III SA/Po 333/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 03 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.K. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 02 marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do zgłoszenia gotowości niezwłocznego podjęcia służby p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne P.K. pismem z 31 marca 2022 r., zastępowany przez zawodową pełnomocnik, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę, na postanowienie opisane w rubrum. W skardze został zawarty wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zarządzeniem z 09 czerwca 2022 r. został zwrócony stronie skarżącej wpis, uiszczony razem ze skargą, jako uiszczony nienależnie (k. 41 i nast.). Pismem z 24 października 2022 r. pełnomocnik cofnęła skargę. Wyjaśniła, że skargę do sądu wniosła z uwagi na pouczenie zawarte w postanowieniu organu. Z uwagi na fakt, że organ przywrócił termin do złożenia zażalenia na to postanowienie skarga jako przedwczesna wymaga cofnięcia. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że w sprawie brak podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Brak jest także wiadomości, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. To zaś powoduje związanie Sądu cofnięciem skargi i koniecznością umorzenia postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd zaznacza, odnosząc się do zawartego w skardze wniosku dotyczącego zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, że stosownie do art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania, z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., a więc w sytuacji, gdy do dnia rozpoczęcia rozprawy organ w zakresie swojej właściwości uwzględnił skargę w całości. Jako że w sprawie nie wystąpiły ww. przesłanki, brak podstawy do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.