III SA/Po 351/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi D. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dot. nałożenia obowiązku zapłaty solidarnie kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem wartości pojazdu postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. D. N. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika 15 maja 2023 r. wniósł do tutejszego Sądu skargę na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 7 marca 2023 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W skardze zawarto wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Sąd postanowieniem z 30 czerwca 2023 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na skutek zażalenia skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 października 2023 r. sygn. akt II GZ 374/23 uchylił ww. postanowienie tut. Sądu wskazując, że niedopuszczalne było wydanie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia skargi w sytuacji, gdy pełnomocnik, który złożył ten wniosek, nie legitymował się pełnomocnictwem do wykonania tej czynności. Wskutek powyższego, na wezwanie Sądu, adw. M. M. przedłożyła pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie. Następnie postanowieniem z 27 listopada 2023 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uznając, że pełnomocnik skarżącego nie wykazała, by nie ponosiła winy w uchybieniu terminu. Strony nie skorzystały z prawa zaskarżenia tegoż postanowienia i stało się ono prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Uznając, że skoro wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi został prawomocnie oddalony, skargę jako spóźnioną należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zważywszy, iż zaskarżone postanowienie SKO w P. doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 marca 2023 r., przyjąć należy, że ostatnim dniem 30-dniowego terminu dla skutecznego wniesienia przez D. N. skargi na ww. postanowienie był 26 kwietnia 2023 r. Strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła zaś skargę 15 maja 2023 r., dołączając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Biorąc pod uwagę, że Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia tegoż wniosku, stwierdzając, że pełnomocnik skarżącego nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, skargę jako spóźnioną należało odrzucić. O powyższym Sąd orzekł w pkt 1. postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi odrzuconej (pkt 2. postanowienia).