III SA/Po 31/18

Dnia 30 stycznia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Spółdzielni A na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że w sprawie istnieje ryzyko utraty płynności finansowej i wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej, co może prowadzić do dalej idących negatywnych skutków dla Spółdzielni A. Skarżąca zwróciła uwagę na dwa rachunki zysków i strat w wariancie porównawczym od 31 grudnia 2015 roku do 31 grudnia 2016 roku, w których odnotowała wyłącznie straty. Stan na 31 grudnia 2013 roku również był ujemny i wskazywał stratę w wysokości [...] zł. Jedynie stan na 31 grudnia 2014 roku był dodatni i wyniósł [...] zł, co jak zaznaczyła strona skarżąca było związane ze sprzedażą nieruchomości. Wymienione kwoty jednak nie uwzględniały zaciągniętego kredytu na finansowanie bieżącej działalności z dnia 28 września 2016 roku. W świetle tych okoliczności zdaniem skarżącej wykonanie skarżonej decyzji doprowadzi do negatywnych skutków finansowych dla Spółdzielni A. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2017 r., poz. 1369) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z ogólną zasadą na stronie występującej z wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności faktycznych, na które się powołuje i z których wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest rzeczywiście uzasadnione. Brak takich elementów uzasadnienia powoduje, że jest ono niewystarczające, gdyż pozbawia Sąd możliwości oceny czy w sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym zakresie niewystarczające jest samo powołanie się na treść wskazanego przepisu ze wskazaniem, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołała się na straty finansowe poniesione w poprzednich latach oraz na zaciągnięte zobowiązania kredytowe, które mają spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W tym zakresie należy podkreślić, że kara finansowa wymierzona w zaskarżonej decyzji ma charakter pieniężny i jest odwracalna, a fakt ewentualnego wcześniejszego uregulowania takiego zobowiązania nie tworzy takiego stanu rzeczy, w którym na skutek wykonania decyzji strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiły skutki trudne do późniejszego odwrócenia. Uiszczona należność podlega zwrotowi w przypadku uchylenia decyzji zaskarżonej do sądu administracyjnego. Reasumując należy stwierdzić, że w świetle okoliczności zaprezentowanych w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu brak jest podstaw do stwierdzenia, że zachodzą przesłanki wymienione w przytoczonym przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., a tym samym brak podstaw do uwzględnienia wniosku strony skarżącej. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.