III SA/Po 352/15

Dnia 11 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R P na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu postanawia : umorzyć postępowanie w zakresie prawa pomocy Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2015 roku referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy Skarżącemu, gdyż złożone przez niego oświadczenie majątkowe nie pozwalało ustalić rzeczywistej sytuacji majątkowej i rodzinnej strony postępowania. Ogólnikowe oraz nieudokumentowane zapewnienia o braku środków finansowych na poniesienie kosztów postępowania budziły wątpliwości oraz nie pozwalały ocenić zdolności płatniczych Wnioskodawcy (k. 33 - 36 akt sądowych). Działając na skutek wniesionego sprzeciwu, postanowieniem z dnia 23 września 2015 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny również odmówił przyznania prawa pomocy Skarżącemu (k. 44 - 47 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 listopada 2015 roku oddalił zażalenie Skarżącego na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy (k. 64 - 66 akt sądowych). W uzasadnieniu postanowienia NSA wyjaśnił, że oświadczenie majątkowe złożone na formularzu wniosku o prawo pomocy było niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej skarżącego. Wnioskodawca nie przedstawił dokumentacji, o którą został wezwany w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie przedstawiła Sądowi żadnych informacji mających znaczenia do rozstrzygnięcia o żądaniach wniosku o prawo pomocy. Tym samym Wnioskodawca nie dołożył należytej staranności w wykazaniu, że jest osobą, która nie może ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W piśmie z dnia 16 lutego 2016 roku R zawarł ponowne żądanie przyznania prawa pomocy oraz wskazał, że jego sytuacja uległa pogorszeniu – wzrost zadłużenia, eksmisja na bruk, zawał serca ciężki rozstrój zdrowia, brak środków do życia i leczenia wpis do rejestru dłużników niewypłacalnych, bezdomność i inne (k. 95 - 96 akt sądowych). Skarżącemu został przesłany do wypełnienia urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący odesłał formularz wniosku, w którym wypełnił jedynie rubrykę 2.1 (adres i nazwa wnioskodawcy) oraz rubrykę 14 i 15 (miejscowość, data oraz podpis wnioskodawcy). Zatem pomimo wezwania Skarżący nie złożył oświadczenia o stanie majątkowym oraz rodzinnym, czyli pozostawił niewypełnione rubryki formularza wniosku od poz. 3 do poz. 11 (k. 100-101 akt sądowych). Biorąc pod uwagę powyższe referendarz sądowy postanowieniem z dnia 29 marca 2016 r. umorzył postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. Skarżący złożył sprzeciw od tego postanowienia, żądając jego uchylenia. W ocenie Sądu Skarżący ma świadomość, że składane przez niego oświadczenia majątkowe są niewystarczające i budzą wątpliwości. Naczelny Sąd Administracyjny już wielokrotnie, także w niniejszej sprawie, oddalał zażalenia wnoszone przez Skarżącego na orzeczenia dotyczące odmowy przyznania mu prawa pomocy. W tej sytuacji nie może budzi żadnych wątpliwości, że niewypełnienie urzędowego formularza wniosku o prawo pomocy w zakresie dokładnych danych o stanie majątkowym i dochodach Wnioskodawcy, w tym dokładnych danych o stanie rodzinnym, należy potraktować jako dalsze świadome uchylanie się Skarżącego od złożenia pełnego i rzetelnego oświadczenia majątkowego. Skoro strona uchyla się od przedłożenia wyczerpującego i rzetelnego oświadczenia o sytuacji majątkowej i rodzinnej, to powinna liczyć się z tym, że sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. W konsekwencji brak współpracy ze strony Wnioskodawcy ujawniony już na etapie wezwania do usunięcia braków ponownego wniosku o prawo pomocy skutkuje uznaniem, że Skarżący nadal uchyla się od rzetelnego przedstawienia swojej sytuacji majątkowej i rodzinnej. Z tych względów rozpoznanie kolejnego już wniosku o przyznanie prawa pomocy jest zbędne, a postępowanie w tej sprawie należało umorzyć. Z tych względów, na podstawie art. 252 § 1 i art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.