III SA/Po 319/10

Dnia 07 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka ( spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 lipca 2010 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na informację Zarządu Województwa z dnia ... nr w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę /-/ Sz. Widłak /-/ M. Górecka /-/ M. Kosewska W dniu 29 października 2009 r. Instytucja Zarządzająca WRPO na lata 2007 – 2013 ogłosiła konkurs nr 07/I/2009 dla Działania 1.2 "Wsparcie rozwoju MSP". Firma Sp. z o. o. złożyła dokumentację aplikacyjną projektu. Po przeprowadzeniu weryfikacji formalnej dokumentacji konkursowej wnioskodawca został poinformowany pismem Dyrektora Urzędu Marszałkowskiego Województwa z dnia 24 lutego 2010 r. o negatywnej ocenie formalnej i odrzuceniu przedmiotowego wniosku. W ocenie organu projekt nie spełniał kryterium formalnego nr 19 (prawidłowość wyliczeń we wniosku) oraz nr 27 (spójność informacji zawartych w dokumentacji projektowej). Wnioskodawca dokonał bowiem stosownej korekty swojego wniosku na wezwanie organu z dnia 29.01.2010 r., jednak w skorygowanym wniosku wystąpiły błędy w obliczeniach dotyczących wydatków niekwalifikowanych i całkowitej wartości projektu. Suma wydatków niekwalifikowanych nie zgadzała się w roku realizacji inwestycji z całkowitą sumą wydatków niekwalifikowanych. Pozycja "Maszyna do klejenia" VAT w roku realizacji inwestycji wynosił 92 906 zł, a w kolumnie suma – 9306 zł. Występowały też rozbieżności w tabeli 5.1 wniosku w kwestii całkowitej wartości projektu. Przedstawione błędy wpływały ponadto na powstanie niespójności w zakresie całkowitej wartości projektu ujętej w tabeli 5.1 wniosku i 5.2.1 wniosku. W proteście od wyniku oceny wniosku o dofinansowanie Spółka zarzuciła, iż w korekcie wniosku nie doszło do błędu w obliczeniach, lecz do oczywistej omyłki pisarskiej, spowodowanej zbyt szybkim pisaniem korekty za pomocą komputera. Omyłka miała dotyczyć kosztów niekwalifikowanych, co – w ocenie Spółki- nie wpłynęłoby na wartość ewentualnie udzielonej dotacji. Nie miała ona wobec tego- zdaniem Spółki- żadnych skutków ekonomicznych i merytorycznych dla przedmiotowego projektu, gdyż nie zmieniała jego założeń. Omyłka była przy tym drobna i oczywiście niezamierzona. Spółka wskazywała, iż możliwość poprawienia oczywistych omyłek przewidują przepisy postępowania administracyjnego, cywilnego, karnego, skarbowego, celnego i w sprawie zamówień publicznych. Spółka wniosła wobec powyższego o uznanie spełnienia kryteriów nr 19 i 27. Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej WRPO orzeczeniem z dnia 5 maja 2010 r. oddaliła protest w całości. W uzasadnieniu organ podniósł, iż uchybienia wyliczeniowe stwierdzone we wniosku i jego korekcie nie mogą zostać zakwalifikowane do kategorii "oczywistych omyłek pisarskich", gdyż przepisy i wytyczne dotyczące przeprowadzenia oceny formalnej projektu nie przewidują istnienia takiej kategorii błędów. Są to wobec tego uchybienia powodujące niespełnienie określonych przesłanek formalnych. Bez znaczenia jest przy tym fakt braku wpływu danego błędu formalnego na projekt inwestycyjny. Zdaniem organu, wnioskodawca jest zobowiązany do precyzyjnego i prawidłowego wypełnienia wniosku pod względem formalnym, gdyż ponosi negatywne konsekwencje wszelkich zaniechań w tym zakresie. W skardze na powyższe orzeczenie skarżąca Spółka wniosła o uznanie jej uchybienia jako oczywistej omyłki, nie skutkującej koniecznością odrzucenia wniosku. W uzasadnieniu skargi powtórzono argument o popełnieniu oczywistej omyłki pisarskiej, a nie o błędzie stanowiącym uchybienie formalne wniosku. W jej ocenie regulamin konkursu różnicuje błędy czy braki "poważne" i "niepoważne". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Według § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na takiej właśnie zasadzie kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 30 c ust. 1 tej ustawy – obowiązującym od dnia 20 grudnia 2008 r. , po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sądowa kontrola dokonywana na podstawie art. 30 c i nast. ustawy, sprowadza się do zbadania, czy ocena projektu dokonywana przez instytucję zarządzającą programem operacyjnym została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, czy też w sposób prawo naruszający. W niniejszym postępowaniu skarżąca Spółka poddała kontroli sądowoadministracyjnej postępowanie dotyczące negatywnej oceny formalnej wniosku, zakończone jego odrzuceniem. W zakresie określonej powyżej kognicji, zdaniem Sądu, ocena formalna przedmiotowego projektu dokonana przez Zarząd Województwa, jako instytucję zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym, została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem. Istota sporu pomiędzy skarżącym i Instytucją Zarządzającą w okolicznościach rozpoznawanej sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy zaistniały przesłanki do odrzucenia wniosku strony skarżącej z powodu niespełnienia kryteriów formalnych oceny wniosku. Przedmiotowy konkurs nr 07/I/2009 ogłoszony został w dniu 29 października 2009 roku przez Zarząd Województwa na stronie internetowej, na której zamieszczone zostały wszystkie dokumenty związane z tym konkursem, w tym Kryteria wyboru projektów (formalne i merytoryczne). Po dacie ogłoszenia konkursu wszyscy wnioskodawcy mogli przeprowadzać konsultacje w sprawach dotyczących konkursu i kryteriów wyboru projektów w specjalnym punkcie informacyjnym oraz drogą telefoniczną lub mailową. Strona skarżąca przystępując do przedmiotowego konkursu zobowiązana była zatem złożyć pełną dokumentację konkursową, po wcześniejszym wnikliwym zapoznaniu się z regulaminem konkursu i jego załącznikami oraz po ewentualnym skonsultowaniu swoich wątpliwości w powyższym trybie. Zgodnie z regulaminem konkursu nr 07/I/2009 (część III B pkt. 5 i 10 lit. e i f) w przypadku stwierdzenia braków lub błędów w trakcie dokonywania oceny formalnej niewynikających z niespełnienia kryteriów dopuszczających wnioskodawca ma możliwość jednorazowego uzupełnienia lub poprawienia złożonej dokumentacji w ciągu 5 dni, natomiast niepoprawienie w tym terminie wskazanego błędu lub wystąpienie nowych błędów we wniosku lub biznes – planie powoduje konieczność odrzucenia wniosku. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu organ dokonujący kontroli formalnej wniosku po dokonaniu jego uzupełnienia prawidłowo stwierdził określone uchybienia formalne skutkujące jego odrzuceniem. Projekt nie spełniał bowiem ostatecznie kryterium formalnego nr 19 (prawidłowość wyliczeń we wniosku) oraz nr 27 (spójność informacji zawartych w dokumentacji projektowej). W skorygowanym wniosku wystąpiły błędy w obliczeniach dotyczących wydatków niekwalifikowanych i całkowitej wartości projektu. Suma wydatków niekwalifikowanych nie zgadza się w roku realizacji inwestycji z całkowitą sumą wydatków niekwalifikowanych. Pozycja "Maszyna do klejenia" VAT w roku realizacji inwestycji wynosi 92 906 zł, a w kolumnie suma – 9306 zł. Występują też rozbieżności w tabeli 5.1 wniosku w kwestii całkowitej wartości projektu. Przedstawione błędy wpływają ponadto na powstanie niespójności w zakresie całkowitej wartości projektu ujętej w tabeli 5.1 wniosku i 5.2 wniosku. Regulacje dotyczące oceny kryteriów formalnych nie wprowadzają kategorii "oczywistych omyłek", a "błędy poważne" dotyczącą formalnych kryteriów dopuszczających i dają podstawę do odrzucenia wniosku bez uprzedniego wyzywania do jego poprawienia (część III B pkt. 4 regulaminu). W niniejszej sprawie chodziło jednak o błędy nie dotyczące niespełnienia kryteriów dopuszczających, wobec tego organ zasadnie uznał, iż każdy rodzaj błędu (również o charakterze rachunkowym) istniejący po odpowiednim uzupełnieniu wniosku musi skutkować jego odrzuceniem. Ponadto kategoria "oczywistej omyłki pisarskiej" istnieje wprawdzie w regulacjach prawnych dotyczących postępowania cywilnego, karnego czy podatkowego, ale jest to kategoria stosowana wyłącznie do orzeczeń wydawanych przez sądy i inne organy państwowe, a nie pism procesowych stron czy uczestników postępowania. Nie może mieć ona wobec tego zastosowania w niniejszym postępowaniu konkursowym. Należy też podkreślić, iż wniosek strony ma służyć uzyskaniu określonej korzyści finansowej, wobec tego winien on być sporządzony ściśle według wymagań danego konkursu. Niedochowanie wobec tego należytej staranności nawet w minimalnym stopniu obciąża samego wnioskodawcę i musi wywołać określone negatywne skutki prawne. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż formalna ocena spornego projektu została dokonana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa wobec czego należało orzec o oddaleniu skargi jako niezasługującej na uwzględnienie na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.). /-/ Sz. Widłak /-/ M. Górecka /-/ M. Kosewska