III SA/Po 333/13

Dnia 25 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc wrzesień 2011 roku postanawia: zawiesić postępowanie sądowe W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc wrzesień 2011 r., skarżący J.O. wniósł o zawieszenie postępowania, wskazując, że zaistniały następujące przesłanki: - w sprawie o sygn. akt I SA/Bk 99/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności przepisu art. 89 ust. 5 i 16 ustawy o podatku akcyzowym z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim dopuszcza zastosowanie stawki akcyzy określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku, gdy oświadczenia, o których mowa w art. 89 ust. 5 pkt. 1 i 2 tej ustawy zawierają wady nieistotne z punku widzenia ustalenia tożsamości nabywcy oraz przeznaczenia wyrobu energetycznego; - pytanie prawne w tej sprawie skierował do Trybunału Konstytucyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5 grudnia 2011 r., I SA/Wr 1184/11. Sąd zapytał, czy art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym jest zgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji w zakresie, w jakim warunkuje zastosowanie stawki akcyzy na olej opałowy, określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, od spełnienia warunku z art. 89 ust. 14 tej ustawy. W ocenie skarżącego, konieczne jest zawieszenie niniejszego postępowania, albowiem wynik wspomnianych spraw ma wpływ na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy. Problem prawny zaprezentowany we wskazanych pytaniach jest tożsamy z problemami prawnymi występującymi w sprawie stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania. Zarządzeniem z dnia [...] lipca 2013 r. Sąd zwrócił się do organu odwoławczego – Dyrektora Izby Celnej w P. o ustosunkowanie się do zawartego w skardze wniosku strony skarżącej o zawieszenie postępowania, poprzez złożenie – w terminie 7 dni – oświadczenia, czy przychyla się do tego wniosku (art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Ustosunkowując się od powyższego wezwania, pismem z dnia [...] lipca 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w P. oświadczył, że przychyla się do wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 126 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką do zawieszenia postępowania jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, iż zawieszenie postępowania na zgodny wniosek wszystkich stron jest dopuszczalne i nie prowadzi do obejścia prawa. W niniejszym przypadku zachodzi bowiem sytuacja, w której problem prawny zaprezentowany w postanowieniach: WSA w Białymstoku dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Bk 99/11, oraz WSA we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1184/11, o skierowaniu pytań prawnych do Trybunału Konstytucyjnego - jest tożsamy z problemem występującym w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu sądowym. W związku z tym Sąd uznał zasadność zawieszenia postępowania. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 126 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.