III SA/Po 324/11

Dnia 18 maja 2011 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz zabezpieczenia zobowiązania podatkowego na majątku podatnika postanawia: zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu S. J. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Na tej podstawie został on wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu dla osób fizycznych (PPF), który w zakreślonym terminie został przesłany do sądu. We wniosku S. J. wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 804,73 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.), ani żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Zgodnie z przepisem art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane ze świadczenia emerytalnego w wysokości 804,73 zł. Ponadto wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ruchomego, który mógłby być źródłem dodatkowego dochodu. W tej sytuacji należy uznać, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.