III SA/Po 353/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015 r. niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Sp. z o. o. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2015 r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniesienia zażalenia postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Skarżąca spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy. W treści uzasadnienia wniosku wskazano, że Spółka jest w organizacji, a z winy strony przeciwnej nie posiada dochodów. Kapitał zakładowy określono na kwotę [...] zł, a wartość środków trwałych na [...] zł. Zgodnie z oświadczeniem Spółka za ostatni rok bilansowy poniosła stratę w wysokości [...] zł. W treści wniosku zawarto również stwierdzenie, że Spółka nie ma należytej reprezentacji wskutek ubezwłasnowolnienia działającego za stronę R. P. Pismem z dnia 20 sierpnia 2015 roku Skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, oświadczenia majątkowego złożonego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o zgromadzony dotychczas materiał dowodowy, poprzez: – udokumentowanie wysokości przychodów Spółki od dnia jej utworzenia (przedłożenie dokumentacji księgowej Spółki i wykazanie deklarowanej straty według bilansu na poziomie 50.000 zł), – udokumentowanie wysokości kosztów funkcjonowania Spółki od dnia jej utworzenia (przedłożenie dokumentacji księgowej Spółki i wykazanie deklarowanej straty według bilansu na poziomie 50.000 zł), – udokumentowanie źródła finansowania kosztów funkcjonowania Spółki oraz kosztów prowadzonej działalności, a w szczególności przedłożenie wyciągów ze zlikwidowanych rachunków bankowych oraz udokumentowanie wniesienia kapitału zakładowego do Spółki, – wyjaśnienie czy w Spółce jest prowadzone postępowanie likwidacyjne, ewentualnie przedłożenie sprawozdania z czynności likwidacyjnych wraz z odpisem wezwania wierzycieli do zgłaszania wierzytelności, bilansu otwarcia likwidacji, listy wierzytelności do ściągnięcia oraz listy zobowiązań Spółki. W odpowiedzi na wezwanie R. P wystąpił z własnym żądaniem zwolnienia od kosztów sądowych. Natomiast Skarżąca nie wykonała nałożonych na nią obowiązków. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 12 października 2015 r. odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Strona wniosła sprzeciw od postanowienia, ale bez uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracji zważył co następuje : Z wniosku i sprzeciwu nie wynikają podstawy do przyznania prawa pomocy. Wnioskodawczyni nie wykazała bowiem warunków do objęcia jej ochroną na zasadzie prawa pomocy. Skoro strona uchyla się w toku postępowaniu od przedłożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Brak współpracy ze strony Wnioskodawczyni skutkuje uznaniem, iż nie wykazała ona zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania jej prawa pomocy. W ocenie strony brak jest podstaw do uznania za prawdziwe oświadczeń o ubezwłasnowolnieniu osób działających za skarżącą. R. P w licznych postępowaniach wszczynanych przed sądami administracyjnymi wielokrotnie już podnosił, że leczy się psychiatrycznie, nie rozumie treści pism kierowanych do niego oraz, że nie jest zdolny do występowania przed sądem. Jako swojego opiekuna i pełnomocnika wskazywał wówczas, między innymi, swojego brata, z którym wspólnie tworzył, a następnie prowadzi spółki prawa handlowego, w szczególności Sp. z o.o. oraz Sp. z o.o. w organizacji. Przy czym podnosząc sugestie o ubezwłasnowolnieniu R. P jednocześnie odmawia przedłożenia kserokopii orzeczenia o ubezwłasnowolnieniu, postanowienia o ustanowieniu opiekuna, czy chociażby podania sygnatury akt sprawy pod, którą prowadzone są tego rodzaju postępowania (pismo z dnia 29 kwietnia 2015 roku złożone w sprawie prowadzonej pod sygn. akt III SA/Po 1/15). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.