III SA/Po 354/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2017-04-13

Skład orzekający: Sędzia WSA Szymon Widłak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którym utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 260 § 2 P.p.s.a., sąd wojewódzki orzeka w przedmiocie sprzeciwu od postanowienia referendarza jako sąd II instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Na postanowienie sądu wojewódzkiego wydane w tym trybie nie przysługuje dalszy środek odwoławczy.
Stan faktyczny
Skarżący R. P. złożył skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, a postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 14 grudnia 2016 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu [...] kwietnia 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowanej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2010, postanawia: odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 14 grudnia 2016 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z 11 października 2016 r. referendarz sądowy tut. Sądu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 14 grudnia 2016 r. W piśmie procesowym z 3 stycznia 2017 r. skarżący wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z zażaleniem na postanowienie tut. Sądu z 14 grudnia 2016 r., wnosząc o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 14 grudnia 2016 r. – jako niedopuszczalne – podlega odrzuceniu. Wskazać trzeba, że stosownie do art. 260 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd II instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W konsekwencji na postanowienie tego sądu, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego utrzymano w mocy, nie przysługuje żaden dalszy środek odwoławczy, a zwłaszcza wywiedzione w niniejszej sprawie zażalenie. Środek taki nie jest zresztą przewidziany ani w art. 194 § 1 P.p.s.a., ani w innych przepisach tej ustawy. Wobec powyższego, na podstawie 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło