III SA/Po 363/26

PostanowienieWSA w Poznaniu2026-08-18

Skład orzekający: Wojciech Rowiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na decyzję o nakazie rozbiórki może zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego pomimo skutecznego doręczenia wezwania do jego uiszczenia?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący nie uzupełni braków formalnych w postaci wniesienia wpisu sądowego w terminie wyznaczonym przez sąd, a wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone zgodnie z art. 70 § 2 P.p.s.a. mimo braku aktualizacji adresu do doręczeń przez skarżącego.
Stan faktyczny
Skarżący R. P. złożył skargę na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 lutego 2026 r. dotyczącą nakazu rozbiórki. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, co zostało skutecznie doręczone na adres wskazany w skardze. Skarżący nie uiścił wpisu, a kolejne wezwanie zostało zwrócone z adnotacją, że adresat nie jest znany. Skarżący nie poinformował sądu o zmianie adresu, mimo że posiadał skrytkę pocztową i był o tym informowany przez Pocztę Polską.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. P. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 2 lutego 2026 r. (znak: [...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 2 marca 2026 roku R. P. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 2 lutego 2026 r. (znak: [...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki. W skardze skarżący jako adres do korespondencji wskazał: ul. [...], [...]. Następnie, wykonując zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 13 marca 2026 roku, tutejszy Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 marca 2026 roku, pod adresem wskazanym przez skarżącego w skardze, tj. ul. [...], [...] (k. 17 akt sądowych – zwrotne potwierdzenie odbioru). Kolejno, pismem z dnia 30 marca 2026 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie wskazując, że wpis jest nielegalny i za wysoki. Skarżący jednocześnie zawnioskował o prawo pomocy. Postanowieniem z dnia 7 maja 2026 r. (sygn. II OZ 467/26) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego. Równolegle postanowieniem z dnia 2 czerwca 2026 r. (sygn. III SPP/Po 54/26) starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata (postanowienie to jest prawomocne od dnia 16 czerwca 2026 r.). W związku z powyższym tutejszy Sąd wezwał raz jeszcze skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 marca 2026 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została nadana w dniu 9 czerwca 2026 r. przez tutejszy Sąd na adres wskazany przez skarżącego w skardze, tj. ul. [...], [...]. Następnie przesyłka została zwrócona tutejszemu Sądowi, z adnotacją: "Pod wskazanym adresem mieści się Urząd Pocztowy i adresat nie jest znany". Zarządzeniem sędziego z dnia 1 lipca 2026 r. przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia. Jak z informacji uzyskanych od Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego Sądu, przedmiotowy wpis od skargi w kwocie 500 zł nie został uiszczony do dnia 7 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.) strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń, w tym adresu elektronicznego, lub siedziby. Z kolei w myśl art. 70 § 2 P.p.s.a. w razie zaniedbania obowiązku zawiadomienia sądu o każdej zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń, w tym adresu elektronicznego, lub siedziby, pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. W niniejszej sprawie skarżący w skardze podał adres: ul. [...], [...]. Na powyższy adres tutejszy Sąd nadał pierwsze pismo w sprawie, czyli wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu pod powyższym adresem (ul. [...], [...]) w dniu 22 marca 2026 r. (k. 17 akt sądowych – zwrotne potwierdzenie odbioru). Co istotne, przedmiotowe wezwanie zawierało stosowne pouczenie o obowiązku zawiadomienia sądu o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby oraz o skutkach zaniedbania powyższego obowiązku (k. 16 akt sądowych – pkt 5 pouczenia). Po oddaleniu zażalenia na przedmiotowe zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny, tutejszy Sąd wezwał raz jeszcze skarżącego do uiszczenia wpisu. Przesyłka zawierająca ponowne wezwanie została jednak zwrócona z adnotacją, że pod wskazanym adresem mieści się Urząd Pocztowy, a adresat nie jest znany. Wobec powyższego tutejszy Sąd podjął czynności na rzecz ustalenia innego adresu skarżącego w aktach sprawy. Z informacji pozyskanych przez tutejszy Sąd wynika, że w innym postępowaniu toczącym się przed tutejszym Sądem ze skargi tego samego skarżącego (sygn. III SA/Po 514/26), Poczta Polska S.A. wysłała pisma do tutejszego Sądu, w którym poinformowała, że pod adresem ul. [...] w P. mieści się Urząd Pocztowy Poznań 2. Zdaniem Poczty Polskiej wcześniejsze wydawanie przesyłek było nieprawidłowe, ponieważ było traktowane jak doręczenie do skrytki pocztowej (skarżący posiada skrytkę w UP). Poczta poinformowała jednak skarżącego o prawidłowym adresowaniu przesyłek. Mimo tego, skarżący nadal wskazuje nieprawidłowy adres. Wobec braku ujawnienia innego adresu skarżącego, zarządzeniem sędziego z dnia 1 lipca 2026 r. przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia. Tak jak bowiem zostało to wskazane wyżej, zgodnie z art. 70 § 2 P.p.s.a. w razie zaniedbania obowiązku zawiadomienia sądu o każdej zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń, w tym adresu elektronicznego, lub siedziby, pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. Na marginesie podkreślić trzeba, że skutek doręczenia określonego w art. 70 § 2 P.p.s.a. następuje z datą wydania zarządzenia przez przewodniczącego bądź sędziego sprawozdawcę o pozostawieniu pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (zob. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 70, LEX). W niniejszej sprawie był to więc dzień 1 lipca 2026 r. Mając powyższe uwagi na względzie, wskazać należało, że w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, od której nie został uiszczony należny wpis – stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. – podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie rzeczonego braku formalnego (fiskalnego) skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wobec skutecznego doręczenia przesyłki zawierającej powyższe wezwanie w trybie przewidzianym przez art. 70 § 2 P.p.s.a. w dniu 1 lipca 2026 r., siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął z dniem 8 lipca 2026 r. Skarżący nie uzupełnił jednak powyższego braku formalnego (fiskalnego) skargi. Ziściły się zatem przesłanki do odrzucenia skargi. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło