III SA/Po 365/24

Dnia 11 lutego 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Raczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2025 roku sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dotacji oddala skargę. Wójt Gminy [...] decyzją administracyjną częściową z dnia 21 września 2023 roku działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2023r. poz., 775 t.j.) w związku z art. 60 pkt 1, art. 61 ust. 1 pkt 4, art. 67 i art. 251 i 252 ustawy - O finansach publicznych oraz art. 16, 33, 34, 35 i 36 ustawy - O finansowaniu zadań oświatowych określił stronie do zwrotu kwotę 500 711,87 wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem oraz kwotę 27 882,64 zł niewykorzystaną w 2019 r. wraz z odsetkami. W kolejnym punkcie decyzji nakazano dokonanie zwrotu kwoty 474 608,17 zł wraz z odsetkami ustawowymi jak od zaległości podatkowych, w terminie 15 dni od dnia doręczenia decyzji. Wskazano, że kwota 474 608.17 zł stanowi różnicę pomiędzy kwotą określoną (528 594.51 zł), a kwotą zwróconą (53 986,34zł) przez organ prowadzący w dniu 23 grudnia 2022r. Z kolei na kwotę 474 608,17 zł składają się: kwota dotacji wykorzystanej w 2019r. niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 446 725.53 zł wraz z odsetkami ustawowymi jak od zaległości podatkowych liczonymi począwszy od dnia przekazania z budżetu Gminy [...] poszczególnych transz oraz kwota dotacji niewykorzystanej w 2019 r. w wysokości 27 882,64 zł wraz z odsetkami ustawowymi jak od zaległości podatkowych liczonymi począwszy od dnia 1 lutego 2020 r. W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny. Wójt Gminy [...] przeprowadził postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu dotacji oświatowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem począwszy od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019r., udzielonej dla Publicznego Przedszkola [...] w [...], którego organem prowadzącym była A. M., której Wójt Gminy [...] w dniu 27 sierpnia 2014r. udzielił zezwolenia na założenie i prowadzenie publicznego przedszkola. o nazwie Publiczne Przedszkole [...] z siedzibą w [...], ul. [...]. W decyzji zawarto informację, że przedszkole rozpocznie działalność 1 września 2014r. A. M. w okresie objętym kontrolą, a także postępowaniem administracyjnym była jednocześnie organem prowadzącym przedszkole i dyrektorem przedszkola i na tej podstawie pobierała wynagrodzenie w latach 2018 - 2020. W dniach od 4 grudnia 2020 r. do 16 listopada 2021 r. przeprowadzona została kontrola prawidłowości wykorzystania dotacji oświatowej za lata 2018-2020. Rozliczanie pobranej dotacji powinno nastąpić zgodnie z treścią uchwały Rady Gminy [...] z dnia 18 stycznia 2018r. Nr [...] w sprawie udzielania i rozliczania dotacji dla publicznych i niepublicznych przedszkoli, dla których Gmina [...] była organem rejestrującym. W dniu 18 czerwca 2021r.organ prowadzący złożył zastrzeżenia do protokołu kontroli. W wyniku złożonych zastrzeżeń organ kontrolujący przeprowadził dodatkowe czynności kontrolne i zobowiązał stronę do złożenia uzupełniających wyjaśnień w przedmiocie wypłaconych wynagrodzeń. W odpowiedzi na zastrzeżenia organ kontrolujący zajął w dniu 15 listopada 2021 r. stanowisko na piśmie, sporządził uzupełnienie do protokołu, które doręczył stronie. Ostatecznie po dokonanych korektach i częściowym uwzględnieniu stanowiska strony co do należnego wynagrodzenia dla organu prowadzącego przedszkole i pełniącej funkcję dyrektora przedszkola A. M., uznano część wypłaconego "wynagrodzenia" do wysokości ustawowego limitu. Dnia 16 listopada 2021r. Wójt Gminy [...] sporządził wystąpienie pokontrolne, które doręczono organowi prowadzącemu Publiczne Przedszkole [...]. Po przekazaniu wystąpienia pokontrolnego strona nie skorzystała z możliwości dobrowolnego zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, co skutkowało wszczęciem postępowania administracyjnego. Decyzją z dnia 16.05.2022r. nr [...], Wójt Gminy [...] określił wysokość należności przypadającej do zwrotu do budżetu Gminy [...] z tytułu dotacji wykorzystanej w latach 2018 - 2020 (I-III kwartał) niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 1.436.480,51zł, sprostowaną na kwotę w wysokości 1.437.316,41zł oraz nakazał dokonanie zwrotu kwoty 1.437.316,41 zł wraz z odsetkami ustawowymi jak od zaległości podatkowych, liczonymi począwszy od dnia przekazania z budżetu Gminy [...] poszczególnych transz dotacji dla Publicznego Przedszkola [...] w wysokości wyszczególnionej dla każdego z okresów (od 2018r. do 2020r.).Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję z dnia 29.03.2023r. nr [...] uchylającą w/w decyzję Wójta Gminy [...] do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wójt Gminy [...] wskazaną wyżej decyzją częściową odnoszącą się już wyłącznie do roku 2019 nakazał organowi prowadzącemu dokonanie zwrotu kwoty 474 608,17 zł wraz z odsetkami. W uzasadnieniu wskazano, że organ prowadzący rozliczył kwotę 471 915.58 zł. która wykazana została w rozliczeniu dotacji za 2019 r., jako wydatki poniesione pod wspólnym tytułem "wynagrodzenie" : -wynagrodzenie za świadczenie usług dodatkowych przez organ prowadzący w wysokości 19 000,00 zł miesięcznie (rocznie 228 000,00 zł), którą organ prowadzący przedszkole wskazał jako dodatkowe wynagrodzenie za pracę na stanowisku specjalisty do spraw planowania i rozwoju Publicznego Przedszkola [...] - spłatę pożyczki hipotecznej w kwocie 213 845,49zł., - wydatki za dodatkowe faktury (nie wykazane w rozliczeniu dotacji za 2019 r. i przekazane kontrolującej po otrzymaniu protokołu kontroli przez organ prowadzący) na kwotę 10.090,30zł i kwotę 19 979,79 zł W odniesieniu do pierwszej z zakwestionowanych pozycji tj. kwoty 228 000,00 zł wskazano, że nie dano wiary dokumentom i oświadczeniom przekazanym przez stronę odnośnie kwalifikowalności tych wydatków z uwagi na nast. okoliczności: - statut przedszkola ani arkusz organizacyjny nie przewidywały stanowiska specjalisty do spraw planowania i rozwoju przedszkola, - organ prowadzący nie wykazał się żadnym innym dokumentem poświadczającym istnienie takiego stanowiska, a także żadnym innym dokumentem poświadczającym wykonywanie czynności, - miesięczny wykaz zadań wykonywanych w ramach stanowiska specjalisty do spraw planowania i rozwoju przedstawiony został dopiero po przekazaniu protokołu kontroli, w odpowiedzi na zarzuty kontroli, co dowodzi, iż służył wyłącznie uzasadnieniu, iż dotacja wykorzystana została na realizację zadań przedszkola i nie powinna podlegać zwrotowi, - organ wprawdzie nie zakwestionował zeznań świadków co do pozyskiwania przez A. M. środków z funduszy unijnych na dodatkowe programy unijne uznając ich zeznania za wiarygodne, to jednak nie przesądzają one o możliwości rozliczenia tych czynności w ramach dodatkowego wynagrodzenia dla organu prowadzącego - przypisane do stanowiska specjalisty ds. planowania i rozwoju przedszkola zadania pokrywają się w większości z zadaniami dyrektora oraz organu prowadzącego przedszkole wpisanymi w zajmowane stanowisko i rolę jaką pełni organ prowadzący w myśl art. 10 ustawy - Prawo oświatowe, - przypisane do stanowiska specjalisty ds. planowania i rozwoju przedszkola zadania w części nie służą realizacji celu kształcenia, wychowania i opieki lecz pozyskaniu dodatkowych środków finansowych dla prowadzonej przez organ działalności i uzyskiwanego z tego tytułu dochodu, - kwota w wysokości 19 000,00 zł miesięcznie jest wartością wyraźnie wygórowaną w stosunku do limitu ustawowego wynagrodzenia miesięcznego organu prowadzącego i niewątpliwie niewspółmierną do wykazywanych przez organ prowadzący zadań. Co do prawnej strony kwalifikacji wydatku wskazano w uzasadnieniu, że skoro ustawodawca w art. 35 u.f.z.o ściśle określił limit wynagrodzenia, a jednocześnie odniósł udzieloną dotację oświatową do zadań w zakresie nauczania i wychowania dzieci to oznacza, że nie przewidział innego rodzaju wynagrodzenia dla dyrektora przedszkola w szczególności gdy jest on jednocześnie organem prowadzącym przedszkole. Zdaniem organu żaden z dokumentów funkcjonujących w przedszkolu to jest statut, a także arkusz organizacyjny nie przewidywały stanowiska specjalisty do spraw planowania i rozwoju Publicznego Przedszkola [...]. Organ prowadzący przedszkole nie przedstawił również żadnego innego dokumentu wskazującego na istnienie takiego stanowiska czy funkcji. Ponadto jak wynikało z akt sprawy organ prowadzący przedszkole zadeklarował, iż pobierał wynagrodzenie do limitu określonego w przepisach jako organ prowadzący, pełniący funkcję dyrektora przedszkola, na cały etat. W decyzji zakwestionowano też rozliczenie określone jako "wynagrodzenie" w kwocie 213. 845,49 zł z tytułu spłaty pożyczki hipotecznej. Zdaniem organu stanowisko strony w tej kwestii pozostaje w sprzeczności z zasadami określonymi w art. 35 u.f.z.o. z nast. powodów: - umowa pożyczki zawarta została przez oboje małżonków, a nie tylko organ prowadzący i nie został w umowie określony cel na jaki została udzielona, - rozliczenie dotacji dotyczy 2019r, a pożyczka została podjęta w 2014r i organ prowadzący nie dysponował żadnymi dowodami z 2019r wskazującymi na dokonywanie przelewów z konta bankowego, na które przekazana została dotacja oświatowa na konto banku udzielającego pożyczki, brak też dowodów wskazujących na wydatkowanie dotacji na spłatę pożyczki, - stanowisko co do pokrycia z dotacji za 2019r spłaty pożyczki organ prowadzący przedszkole zajął dopiero po przedstawieniu zarzutów przez organ kontrolujący - przedstawione natomiast przez organ prowadzący przedszkole jako dowód wykorzystania pożyczki na zakup usług i remontów, faktury i rachunki w tym dowody wewnętrzne obejmowały lata 2014 - 2016, a więc okres sprzed pozyskaniem i rozliczeniem dotacji z 2019r., - w przedstawionych przez organ prowadzący dowodach, w tym fakturach i rachunkach ujęto także dowody wewnętrzne celem rozliczenia amortyzacji, która de facto jest tylko zapisem księgowym, a nie poniesionym wydatkiem, - jak wynika z dokumentacji dot. uzyskania zezwolenia na prowadzenie Publicznego Przedszkola [...] to jest wniosku o uzyskanie zezwolenia z 2014r. organ prowadzący wskazał, że "pomieszczenia na przedszkole zostały wyremontowane i zaadaptowane pod wszelkie potrzeby funkcjonowania przedszkola". Powyższe oznaczało zdaniem organu, że faktury i rachunki remontowe z 2014r zostały sfinansowane ze środków własnych organu prowadzącego i nie mogą być rozliczone z dotacji za 2019r. - strona nie dysponowała przelewami bankowymi na sporną kwotę 213 845,49 zł. z konta przedszkola na konto banku ani na konta wierzycieli strony. Co więcej- strona przedłożyła dokumentację przepływu środków finansowych pochodzących z dotacji na prywatne konto J. M. oraz zasilanie konta bankowego przedszkola wpłatami pieniężnymi niewiadomego pochodzenia. Powyższe, zdaniem organu stanowi jedynie próbę pokrycia wydatkowanej dotacji, aby wyeliminować obowiązek jej zwrotu - pożyczka figurowała pod określeniem "wynagrodzenie", czyli nie została rozliczona w dotacji jako pożyczka, - organ prowadzący nie wykazał wydatkowania przedmiotowej kwoty dotacji na spłatę pożyczki ani też na spłatę przedstawionych faktur. Odnośnie kolejnej zakwestionowanej kwoty wydatkowanej dotacji tj. 10 000 zł na sfinansowanie usług wykonywanych w ramach prowadzonego nadzoru pedagogicznego oraz 17 882, 64 zł za usługi ogrodnicze organ przyjął, że wydatki rozliczane w ramach pobranej dotacji muszą zostać poniesione w tym samym roku, w którym dotacja została przekazana w myśl art.35 ust. 3 u.f.z. o. Odnośnie wydatku w wys. 4880.04 zł poniesionego na zakup usług tj. opłaty za ustawienie tablic reklamowych organ uznał, że wydatki na reklamę przedszkola służą przede wszystkim zwiększeniu jego rozpoznawalności wśród potencjalnych klientów i tym samym zwiększeniu przychodów podmiotu prowadzącego placówkę, a dotację oświatową można wydatkować na cele ściśle związane z procesem kształcenia, opieki i wychowania. Reklamowanie przedszkola tych celów nie realizuje. Wskazano jeszcze w uzasadnieniu, że odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego naliczane są począwszy od dnia przekazania dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Odsetki te liczy się od każdej transzy przekazanej na rzecz podmiotu, z której zostały one poniesione (wyrok WSA w Gliwicach z 20.12.2017r. ISA/GI/344/17). Odsetki od dotacji niewykorzystanej naliczane są na podstawie art. 251 § 1 u.f.p. od dnia 1 lutego kolejnego roku budżetowego, bowiem kwota niewykorzystanej dotacji winna być zwrócona do 31 stycznia kolejnego roku budżetowego. Organ zakwestionował też kwotę 10.090,30zł ,bowiem faktury opiewające na tę kwotę nie zostały ujęte w sprawozdaniu z rozliczenia dotacji za 2019r. Podobnie kwotę 19 979,79 zł jako różnicę pomiędzy limitem wynagrodzenia, dodatkowymi pracami wynikającymi z pełnionej funkcji ds. planowania i rozwoju przedszkola, wartością spłaconej pożyczki hipotecznej i kwotą 10.090,30zł, a całą kwotą wynagrodzenia rozliczoną z dotacji za 2019r. Zakwestionowano także wydatki w kwocie łącznej 1.916,96zł poniesione na zakup artykułów spożywczych oraz wydatki w kwocie łącznej 6.152,67zł na zakup usług telekomunikacyjnych. Wszystkie wyżej wymienione wydatki organ prowadzący przedszkole uznał za nieprawidłowo rozliczone i zwrócił na rachunek UG w [...] w dniu 23.12.2022r. Podobnie jak wydatki w kwocie 296,97 zł za przejazdy taksówką ,wydatki w kwocie 50,85 zł z uwagi na brak dokumentu źródłowego, wydatki w kwocie 4.210,04 zł jako nie poniesione przez Publiczne Przedszkole [...] i w kwocie 11.288,76 zł z tytułu opłacenia składek ZUS właściciela przedszkola, które również strona zwróciła na rachunek UG w [...] w dniu 23.12.2022r. W odwołaniu od tej decyzji strona zarzuciła naruszenie : - art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy- O finansach publicznych poprzez uznanie braku przesłanek "uzasadnionych względów społecznych" i "możliwości płatniczych wnioskodawcy" i tym samym braku negatywnych skutków jednorazowej wpłaty zasądzonej należności; działania takie powinien organ zdaniem Strony podjąć z urzędu - art. 35 ust. 1 pkt. 1) lit a) ustawy z dnia 27 października 2017 r. - O finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1930) w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z 14.12.2016r. Prawo oświatowe poprzez uznanie wynagrodzenia A. M. pobranego w związku ze świadczeniem usług jako specjalisty do spraw planowania i rozwoju Publicznego Przedszkola [...] za pokrywające się z obowiązkami dyrektora przedszkola wynikającymi ze statutu przedszkola oraz zadaniami wynikającymi z art. 10 ustawy - Prawo oświatowe, - art. 251 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r.- O finansach publicznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 305) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż wykorzystanie dotacji następuje wyłącznie poprzez zapłatę, podczas gdy wskazany przepis zawiera określenie "w szczególności", które jest interpretowane przez orzecznictwo, jako dopuszczające wykorzystanie dotacji poprzez zaciągnięcie zobowiązania w trakcie roku, na który została udzielona dotacja. Tym samym, zdaniem odwołującego mogły zostać rozliczone w ramach dotacji przypadającej na dany rok wydatki pokryte na początku roku kolejnego tj. 10.000,00zł poniesione w ramach prowadzonego nadzoru pedagogicznego za 2019r , a wydatkowane w styczniu 2020r, 17.882,64zł poniesione z tytułu usług ogrodniczych w 2019r, a wydatkowane w 2020r. - naruszenie art. 7, art. 6 i art. 8 §1 i 2 Kpa w zw. z art. 77 Kpa poprzez naruszenie zasady podejmowania wszelkich czynności zmierzających do wyjaśnienia sprawy o raz art. 8 w zw. z art. 11 w/w ustawy poprzez wydanie decyzji z pominięciem obowiązku uzasadnienia przesłanek uzasadniających umorzenie należności, - naruszenie art. 8 Kpa w zw. z art. 11 Kpa poprzez brak dokładnego uzasadnienia przesłanek którymi kierował się organ, a zwłaszcza zaniechania zastosowania instytucji umorzenia należności; - naruszenie art. 75, 77, 78 i 80 w zw. z art. 7 Kpa polegającym na braku zgromadzenia dowodów w sprawie.. W uzasadnieniu środka zaskarżenia zakwestionowano ustalenia organu jako przeprowadzone z naruszeniem zasady rzetelnego i wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. W części dot. świadczenia usług dodatkowych w 2019r.przez A. M. zarzucono, że organ nie wskazał które konkretnie obowiązki specjalisty ds. planowania i rozwoju pokrywały się z zadaniami określonymi w Statucie i przepisach. Strona uznała ten aspekt sprawy za jeden z przejawów niedostatecznego wyjaśnienia motywów tego rozstrzygnięcia, a jednocześnie w uzupełnieniu materiału dowodowego i odwołania załączyła dokumenty dotyczące projektu unijnego oraz tabelę z podziałem obowiązków pełnionych przez siebie podczas sprawowania obu w/w funkcji. Ponadto, zdaniem odwołującej skoro zrealizowano w terminie zadanie publiczne, na które udzielona była dotacja i w tym terminie zaciągnięto zobowiązanie do zapłaty za usługi wykonane w trakcie realizacji zadania, to uznać należy, że dotacja została wykorzystana w terminie, a użyty w art. 251 ust. 4 u.f.p. zwrot "w szczególności" na interpretację taką pozwala. Jako potwierdzenie tej argumentacji przytoczone zostały wyroki WSA. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją dnia 29 kwietnia 2024 roku utrzymało w mocy decyzję organu I instancji podzielając tak ustalenia, jak i ocenę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia. W ocenie organu odwoławczego prawidłowe były i znalazły odzwierciedlenie w decyzji Wójta Gminy [...] ustalenia o kwalifikacji dotacji jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 372.245,77zł oraz w kwocie 25.032,59zł jako niewykorzystanej do końca roku. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów odwołania organ wskazał podany w art. 35 ust. 1 u.f.z.o limit wynagrodzenia 250% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego miesięcznie jako górnej granicy tego świadczenia dal dyrektora przedszkola będącego jednocześnie organem prowadzącym. Wyjaśniono, że może ono być niższe i niekoniecznie za każdym razem odpowiadające równo tej wartości oraz zależne od wykonywanych obowiązków, ich zakresu i ilości. Przyjęcie tezy, że z dotacji można pokryć każdą dodatkową usługę (zadanie, umowę) z osobna prowadziłoby do obejścia prawa i w rezultacie pokrywania z dotacji oświatowej wyższej kwoty z tytułu wynagrodzenia za wykonaną pracę, niż wynika to z przepisów ustawy o finansowaniu zadań publicznych. Podkreślono ,że w przedszkolu zatrudniona była także Wicedyrektor - K. G. (na podstawie umowy o świadczenie usług z 01.09.2017r.) będąca jednocześnie dyrektorem oświatowo-pedagogicznym. Obowiązki tej osoby w dużej mierze odpowiadały tym, które z racji statutu spoczywają na dyrektorze przedszkola ( §5 Statutu z w/w umową z dnia 01.09.2017r. i załącznikiem nr 1 do niej). A zatem, zdaniem organu istniało współwykonywanie czynności i wsparcie w kierowaniu (zarządzaniu, administrowaniu) jednostką. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na okoliczność, że dopiero po wystosowaniu do strony protokołu kontrolnego przekazała ona organowi listy płac dotyczące wynagrodzenia organu prowadzącego pełniącego funkcję dyrektora oraz dowody przelewów bankowych z opisem w tytule "wpłata" na inne kwoty, niż wynikające z listy płac. Opisane ręcznie stanowiły rozliczenie wskazanej w przelewie kwoty z podziałem na część odpowiadającą wynagrodzeniu dyrektora do wysokości ustawowego limitu i na część dla osoby pełniącej funkcję specjalisty do spraw planowania i rozwoju. Nadto, dowody przelewów wskazywały zdaniem organu na dokonywanie wypłat na różne rachunki bankowe i nieproporcjonalnie do miesięcznego limitu i tzw. usług dodatkowych. W zakresie wydatku 4,880,04 zł na tablice "reklamowe" organ w całości podtrzymał stanowisko organu I instancji ,podobnie jak wydatku w kwocie 10.000,00 zł na sfinansowanie usług w ramach nadzoru pedagogicznego i wydatku w kwocie 17.882,64zł za wykonane usługi ogrodnicze w 2019r, wydatków faktycznie poniesionych w styczniu 2020r. Podkreślono ,że przepis art. 252 ustawy o f. p nie wskazuje jaką decyzję powinien wydać organ dotujący w przypadku niedokonania zwrotu zakwestionowanej dotacji przez beneficjenta. Ustawodawca używa sformułowania "dotacje podlegają zwrotowi". Przepis ten należy zdaniem organu stosować w powiązaniu z art. 169 ust. 6 u.f.p. gdzie jest wprost mowa o tym, że organ lub inny dysponent części budżetowej "wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki". Decyzją z dnia 21.09.2023r. nr [...] Wójt Gminy [...] określił należność dotacji do zwrotu i jednocześnie nakazał jej zwrot, co jest logicznym powiązaniem z nakazem wyrażonym w trzonie sentencji decyzji. Organ wyjaśnił też kwestię odsetek i wskazał, że dotacje podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Ustawodawca odsyła wprost do przepisów Ordynacji podatkowej, dlatego Wójt w zaskarżonej decyzji użył sformułowania "wraz z odsetkami ustawowymi jak od zaległości podatkowych". Odnośnie dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem organ wyjaśnił ,że podlegają one naliczeniu począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji, zgodnie z art. 252 ust. 6 u.f.p., czyli od daty "wyjścia" środków z budżetu dotującego, a nie od daty wpływu środków na konto podmiotu dotowanego. Strona skorzystała z prawa skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego .W skardze zarzuciła organom, podobnie jak w odwołaniu naruszenie art. 7,8,77 § 1, 80 oraz 107 § 3 Kpa poprzez błędne i bezkrytyczne powielenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaleń poczynionych przez organ I instancji, w tym niedostateczne rozważenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie podjęcie wszelkich czynności wymaganych od organów. Zdaniem strony decyzja jest wewnętrznie sprzeczna . - zarzucono również naruszenie art.7 w zw. z art. 80 Kpa poprzez błędne i bezkrytyczne podzielenie przez SKO w [...] oceny dowodów poczynionych przez organ I instancji z dokumentów przedłożonych przez skarżącą oraz wyjaśnień skarżącej w sposób dowolny - naruszenie art. 107 § 1 pkt 5 Kpa w związku z art. 252 ust.1 i 6 ustawy - O finansach publicznych poprzez utrzymanie w mocy decyzji, która określa kwotę dotacji do zwrotu wraz z odsetkami, podczas gdy ustawa o finansach publicznych wskazuje, że dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, podczas gdy odsetki ustawowe nie są pojęciem tożsamym z "odsetkami jak dla zaległości podatkowych" - naruszenie art. 107 § 1 pkt 4 Kpa w zw. z art. 252 ust.1 ustawy - O finansach publicznych poprzez brak powołania podstawy prawnej rozstrzygnięcia i wskazanie jako podstawy pozaprawnej zwrotu kwoty 27 882,64 zł - naruszenie prawa materialnego tj. art. 35 ust.1 pkt 1 lit. aa) ustawy- O finansowaniu zadań oświatowych. (....) poprzez błędne zastosowanie w sprawie, podczas gdy przepis ten obowiązywał od 1 stycznia 2020 roku - naruszenie art. 35 ust.1 pkt 1 ustawy o finansowaniu (...) w zw. z art. 10 ust.1 ustawy- Prawo oświatowe poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, w sytuacji gdy organ wskazuje w decyzji, że finansowane dotacją zadania" w znacznej mierze pokrywały się z zdaniami organu prowadzącego przedszkole określonymi w ustawie Prawo oświatowe" - naruszenie prawa materialnego tj. art. 251 ust.4 ustawy - O finansach publicznych poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu ,że wykorzystanie dotacji oświatowej może nastąpić wyłącznie poprzez zapłatę, podczas gdy w w/w przepisie użyto sformułowania "w szczególności", czyli przykładowy katalog możliwości wykorzystania dotacji . Skarżąca wniosła o uchylenie obu decyzji i umorzenie postępowania w całości , a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów W piśmie procesowym z dnia 7 sierpnia 2024 roku - replice na odpowiedź na skargę strona podniosła lapidarność uzasadnienia organu II instancji, wewnętrzną sprzeczność decyzji , nieprawidłowe określenie kwoty do zwrotu w zakresie odsetek oraz brak wskazania podstawy prawnej w zakresie wydatku z tytułu świadczenia usług specjalisty d/s planowania i rozwoju przedszkola. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko. Pełnomocnik strony na rozprawie podtrzymał stanowisko zawarte w skardze i replice na odpowiedź na skargę, akcentując okoliczność nieprawidłowego początkowego terminu naliczania odsetek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r – O finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. 2024,poz.754 t.j., dalej :.f.z.o).- w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2019 r. dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31 a i art. 32, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na: 1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na: a) wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej, w tym na podstawie umowy cywilnoprawnej, w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego - w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie: - 250% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2017 r. poz. 1189) - w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli, o których mowa w art. 17 ust. 1, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1, i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1, -150% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, niewymienionych w tiret pierwszym, oraz niepublicznych szkół i placówek, b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe, oraz zadania, o którym mowa w art. 83 ust. 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. poz. 978, z późn. zm.), 2) pokrycie wydatków na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmujących: a) książki i inne zbiory biblioteczne, b) środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w placówkach wychowania przedszkolnego, szkołach i placówkach, c) sprzęt rekreacyjny i sportowy dla dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków i uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, d) meble, e) pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej wielkości określonej zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości w momencie oddania do używania. Z ust. 2 wynika, iż przez wydatki bieżące, o których mowa w ust. 1 pkt 1, należy rozumieć wydatki bieżące, o których mowa w art. 236 ust. 2 u.f.p. Dotacja, o której mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31 a i art. 32, może być wykorzystana wyłącznie na pokrycie wydatków związanych z realizacją zadań określonych w ust. 1, poniesionych w roku budżetowym, na który dotacja została udzielona, niezależnie od tego, którego roku dotyczą te zadania (ust.3). W myśl art. 10 ust. 1 u.p.o. w brzmieniu obowiązującym w 2019 roku), organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy w szczególności: 1) zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki; 2) zapewnienie warunków umożliwiających stosowanie specjalnej organizacji nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży objętych kształceniem specjalnym; 3) wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie; 4) zapewnienie obsługi administracyjnej, w tym prawnej, obsługi finansowej, w tym w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2018 r. poz. 395, 398 i 650), i obsługi organizacyjnej szkoły lub placówki; 5) wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczo-profilaktycznych, przeprowadzania egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych; 6) wykonywanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku do dyrektora szkoły lub placówki. Przez wydatki bieżące, o których mowa w ust. 1 pkt 1, należy rozumieć wydatki bieżące, o których mowa w art. 236 ust. 2 u.f.p. (ust.2). Stosownie do treści art. 252 ust. 1 u.f.p. publicznych dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania (ust.3). Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości (ust.5). Z ust. 6 wynika, iż odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia: 1) przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem; 2) następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Do zwrotu dotacji "dotacji pobranej w nadmiernej wysokości" jest obowiązany ten, kto tę dotację otrzymał na określone zadania i dotacji nie wykorzystał, ponieważ nie zapłacił za te zadania. Zwrotowi podlega zatem w oparciu o ten przepis jedynie nadwyżka dotacji, która przekracza kwotę dotacji wynikającą z przepisów, z treści umowy, a także przekraczająca kwotę niezbędną na dofinansowanie lub sfinansowanie dotowanego zadania. W art. 252 u.f.p. brak jest definicji legalnej "dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem". W doktrynie przyjmuje się, że jest to wydatkowanie przez beneficjenta przekazanych mu środków finansowych w całości bądź w części na realizację innych zadań lub celów niż określone dla danego rodzaju dotacji w umowie dotacyjnej lub w przepisach powszechnie obowiązującego prawa (zob. Stawiński Michał. Art. 252. w: Ustawa o finansach publicznych. Komentarz. Wolters Kluwer Polska, 2019). Tym samym dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, to taka, która została wydatkowana na inne cele aniżeli te, na które została udzielona bądź nie służyła pokryciu wydatków, na które miała być wykorzystana. Jeżeli okaże się, że wydatki, na pokrycie których dotacja została przeznaczona nie wystąpiły, to także i taka dotacja nosi znamiona dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem (zob. wyrok WSA w Szczecinie z 21 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 235/18, Lex nr 2521406). Przedmiotowa sprawa dotyczy tzw. dotacji oświatowej, której środki beneficjent zobligowany jest spożytkować na realizację zadań określonych w art. 35 ust. 1 u.f.z.o. Zatem każdy wydatek, który pokryty został z dotacji, winien być poddany weryfikacji pod kątem jego zgodności ze wspomnianym przepisem. Brak owej zgodności uzasadnia twierdzenie o jego wydatkowaniu niezgodnie z przeznaczeniem, a w dalszej kolejności o potrzebie jego zwrotu. Dotacje przeznaczane na realizację zadań przedszkola ograniczone są do zakresu ich celowości oraz do bieżących wydatków przedszkola. Są one zatem przeznaczone na dofinansowanie realizacji jego zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki przy czym mogą być wyłącznie wydatkowane na pokrycie bieżących wydatków przedszkola. Rola dotacji oświatowej nie polega bowiem na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez przedszkole bądź jednostkę prowadzącą przedszkole, czy też pokrywaniu wszelkich jej wydatków. Przekazanie, udzielenie, wydatkowanie i rozliczenie dotacji należy także do znamion naruszeń dyscypliny finansów publicznych. Po stronie beneficjenta naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest m.in. wydatkowanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem określonym przez udzielającego dotację. Tym samym, środki z dotacji przekazane na konto beneficjenta nie uzyskują przymiotu wartości prywatnej, co stwarzałoby możliwość swobodnego nimi dysponowania. Beneficjent może dotację przeznaczyć tylko na cele wskazane w art. 35 ust.1 u.f.z.o. Nie można z tej dotacji ponosić wydatków pośrednio związanych z działalnością dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą, ani tym bardziej twierdzić, że wystarczy dotacje przeznaczyć na bieżącą działalność przedszkola bez wskazania konkretnego celu. Podkreślenia wymaga, że to beneficjent dotacji powinien wykazać, że pokryty dotacją wydatek stanowił bieżący wydatek poniesiony na realizację zadania oświatowego. W tym kontekście niewątpliwie uprawniona jest weryfikacja dokumentacji dotyczącej wydatkowania dotacji oraz celów, na które je przeznaczono. W sytuacji zatem, gdy strona nie jest w stanie prawidłowo udokumentować wydatku, to zasadne jest zakwestionowanie takiego "wydatku" niezależnie od tego czy służył on celom wskazanym w u.f.z.o. Dlatego też, nie wystarczy, aby beneficjent wskazał, że otrzymana kwota dofinansowania została skonsumowana na realizację preferowanych przez dotującego celów, a to właśnie stara się wykazać strona zarówno w odwołaniu, jak i skardze. W odniesieniu do wydatku związanego wynagrodzeniem dyrektora przedszkola jako specjalisty d/s planowania i rozwoju prawidłowa i skuteczna była weryfikacja dokumentacji zgromadzonej w trakcie kontroli i słuszny wynikający z niej wniosek, że strona dokonała w istocie samozatrudnienia siebie samej na dodatkowym stanowisku będąc jednocześnie organem prowadzącym w kierowanym przez siebie przedszkolu i przekraczając tym samym limit ustawowego wynagrodzenia. Wydatki na tak zwane "wynagrodzenie" z tytułu funkcji do spraw planowania i rozwoju przedszkola wpisane zostały w sprawozdaniu z rozliczenia dotacji pod wspólnym tytułem "wynagrodzenie" i nie zostały w żaden sposób wyszczególnione jako odrębny wydatek. Pomimo zastrzeżeń organu kontrolującego opartych na dokumentacji przedłożonej w trakcie kontroli, strona dowodziła, że były to wydatki odrębne od wynagrodzenia dyrektora, które przysługiwałoby przecież osobie trzeciej , gdyby takie czynności wykonywała i które nie podlegałyby zsumowaniu z wynagrodzeniem dyrektora. Sąd nie podziela tego stanowiska. Właściciel przedszkola wykonujący zadania dyrektora może otrzymać jedno wynagrodzenie, które obejmuje wszystkie pełnione przez niego obowiązki do wysokości ustawowego limitu. Przepisy art. 35 ust.1 obowiązujące w dacie kontroli oraz w roku dotacji zezwalają na finansowanie środkami dotacji wyłącznie wynagrodzenia osoby fizycznej pełniącej funkcję dyrektora przedszkola. Natomiast w realiach niniejszej sprawy właściciel i jednocześnie dyrektor przedszkola powierzył sobie obowiązki dodatkowe, tworząc różne stosunki prawne , a w konsekwencji zawarł umowę sam z sobą i wypłacił sobie wynagrodzenie. Rację ma organ, że czynności wykonywane na stanowisku specjalisty d/s planowania i rozwoju to w istocie zadania organu prowadzącego na gruncie art. 10 ustawy - Prawo oświatowe, bo przecież pojęcie odpowiedzialności za działalność szkoły lub placówki jest sformułowane szeroko i nie sprowadza się wyłącznie do punktów wymienionych w przepisie, a odpowiedzialność organu prowadzącego jest różna w poszczególnych obszarach działalności. Organy orzekające w tej sprawie nie negowały, że skarżący zadania te realizował, wręcz przeciwnie podkreślono w uzasadnieniu zaangażowanie skarżącej w realizację projektu z udziałem [...]. Prawidłowo jednak oceniły, że nie ma podstaw do sfinansowania wynagrodzenia za te czynności z dotacji oświatowej. Słusznie też organ zauważył, że pokrywały się one częściowo z obowiązkami wicedyrektor K. G., zgodnie bowiem z § 3 umowy o oświadczenie usług miała ona też kompetencje do nadzoru nad jakością pracy przedszkola, z uwzględnieniem lokalnych potrzeb, nawiązywanie kontaktów i utrzymywanie kontaktów z partnerami naukowymi, bibliotekami, domami kultury, ośrodkami sportowymi .Ponadto wbrew stanowisku skarżącej- nie mają one uzasadnienia w statucie przedszkola, arkuszu organizacyjnym czy liście płac. Punkt 22 §5 statutu przedszkola obowiązującego w roku 2019 stanowił, że dyrektor może wykonywać, ale nie przejąć kompetencje specjalisty d/s organizacji funkcjonowania przedszkola i jego wicedyrektora. Brak tu więc, wbrew zarzutom skargi sprzeczności w treści decyzji, bowiem organ I instancji wyczerpująco na k.19 uzasadnienia wyjaśnił, z jakiego powodu odmówił uznania prawidłowości wydatkowania kwot rozliczonych w ramach "wynagrodzenia" podnosząc w decyzjach organów obu instancji, że strona na etapie kontroli nie posiadała żadnej dokumentacji źródłowej, która mogłaby uzasadnić pobrane przez siebie poszczególne kwoty dotacji. Co jest o tyle nieuzasadnione, że stosownie do treści art. 57 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe , organ prowadzący szkołę lub placówkę sprawuje nadzór nad jej działalnością w zakresie spraw finansowych i administracyjnych i winien takie dokumenty źródłowe zapewnić i wskazać. Nie wyłącza tego obowiązku okoliczność, że w tym zakresie A. M. nie polegała niczyjemu nadzorowi. Sąd zauważa ,że zakwestionowane wydatki dotyczą tych poza limitem przewidzianym art. 35 ust.1 pkt 1 ustawy- o finansowaniu zadań oświatowych, co strona pomija żądając szacowania wartości usług dodatkowych ponad wysokość tego limitu, a co wynika po prostu z próby uzasadnienia wydatkowanej kwoty przedłożonym dopiero po przedstawieniu protokołu kontroli wykazem zadań. Także "zakres obowiązków stanowiska specjalisty do spraw planowania i rozwoju przedszkola" został przedłożony przez A. M. dopiero po zastrzeżeniach sformułowanych przez organ kontrolujący w protokole z kontroli. Powyższych wniosków i ocen organu nie zmieniła treść zeznań świadków powołanych przez stronę to jest J. M., A. W. i K. A. co podkreślono w uzasadnieniu decyzji, a sąd taką ocenę ich zeznań podziela. Nawet gdyby jednak przyjąć, jak chce tego strona ,że jeśli A. M. jako dyrektor w ramach dodatkowych czynności tzw. specjalisty realizowała obowiązki wynikające z art.10 ustawy- Prawo oświatowe, to nadal brak było zdaniem sądu podstaw do rozdzielenia funkcji dyrektora od funkcji specjalisty i wypłaty kolejnego, innego dla dyrektora placówki wynagrodzenia. Nie ma znaczenia też okoliczność, że przepis art.35aa ustawy o finansowaniu zadań oświatowych wszedł w życie 1 stycznia 2020 roku jak podnosi strona w skardze, bowiem organ nie odnosił się do tego przepisu, bo nie miał podstaw do analizy, czy dodatkowe czynności dyrektor prowadził na podst. umowy zlecenia czy innej cywilnoprawnej, gdyż takiej umowy, takiego stosunku prawnego nie było. Wyczerpującego zbadania sprawy dowodzi także okoliczność, że organ nie poprzestał jedynie na badaniu limitu osiągniętego przez stronę ,ale poddał analizie listy płac dotyczące wynagrodzenia organu prowadzącego pełniącego funkcję dyrektora oraz dowody przelewów bankowych i zasadnie przyjął oraz uzasadnił, że nie jest to dokumentacja źródłowa uzasadniająca poniesione wydatki. Zdaniem organu- zamieszczone na dowodach przelewu opisy stanowią swoiste "rozliczenie ręczne" przez organ prowadzący przedszkole kwoty głównej wskazanej w przelewie częściowo na swoje wynagrodzenie jako organu prowadzącego pełniącego funkcję dyrektora w różnych miesiącach, do wysokości ustawowego limitu obowiązującego w 2019r, to jest do kwoty 173 474,84zł, a częściowo na wynagrodzenie za wykonane - zdaniem organu prowadzącego przedszkole - prace dodatkowe i sąd taką ocenę tego materiału dowodowego podziela. W konsekwencji należy przyjąć, że przyjęte przez stronę pojęcie "wynagrodzenie" użyte zostało do kwot, które nie miało takich cech. Nie kwestionując możliwości rozliczenia z dotacji oświatowej wynagrodzenia należnego osobie prowadzącej przedszkole i pełniącej funkcję dyrektora podkreślić należy, że wynagrodzenie to powinno być tak określone i udokumentowane, aby organy dotacyjne mogły dokonać kontroli prawidłowości wydatkowanej na ten cel dotacji nie tylko pod kątem limitów, ale i w ramach kompetencji związanych z ustaleniem celowości wykorzystania dotacji. I taką kontrolę organy przeprowadziły. Ustaleń organów nie zmieniły także przedstawione przez A. M. pisma z dnia 30 maja 2023r. oraz z dnia 19 czerwca 2023r., które to pisma postanowieniem organu administracyjnego zostały zaliczone w poczet dowodów. Organ ustosunkował się do powyższych dowodów i zasadnie przyjął, że brak jest po stronie organu prowadzącego przedszkole jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego zasadność poniesionych wydatków, a nie jest nim wykaz zadań przywołanych dla w/w stanowiska, sporządzony dopiero po przedłożeniu protokołu kontrolnego. Zasadnie wiec organ przyjął, że gdyby prowadzący przedszkole rzeczywiście ponosił od początku wydatek na w/w wynagrodzenie z dotacji to powinien go rozliczyć jako wynagrodzenie z tego tytułu w udzielonej dotacji i wykazać w złożonym sprawozdaniu. Same zaś dowody przelewu dotyczące tzw. "wynagrodzenia" były wykonywane na różne rachunki bankowe i nieproporcjonalnie do miesięcznego limitu tzw. usług dodatkowych. Wyraźnie też odniesiono się w decyzji do kwestii zaangażowania skarżącej w realizację projektu z udziałem [...] i do dodatkowego przedłożonego przez stronę materiału dowodowego i sąd tę ocenę podziela. Niezasadnym jest więc zarzut braku odniesienia do kwestii przedłożonego przez stronę materiału dowodowego. Wbrew też twierdzeniu zawartemu w replice na odpowiedź na skargę – organ nie wskazał, że decyzje w zakresie świadczenia usług specjalisty ds. planowania i rozwoju publicznego nie zostały oparte na art. 35 ust.1 pkt 1 a) ustawy o finansowaniu, ale że nie zostały oparte na art. 35 ust.1 pkt 1 lit aa). Rację ma też organ, że czynności takie jak praca nad strategią przedszkola, realizacja strategii komunikacji rodzicami, organizacja imprez dla dzieci, poszukiwanie dodatkowych źródeł dofinansowania ,organizacja i kontrola remontu przedszkola, informowanie rodziców o działalności przedszkola na stronie internetowej nie są wydatkami z art. 35 u.f.z.o. Gdyby intencją ustawodawcy było wsparcie całokształtu działalności placówki oświatowej z racji jej statusu podmiotowego - wówczas przepis nie zawierałby ograniczenia wskazującego na określone zadania, a to w sferze "kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej" oraz zbędne byłoby zdanie drugie tego przepisu - zastrzegające wykorzystanie dotacji jedynie na pokrycie wydatków bieżących placówki (por. wyrok WSA w Szczecinie z 10 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 974/18). Są to obowiązki związane są z działalnością przedszkola jako jednostki organizacyjnej, a nie z realizacją w nim działalnością stricte oświatową, o której mowa art. 35 ust. 1 u.f.z.o. Za niezasadne Sąd uznaje zarzuty związane z wydatkami w wysokości 213 845,49 zł jako kwoty zaciągniętego w roku 2014 kredytu. W ocenie sądu zakwestionowane wydatki nie zostały udokumentowane ani jako spłata pożyczki hipotecznej, ani jako spłata usług i robót budowlanych ujętych w przedłożonych fakturach. Większość z nich pochodzi z lat 2014-2016. Co więcej-umowa pożyczki dotyczyła nie tylko organu prowadzącego, ale i współmałżonka A. M.-J. M., przy czym cześć kwot przekazana została na różne rachunki bankowe, na których jako odbiorca wskazany był znów J. M.. Przyczyną oddalenia skargi w tej części jest więc uznanie, że strona nie wykazała aby były to wydatki bieżące, jak również aby były przeznaczone na dofinansowanie przedszkola w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. To podmiot korzystający z dotacji ze środków publicznych ma obowiązek udokumentować faktyczne poniesienie wydatku poprzez przedstawienie dowodów księgowych (faktury, rachunki), a także dowodów dokonania wydatku (zapłaty za te zobowiązania), gdyż wydatkowanie dotacji następuje poprzez zapłatę za wykonane zadania. Wydatek oznacza przepływ środków finansowych od finansującego (dającego) do finansowanego (otrzymującego). Nie może jednak dotyczyć majątku wspólnego małżonków, a takim staje się w konsekwencji zapłata dla J. M. za remonty, na które również i on otrzymał pożyczkę. Dotacja bowiem musi być udzielona wyłącznie na zadania publiczne i to w całości, a nie częściowo przeznaczona czy też wykorzystana na cel prywatny, w żadnej zaś mierze nie może wzbogacać współmałżonka. Celem dotacji może być tylko i wyłącznie cel publiczny, nigdy własny. Ustawodawca nie dopuszcza bowiem odstępstwa od uznania, że cechą istotną dotacji jest zrealizowanie zadań publicznych w całości. Z decyzji PINB z dnia 11 sierpnia 2014 roku wynikało, że zakończono roboty budowlane inne niż budowa ,a sama budowa też została ukończona, słusznie więc zakwestionowano przeznaczenie tych środków w roku 2019. Opinia prawna z 28 maja 2021 jest bardzo ogólna i w istocie dotyczy zapłaty za realizowane zadania, a nie zapłaty w terminie, na który została udzielona. W świetle zakwestionowanych przez organ faktur jak np. faktury z lutego i marca 2019 roku ,gdzie jako odbiorca figuruje J. M., a jako tytuł wpłaty z dopiskiem "pobrane w celu spłaty kredytu" należy przyjąć, że nie były to zapłaty ani za zrealizowane zadania w rozumieniu art. 35 u.f.p, ani za zrealizowane w terminie, na który została udzielona. Koszty remontów poczynione w fatach 2014-2016, nie mieszczą się w katalogu wydatków bieżących ani nie służyły celowi określonemu w w/w przepisie. Ponadto organ prowadzący przedszkole nie udowodnił faktu wydatkowania na te cele środków pochodzących z dotacji. Słusznie też organ zauważył, że koszty spłaty pożyczki będącej de facto dźwignią finansową w rozumieniu podatkowym mogą być kosztem uzyskania przychodu, ale wyłącznie w zakresie odsetek, a nie kapitału i tylko gdy pożyczka związana jest z uzyskaniem przychodu. Istotnie o tym, że spłata pożyczki nie jest wydatkiem w rozumieniu art.35 u.f.z.o. wypowiedział się WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 5.03.2014 r. stwierdzając "wydatki na spłatę pożyczki nie mogą być finansowane z dotacji oświatowej. Nie są to bowiem ani wydatki bieżące, ani związane z realizacją zadań placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki w tym profilaktyki społecznej "(sygn. akt I SA/Gd 1381/13).Sąd podziela to stanowisko. Należy też zaakceptować stanowisko organu, że nośnik z informacją o dojeździe do placówki oświatowej nie jest związany bezpośrednio z realizacją zadań oświatowych. Nie jest ona skierowana do podopiecznych, nie kształci, nie edukuje, ułatwia tylko zlokalizowanie dojazdu. Tym samym wydatki takie nie są zaliczane do wydatków związanych z procesem kształcenia, wychowania i opieki, ponieważ mają związek wyłącznie z usprawnieniem dojazdu do placówki rodzicom czy opiekunom, co może potencjalnie przyczynić się do zwiększenia grona zainteresowanych tą placówką, ale nadal nie jest to wydatek bieżący. Z umowy z najmu z dnia 18 maja 2015 roku [...] wynika ,że była to posadowiona konstrukcja pod tablicę reklamową, a w aneksie z dnia 6 lutego 2019 roku Nr [...] nadal jest opisana jako tablica reklamowa. Tym samym organy słusznie zakwestionowały ten wydatek. Z art. 35 ust. 3 u.f.z.o. wynika, że dotacja może być wykorzystana wyłącznie na pokrycie wydatków związanych z realizacją określonych zadań, poniesionych w roku budżetowym, na który dotacja została udzielona. Ustawodawca jasno powiązał finansowanie wydatku bieżącego z dotacji z rokiem budżetowym, na który to wsparcie finansowe zostaje przekazane. Zatem otrzymana dotacja dotycząca 2019 r. mogła być wydatkowana wyłącznie na pokrycie wydatków związanych z realizacją zadań określonych w ust. 1, poniesionych w tym samym roku, co skutkowało uznaniem przez organ za wadliwie wydatkowaną zapłatę za usługi prowadzenia nadzoru pedagogicznego i usług ogrodniczych. Nie zostały one bowiem poniesione w roku budżetowym, na który dotacja została udzielona. Podkreślić należy, że cytowany przepis mówi o wydatkach poniesionych w roku budżetowym, na który dotacja została udzielona a nie zadaniach dotyczących roku budżetowego, na który dotacja została udzielona. Zapłata za w/w usługi bezsprzecznie nastąpiła w styczniu 2020 roku, więc zgodnie z orzecznictwem nie została poniesiona w roku , w którym dotacja została udzielona. Istotnie faktura z 23 grudnia 2023 nr [...] za nadzór pedagogiczny zapłacona została 7 stycznia 2020 k.800 akt sprawy. Sposobem zapłaty był przelew, który został zrealizowany w roku kolejnym. Podobnie jak zapłata za usługi ogrodnicze zrealizowana również przelewem 7 stycznia 2020. W zakresie tych dwóch ostatnich wydatków i w nawiązaniu do zarzutu skargi sąd stwierdza, że błędne ujęcie kwoty do zwrotu jako "niewykorzystanej "nie czyni rozstrzygnięcia wadliwym w sposób skutkujący jego uchyleniem. Użyte pojęcie jest pojęciem ustawowym, wynikającym wprost z treści art.251 ust 1 ustawy - o finansach publicznych. Ustawa w art. 251 określa w tytule jednostki redakcyjnej dotacje "niewykorzystane w terminie", a w tytule jednostki redakcyjnej art. 252 "wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem lub pobrane w nadmiernej wysokości". W decyzji wyraźnie w odniesieniu do kwoty 27 882,64 zł użyto sformowania niewykorzystaną, co oczywiście oznacza niewykorzystaną w terminie, gdyż przepis nie przewiduje dotacji niewykorzystanej z innego powodu. I dotyczyło to tylko części dotacji , gdyż kwotę 500.711,87 zł organ zasadnie zakwalifikował jako wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, również wyartykułowano w czytelny sposób w decyzji. Wyczerpująco organ odniósł się też do podnoszonej w piśmie procesowym z dnia 12 marca 2024 roku kwestii określenia odsetek i ich rodzaju wskazując ,że jeżeli w osnowie zaskarżonej decyzji została podana właściwa podstawa prawna, tj. art. 251 i 252 u.f.p., gdzie jest wskazanie o rodzaju naliczanych odsetek "jak od zaległości podatkowych", a następnie organ I inst. używa sformułowania odsetek "ustawowych jak od zaległości podatkowych", to w ocenie czytelnika uzasadnienia, zwłaszcza reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika nie powinno budzić wątpliwości że "ustawowych" stanowi wyraz odnoszący się do ustawy Ordynacja podatkowa. Rację ma organ, że niedoprecyzowanie pojęcia nie prowadzi do wprowadzenia w błąd strony ani nie rodzi dla niej skutków negatywnych, co w konsekwencji nie ma znaczenia dla wyniku sprawy. Odniesiono się też w zaskarżonej decyzji do terminu początkowego naliczania odsetek podkreślając, że ustawodawca sprecyzował to w sposób jasny w art. 252 ust.6 ustawy –o finansach publicznych: Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia: 1) przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem; 2) następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Strona zarzuciła rozbieżność pomiędzy stanowiskiem organu I instancji, a decyzją SKO, która zdaniem strony zakwestionowała stanowisko organu I instancji co do początkowego momentu naliczania odsetek. Sąd nie stwierdza takiej rozbieżności. W decyzji z dnia 21 września 2023 roku organ wskazał przepis art. 252 ust.5 i 6 ustawy- o finansach publicznych i podnosząc ,że naliczane one są od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego oraz wskazując na stanowisko innych sądów administracyjnych w tej kwestii . Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło z kolei, że nie podziela stanowiska strony, bowiem chodzi o termin "wyjścia" środków z budżetu dotującego, a nie wpływu na konto strony. Sąd nie dopatrzył się więc rozbieżności w tym zakresie, jak również wskazania, na czym polegało błędne określenie/obliczenie początkowego okresu naliczenia odsetek, bowiem strona nie wykazała, czy w ogóle zaistniała różnica pomiędzy datą przekazania dotacji z budżetu Urzędu Gminy. Organ odniósł się do terminu pewnego ,jakim było wyjście środków z urzędu, zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu, natomiast strona nie wskazała, czy był to inny termin i jaki. W tej sytuacji trudno uznać, aby organ obliczył/określił ten termin wadliwie, skoro strona będąc dysponentem rachunku i mając możliwość zanegowania tej daty z możliwości takiej nie skorzystała. Weryfikacja stanowiska organu w tej kwestii należy do strony, która dysponuje środkiem dowodowym do jego podważenia. W świetle gołosłownych twierdzeń strony, brak podstaw do uznania, że nastąpiło naruszenie w/w przepisów prawa materialnego, a co za tym idzie, aby istniał związek przyczynowy pomiędzy treścią decyzji, a naruszeniem prawa materialnego. Niezasadnym jest również zarzut pominięcia w zaskarżonej decyzji kwestii wydatków na prace remontowe i adaptacyjne i związany z tym zarzut podniesiony w replice na odpowiedź na skargę o lapidarności uzasadnienia decyzji, co w konsekwencji miało doprowadzić do powielenia zarzutów odwołania. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja nie jest enigmatyczna i nie zawiera wad, które mogłyby mieć wpływ na wynik postępowania. Co więcej żadna z decyzji w ramach rozpoznawania niniejszej sprawy administracyjnej począwszy od decyzji z dnia 16 maja 2022 nie była decyzją enigmatyczną, gdyż każda kolejno odnosiła się do poszczególnych wydatków w poszczególnych latach. Decyzja SKO z dnia 29 marca 2023 roku uchylająca decyzję organu I instancji precyzyjnie określiła wydatki nie tylko zakwestionowane przez organ, ale i te, która strona sama uznała za niekwalifikowane i nie kwestionowała ich w dalszym postępowaniu. Tym samym decyzja organu I instancji poprzedzająca zaskarżoną niniejszą skargą decyzję SKO dotyczyła już wyłącznie wydatków spornych dla obu stron. Nielogicznym jest twierdzenie skarżącej, że skarga w istocie dopowiada odwołaniu, bo decyzja organu odwoławczego jest identyczna jak organu I instancji. Skoro ponownie rozpoznając sprawę organ podzielił ustalenia organu i instancji, a strona uważa, że uczynił to bez uwzględnienia określonych okoliczności faktycznych czy zebranego materiału dowodowego, to tym bardziej skarga powinna podnosić inne zarzuty, a nie powielać zarzuty odwołania. Wracając zaś do zarzutu braku odniesienia do wydatku na spłatę pożyczki hipotecznej sąd również tego zarzutu sąd nie podziela. Otóż stronie było znane stanowisko organu odnośnie spłat raty kredytu wyrażone szczegółowo w decyzji I instancyjnej z dnia 21 września 2023 roku, bowiem w odwołaniu z dnia 5 października 2023 roku nie zarzucono organom żadnych konkretnych naruszeń związanych z tym wydatkiem. Należy przyjąć więc, że decyzja ta przynajmniej w tej części była dla strony wyczerpująca. Powyższy środek zaskarżenia, w przeciwieństwie do odwołania z dnia 30 maja 2022 wniesionego przez poprzedniego pełnomocnika, nie zawierał żadnych konkretnych zarzutów odnośnie zakwestionowania rozliczenia spłat rat kredytu. W konsekwencji zarzutów wniesionych przez poprzedniego pełnomocnika w decyzji organu I instancji z dnia 21 września 2023 na k.21-22, 32 szczegółowo odniesiono się do kwestii spłaty pożyczki hipotecznej określonej w rozliczeniu kosztów jako "wynagrodzenie". Organ w tej decyzji zawarł własną ocenę tego wydatku, przywołał stanowisko dotychczasowe, z odniesieniem do poszczególnych zarzutów odwołania . Stąd też uzasadnionym było odniesienie w zaskarżonej decyzji SKO z dnia 29 kwietnia 2024 roku wyłącznie do spornych wydatków, zakwestionowanych w odwołaniu z dnia 5 października 2023 roku. tj. dodatkowego wynagrodzenia A. M., wydatku na tablice reklamowe, usług w ramach nadzoru pedagogicznego i usług ogrodniczych. Rację miał organ pisząc ,że w pozostałym zakresie podtrzymuje decyzję w mocy, bez powielania stanowiska organu I instancji, gdyż jak wyżej w wskazano ani w odwołaniu z dnia 5 października 2023 roku, ani w piśmie dodatkowym z dnia 12 marca 2024 roku, ani we wniosku dowodowym z dnia 14 listopada 2023 roku nie podniesiono żadnych, konkretnych zarzutów odnośnie tego wydatku. Wystarczającym więc było zdaniem sądu szczegółowe odniesienie do kwestii podniesionych w odwołaniu, a w kwestii nie popartej żadnymi argumentami –podtrzymanie tej decyzji w mocy. Z przepisu art. 107 § 1 Kpa nie wynika obowiązek powielania stanowiska organu I instancji, w sytuacji, gdy organ utrzymuje takie orzeczenie w mocy, a jednocześnie w postępowaniu odwoławczym strona nie podnosi żadnych argumentów, który wymagałyby odrębnego czy poszerzonego odniesienia. Organ odwoławczy powinien uzasadnić swoją decyzję w stopniu umożliwiającym Sądowi dokonanie kontroli podjętego rozstrzygnięcia, zwłaszcza że sądowa kontrola w istotnej części ogranicza się do tego, czy w postępowaniu przed organami I i II instancji były zachowane podstawowe reguły proceduralne. W ocenie Sądu zostały one zachowane. Reasumując, w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia powoływanych w skardze przepisów prawa materialnego. W zaskarżonej decyzji organ nie naruszył przepisów prawa materialnego, które uzasadniałoby konieczność jej wyeliminowania z obrotu. Prawidłowo wskazano kwoty do zwrotu i wyjaśniono kwestię odsetek. Nieuzasadnione są także zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że materiał dowodowy został zebrany przez organy w sposób rzetelny i skrupulatny. Był on przy tym kompletny i wystarczający dla podjęcia rozstrzygnięcia, a jego spójna, logiczna i kompleksowa ocena nie naruszyła granic swobodnej oceny dowodów. Organy poddały analizie całość zebranego materiału dowodowego, akcentując jego kompleksową wymowę i wzajemną koherentność. Lektura uzasadnień decyzji prowadzi do wniosku, iż organy w wystarczający sposób ustosunkowały się do zarzutów artykułowanych przez skarżące i przedstawiły stanowisko w kwestii zasadności zwrotu dotacji. Z kolei zarzuty dotyczące wadliwej oceny dowodów są tylko wówczas słuszne, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez organ wydający rozstrzygnięcie nie odpowiada wymogom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego tj., gdy wyprowadzone ze zgromadzonych dowodów wnioski naruszają przesłanki swobodnej oceny dowodów. Zarzut nie może jednak sprowadzać się do samej tylko polemiki z ustaleniami poczynionymi w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organu, czy do odmiennej oceny materiału dowodowego, lecz winien polegać na wykazaniu, jakich uchybień w świetle norm prawnych, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego dopuściły się organy. Sam fakt, iż materiał dowodowy został przez organy oceniony odmiennie niż oczekiwała tego strona skarżąca nie świadczy o naruszeniu zasad postępowania wyrażonych w Kpa, a przywołanych w skardze w związku z przepisami towarzyszącymi. Zauważyć trzeba, że w realiach rozpoznawanej sprawy sposób postępowania strony skarżącej sprowadzał się nie tyle do negowania wymowy i treści dowodów, a w efekcie ustaleń poczynionych przez organy, co raczej do kontestowania ostatecznych wniosków wyprowadzonych przez te organy z niespornych w rzeczywistości faktów. Zasady logicznego rozumowania, wskazania wiedzy oraz doświadczenia życiowego uprawniają do konstatacji, że wyprowadzone przez organy ze wskazanych faktów i dowodów wnioski, oraz ustalenia były prawidłowe. Określenie wobec skarżącej obowiązku zwrotu dotacji jest bowiem pochodną szeregu prawidłowych ustaleń, czynionych zgodnie z wymogami prawa i odpowiada wysokości kwot, stanowiących dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem oraz niewykorzystaną w terminie. Mając na uwadze powyższe motywy orzeczono, jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 151 ustawy o p.p.s.a.