III SA/Po 312/09

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 08 czerwca 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania od decyzji dot. ustalenia wymiaru podatku rolnego; postanawia: przyznać Skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka [...]. /-/ S. Michalski Skarżący W. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego albo adwokata, według wyboru sądu. W uzasadnieniu wniosku, a także w piśmie z dnia 30 kwietnia 2009r. (k.10), Skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie posiada środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Zamieszkuje w budynku o pow. 54m² i posiada 3,55ha gruntów rolnych. Niemniej utrzymuje się ze środków otrzymywanych z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (200,00zł - zasiłek celowy oraz 444,00zł zasiłek stały). Skarżący podał, że komornik prowadzi przeciwko niemu egzekucję świadczeń alimentacyjnych. Wyjaśnił, że zajęte zostały: zasiłek stały oraz płody rolne w punkcie skupu; ustanowiono także hipotekę na nieruchomościach. Wnioskodawca oświadczył, że nie otrzymuje dopłat bezpośrednich do gruntów rolnych. Podał, że nie posiada ani oszczędności ani wartościowych przedmiotów. Sytuacja majątkowa i rodzinna Skarżącego wskazuje, iż należy on do grona osób spełniających przesłanki dla objęcia dobrodziejstwem prawa pomocy. Mając na uwadze przekazane informacje stwierdzić należało, iż Skarżący nie jest w stanie uiścić nawet najniższych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Środki finansowe pozostające w faktycznej dyspozycji Wnioskodawcy, wolny od egzekucji zasiłek celowy - 200,00zł miesięcznie, wedle zasad doświadczenia życiowego, nie przekraczają kosztów miesięcznego utrzymania koniecznego dla jednej osoby. Zaspokojenie podstawowy potrzeby umożliwia Skarżącemu dopiero finansowe wsparcie z Miejskiego Ośrodka Opieki Społecznej. Zatem stwierdzając brak realnych możliwości zgromadzenia, w tym również poprzez pożyczkę czy kredyt, środków koniecznych dla celowego dochodzenia swoich praw przed sądem uznać należało, że odmowa przyznania prawa pomocy w niniejszej sprawie utrudni Skarżącemu, ponad funkcje przypisywane kosztom postępowania, realizację prawa do sądu. Z uwagi na powyższe, na podstawie 246 §1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S. Michalski D.W.d