Po 306/19

Dnia 10 września 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2019 roku przy udziale sprawy ze skargi E. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie podatku akcyzowego I. oddala skargę, II. przyznaje adwokatowi A. Ł. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę [...]- ([...] i [...]) złotych uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie [...]- ([...] i [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r" Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w [...], po przeprowadzeniu postępowania podatkowego wszczętego z urzędu postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2018r. wobec E. A. umorzył postępowanie podatkowe prowadzone w sprawie określenia wysokości podstawy opodatkowania oraz kwoty należnego podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...] o numerze nadwozia [...] Organ podatkowy stwierdził prawidłowo zadeklarowaną przez podatnika w deklaracji [...] podstawę opodatkowania w wysokości [...] zł oraz kwotę zadeklarowanego podatku akcyzowego do zapłaty w kwocie [...]zł. Pismem z dnia [...] listopada 2018 r., E. A., złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w [...] znak sprawy [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r., [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. Uzasadniając swój wniosek strona zauważa, że termin do złożenia odwołania od decyzji nr/znak [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. wydanej w przedmiocie zapłaty podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...] o numerze [...], upłynął w dniu [...] września 2018 r. Jednocześnie strona wyjaśnia, że w okresie od [...] sierpnia 2018 r. do dnia wniesienia przedmiotowego wniosku miała zminimalizowaną zdolność działania w sprawie z uwagi na prowadzone ważne czynności firmowe w tym również badawcze (związane z doktoratem) oraz przede wszystkim inne ważne sprawy osobiste wymagające dużego poświęcenia i czynności prawnych ściśle związanych ze szczegółowymi analizami. Ważnym w tym wszystkim, zdaniem strony, jest powód posiadania przez podatnika niewystarczającej wiedzy względem przedmiotowej decyzji oraz całego prawa jej podlegającego, której wyznaczony termin był dla niej zbyt krótki do podjęcia odpowiednich w niniejszej sprawie decyzji. Uzasadnienie to czyni, zdaniem strony, że niedopełnienie nałożonych na nią obowiązków stanowi obiektywnie charakter niezawiniony. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r., znak sprawy [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że strona składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania winna zgodnie z art. 162 §2 Ordynacji podatkowej dopełnić czynności, dla której był określony termin, a zatem załączyć odwołanie, czego jednak nie uczyniła. Ponadto E. A. nie dochował 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu wraz z odwołaniem, określonego w art. 162 Ordynacji podatkowej. Decyzja odebrana została w dniu [...] września 2018 r., a zatem w tym dniu podatnik powziął wiedzę, że decyzja została wydana. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu został złożony przez stronę osobiście w siedzibie organu dopiero w dniu [...] listopada 2018r. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że strona nie spełniła warunków formalnych do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wynikających z ww. przepisu tj. art.162 Ordynacji Podatkowej. Niezależnie od powyższego organ uznał, że strona w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od ww. decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w [...] nastąpiło bez jej winy. W skardze na pożyższe postanowienie E. A. wniósł o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jak też rekompensatę w postaci [...] zł za każdy m-c postoju i degradacji przedmiotowego pojazdu licząc od początku 2-go m-ca (1 m-c to realny czas na załatwienie formalności przez organ) względem powstania obowiązku podatkowego do dnia rozwiązania przedmiotowej sprawy, Zaskarżając je w całości podniósł: 1. błędne ustalenie stanu faktycznego w postaci pominięcia dużej ilości materiału zgromadzonego w przedmiotowej sprawie dotyczącej wszczętego z urzędu postępowania podatkowego. Efektem przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, jak wskazuje strona, jest decyzja umarzająca przedmiotowe postępowanie podatkowe, która dla skarżącego jest bardzo krzywdząca z uwagi na pewnego rodzaju zaistniałe okoliczności wartościowo-czasowe. z przeprowadzonej analizy wynika, że Dyrektor Izby Skarbowej wydając zaskarżone postanowienie wydał je w dużym ograniczeniu co do przeprowadzenia analizy materiału do minimum. W ocenie skarżącego przedmiotowa sprawa jest oparta i omawiana, jako tylko administracyjna, a zatem wedle skarżącego nie powinno się w ogóle brać pod uwagę jakichkolwiek interpretacji względem uprawdopodobnienia wyjaśnień, co do tego gdzie obywatel przebywał, czy chorował, miał katar z wyszczególnieniem, co dokładnie robił, ponieważ te wszystkie aspekty godzą w wolność osobistą obywatela. Organ wydający decyzję nie ma żadnej świadomości realnej, co do wykonywanych prac i obowiązków skarżącego, a zatem nie powinien się w ogóle na ten temat wypowiadać łącznie ze stawianiem zarzutów, iż wnioskodawca nie dołożył należytej staranności w celu dokonania czynności w ważnej dla niego sprawie z uwagi na prowadzone ważne czynności firmowe w tym również badawcze (związane z doktoratem) oraz przede wszystkim inne ważne sprawy osobiste wymagające dużego poświęcenia i czynności prawnych ściśle związanych ze szczegółowymi analizami. Ważnym w tym wszystkim, zdaniem strony, jest powód posiadania przez podatnika niewystarczającej wiedzy względem przedmiotowej decyzji oraz całego prawa jej podlegającego, której wyznaczony termin był dla niej zbyt krótki do podjęcia odpowiednich w niniejszej sprawie decyzji. Uzasadnienie to czyni, zdaniem strony, że niedopełnienie nałożonych na nią obowiązków stanowi obiektywnie charakter niezawiniony W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 162 §1 Ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z kolei art. 162 §2 Ordynacji podatkowej stanowi, iż podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Z powyższego wynika zatem, iż przywrócenie terminu uzależnione jest od równoczesnego spełnienia czterech przesłanek: 1 .uprawdopodobnienia przez osobę zainteresowaną braku jej winy, 2. wniesienia przez osobę zainteresowaną wniosku o przywrócenie terminu, 3. dochowania terminu wniesienia wniosku, 4. dopełnienia czynności, dla której ustanowiony był przywracany termin. Decyzja podatkowa odebrana została przez pełnoletniego domownika pod adresem wskazanym przez E. A. w dniu [...] września 2018r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania został złożony przez stronę osobiście w siedzibie organu dopiero w dniu [...] listopada 2018 r. Przede wszystkim należy zauważyć, że jak wskazano wyżej warunkiem koniecznym wniosku było dopełnienie czynności, dla której był określony termin, czyli w tym przypadku złożenie odwołania od decyzji podatkowej. Art. 222 Ordynacji Podatkowej stanowi, że wymogami formalnymi odwołania jest zawarcie w nim zarzutów przeciw decyzji, oraz określenie istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem odwołania. Pismo z [...] listopada 2018r. nie zwiera żadnego z tych elementów. Stanowi jedynie wniosek przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, co wynika zarówno z zatytułowania pisma, jak tez przede wszystkim z jego treści. Już tylko brak dokonania przez stronę czynności której dotyczy wniosek o przywrócenie terminu – tj złożenie odwołania - powoduje, że stanowisko Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zawarte w zaskarżonym postanowieniu należy uznać za słuszne. Niezależnie od powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w [...] nastąpiło bez jej winy. Słusznie stwierdził organ podatkowy, że o braku winy strony można mówić tylko wtedy, gdy zaistniała rzeczywista przyczyna, która spowodowała uchybienie terminowi i przyczyna ta była niezależna od strony, przy czym strona nawet przy dołożeniu najwyższej staranności nie była w stanie owej przeszkody przezwyciężyć. Jednocześnie przyjmuje się, że od strony postępowania można oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw, a jakiekolwiek niedbalstwo strony dyskwalifikuje możliwość przywrócenia terminu. Strona składająca wniosek o przywrócenie terminu w trybie art. 162 O.p. powinna nie tylko wskazać przeszkodę, która spowodowała uchybienie terminu, ale także uprawdopodobnić, że przyczyny tej strona nie mogła przezwyciężyć przy użyciu największego, w danych okolicznościach, wysiłku. W ocenianej sprawie okoliczności wskazane przez skarżącego – tj ważne czynności firmowe, badawcze oraz inne ważne sprawy osobiste wymagające dużego poświęcenia słusznie nie zostały uznane za okoliczności stanowiące podstawę przywrócenie terminu ustawowego. Pozbawione uzasadnionej argumentacji stanowisko strony co do tego, że termin 14 dni wyznaczony ustawą był dla niej zbyt krótki nie jest zasadne. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), skargę oddalił. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 powołanej wyżej ustawy oraz § 21 pkt 1 lit. "c" w zw. z § 4 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 18). Obejmują one kwotę [...]zł, podwyższoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług.