III SA/Po 351/16

Dnia 09 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 09 czerwca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2016 roku Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 16 maja 2016 roku strona Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, którą nałożono na nią karę pieniężną w kwocie 93.477,20 zł. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w odniesieniu do skarżącej Spółki ogłoszona została upadłość likwidacyjna (postanowienie sądu z dnia 28 listopada 2014 roku). W ocenie Syndyka karę za zajęcie pasa drogowego za okres po ogłoszeniu upadłości (51.414 zł) należy utożsamiać z daniną publiczną za czas po ogłoszeniu upadłości w rozumieniu art. 230 ust. 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 roku – Prawo upadłościowe (Dz.U. 2015, poz. 233 ze zm.). W ocenie Wnioskodawcy brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność umorzenia postępowania upadłościowego, gdyż po uwzględnieniu wskazanej powyżej kwoty majątek dłużnika nie będzie wystarczał na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego w rozumieniu art. 361 pkt 1 ustawy – Prawo upadłościowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione prawdopodobieństwem powstania sytuacji wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Do takich skutków niewątpliwie należy możliwość utraty płynności finansowej skutkująca koniecznością ogłoszenia upadłości, wstrzymania produkcji i zwolnienia pracowników. Podkreślić jednak należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy warunki do ogłoszenia upadłości skarżącej Spółki zostały stwierdzone postanowieniem sądu powszechnego przed złożeniem skargi do sadu administracyjnego. Postępowanie upadłościowe toczy się do prawie dwóch lat. W postępowaniu administracyjnym brał udział Syndyk. Argumentacja odwołująca się do załamania płynności finansowej skarżącej, już na dzień wniesienia skargi była nieaktualna. Zagrożenia płynące z utraty płynności finansowej wystąpiły i zostały skonsumowane na długo przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie uznaje, że losy postępowania upadłościowego wynikające stąd, że skarżąca Spółka okazuje się być w większym stopniu niewypłacalna niż na dzień wydania postanowienia o ogłoszeniu upadłości nie stanowią właściwej podstawy dla wydania orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd nie stwierdza w niniejszej sprawie żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby stwarzać dla skarżącej Spółki niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Reasumując, strona skarżąca nie wykazała, aby zaistniały okoliczności, które uzasadniałyby przyznanie ochrony tymczasowej. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 §3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.