III SA/Po 368/16

Dnia 23 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 roku, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi I. Ł. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2016 roku, nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. skarżący został zobowiązany do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2016 r., poprzez podanie wartość przedmiotu zaskarżenia. Skarżący został jednocześnie pouczony o tym, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu [...] maja 2016 r. Skarżący podał wartość przedmiotu zaskarżenia w piśmie procesowym nadanym w Urzędzie Pocztowym [...] dnia [...] czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Jak stanowi art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a.). Jako że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja nakładająca na skarżącego karę pieniężną za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, skarżący zobligowany był, zważywszy na treść przywołanych powyżej regulacji, do podania w skardze na tę decyzję wartości przedmiotu zaskarżenia. Niedochowanie wskazanego wymogu stanowi brak formalny skargi. Zatem zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. przewodniczący wezwał stronę do usunięcia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu dnia [...] maja 2016 r., wobec czego wyznaczony termin do uzupełnienia wskazanego w nim braku upłynął z dniem [...] maja 2016 r. Tymczasem skarżący brak ten uzupełnił dnia [...] czerwca 2016 r., nadając stosowne pismo w placówce pocztowej (art. 83 § 3 P.p.s.a.), to jest z uchybieniem powyższego terminu, co skutkuje bezskutecznością tak podjętej czynności (art. 85 P.p.s.a.). Nieskuteczne wykonanie wezwania zaktualizowało obowiązek odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt. 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.