III SA/Po 361/10

Dnia 1 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi RP na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłaty skarbowej postanawia odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] r. oddalił skargę R. RP na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłaty skarbowej. Pismem z dnia [...] r. skarżący zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie zapadłego wyroku. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, że o treści orzeczenia dowiedziała się w dniu [...] r., bowiem wcześniej przebywała we Francji. Skarżący podkreśla, iż w związku z pobytem za granicą nie mógł złożyć w terminie wniosku o uzasadnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 września 2008 r., sygn. VI SA/Wa 195/08). Biorąc pod uwagę powyższe w ocenie Sądu skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie zapadłego wyroku. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać bowiem pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Skarżący tłumaczył w przedmiotowym wniosku niedotrzymanie terminu faktem, iż przebywał za granicą. Tym samym nie mógł on ustalić rozstrzygnięcia Sądu i ostatecznego terminu do wniesienia wniosku. Należy stwierdzić, iż przedstawiona przez skarżącego argumentacja nie może zostać uznana za podstawę uzasadniającą przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności. Wskazać bowiem należy, iż skarżący opuszczając miejsce zamieszkania, a będąc świadom toczącego się przed sądem administracyjnym postępowania w jego sprawie i spodziewając się otrzymania wydanego przez sąd orzeczenia winien dołożyć szczególnej staranności w zapewnieniu takiego sposobu przekazania informacji o przebiegu sprawy, aby być w stanie dochować przedmiotowego terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 24 marca 2004 r. sygn. akt FZ 13/04 stwierdził, iż "kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. (...) Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego dbającego o swoje interesy. (...) Wyjeżdżając na urlop skarżący bądź to powinien powiadomić Sąd o czasowej nieobecności bądź to ustanowić pełnomocnika". Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż w żaden sposób zaniedbania bądź brak należytej staranności ze strony skarżącego nie można zakwalifikować jako brak winy, będący przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, a zatem termin do wniesienia wniosku o uzasadnienie zapadłego wyroku nie mógł zostać przywrócony. Zważywszy powyższe działając na mocy art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.