III SA/Po 332/26

Dnia 14 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 lutego 2026 r., znak sprawy [...], postępowanie: [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. L. W., reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę z dnia 9 lutego 2026 r. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 lutego 2026 r., znak sprawy [...]. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie albo umorzenie postępowania ponieważ decyzja wskazana w skardze nie została wydana. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do sprecyzowania zaskarżonego aktu. Pismem nadesłanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 19 marca 2026 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę z dnia 9 lutego 2026 r. (k. 30 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 146, dalej: "p.p.s.a.") strona skarżąca – w ramach przysługującego jej prawa do rozporządzania wniesioną skargą – może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie skarżąca L. W. reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika w piśmie z 13 marca 2026 r., doręczonym Sądowi w dniu 19 marca 2026 r., złożyła wyraźne oświadczenie, że cofa swoją skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 lutego 2026 r., znak sprawy [...] w sprawie o sygn. akt III SA/Po 332/26. W ten sposób skorzystała z przysługującego jej uprawnienia do rozporządzania skargą. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, nie wystąpiła również żadna ze wskazanych w przepisie art. 60 zd. 3 p.p.s.a. przesłanka wykluczająca dopuszczalność cofnięcia przedmiotowej skargi przez skarżącą. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofną skargę. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawia art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł na posiedzeniu niejawnym, jak w postanowieniu.