III SA/Po 332/11

Dnia 30 czerwca 2011 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi R.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej ustalenia podatku od nieruchomości na 2006, 2007, 2008, 2009 r. postanawia 1. zwolnić R.N. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla R.N. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 100,00 zł R. N. złożył wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu oraz wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. We wnioskach wskazał, że jest osobą niepełnosprawną, bezrobotną, zarejestrowaną w PUP bez prawa do zasiłku i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z opieki społecznej. Zaznaczył również, że jest zadłużony na 11.000,00 zł, którą to kwotę pożyczył od rodziny i musi ją zwrócić z odsetkami. Wnioskodawca poinformował również, że od 2009 roku czeka na operację w szpitalu. Jednocześnie przedłożył oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania, z którego wynika, że posiada mieszkanie o powierzchni 65,00 m² oraz nieruchomość o powierzchni 121,55 m². Na tej podstawie R. N. został wezwany do przedłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF), który złożył w zakreślonym terminie wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku R.N. powtórzył dotychczas podane przez niego informacje. Ponadto wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką. Jednocześnie oświadczył, że jako osoba bezrobotna i niepełnosprawna nie uzyskuje żadnych dochodów. Natomiast jeżeli złoży wniosek o świadczenie z pomocy społecznej może uzyskać kwotę od 220,00 zł do 588,00 zł. Matka wnioskodawcy, pozostająca we wspólnym gospodarstwie domowym, uzyskuje rentę w wysokości 942,19 zł. Wnioskodawca zaznaczył równocześnie, że nie może odebrać swoich pieniędzy od dłużników przy pomocy Sądu w L. i komornika, którego pozwał za bezczynność. Wnioskodawca wyjaśnił również, że posiada wyodrębnione mieszkanie o powierzchni 65,00 m² oraz działkę gruntową o powierzchni 121,55 m², za którą zapłacił, lecz fizycznie jej nie posiada. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.). Wnioskodawca nie posiada przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wnioskodawcy wynika, że wspólne gospodarstwo domowe, w którym pozostaje R. N. jest utrzymywane ze świadczenia rentowego jego matki oraz ewentualnych świadczeń z opieki społecznej, o które może wystąpić wnioskodawca. Ani on ani jego matka nie posiadają żadnych innych zasobów finansowych, które mogliby przeznaczyć na pokrycie kosztów prowadzonego postępowania sądowego. Stan zdrowia wnioskodawcy dodatkowo uniemożliwia podjęcie przez niego zatrudnienia. Jako osoba niepełnosprawna i oczekująca na operację ręki nie jest w stanie uzyskiwać żadnych dochodów z pracy. W tej sytuacji niemożliwie jest poniesienie przez wnioskodawcę dodatkowych wydatków związanych z kosztami postępowania sądowego oraz uiszczeniem honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. W konsekwencji oznacza to, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.