III SA/Po 370/08

Dnia 4 grudnia 2008 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2008 roku wniosku M.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego i adwokata w sprawie ze skargi M.J., T. J. i J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia dotyczącego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/ R. Talaga Postanowieniem z dnia 28 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M. J., T. J. i J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] i zwrócił M. J. kwotę 200,00 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Dnia 3 listopada 2008 roku M.J. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego i adwokata. We wniosku T.J. wskazał, że jest emerytem i utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 1.600,00 zł netto, a jego żona emerytka, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, uzyskuje co miesiąc świadczenie w wysokości 1900,00 zł netto. Dodatkowo wnioskodawca wskazał, że posiada 1/3 nieruchomości rolnej o powierzchni 0,7 ha oraz samochód osobowy marki Skoda Octavia – rocznik 2002. W uzasadnieniu wniosku zaznaczył również, że nie mógł pozyskać prawnika, gdyż za każdym razem spotykał się z odmową bez uzasadnienia lub odmową z tytułu nawału pracy. Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym uniemożliwia to brak środków finansowych. Oznacza to, że prawo pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które ze względu na trudną sytuację nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem. Jedynymi kryteriami przyznania prawa pomocy jest więc wykazanie przez osoby zainteresowane ich trudnej sytuacji materialnej, finansowej i rodzinnej. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że M. J. wraz z żoną prowadzą dwuosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane ze świadczeń emerytalnych w wysokości 3.500,00 zł netto. Na jedną osobę pozostającą we wspólnym gospodarstwie domowym przypada więc kwota 1.750,00 zł netto, która znacznie przekracza minimum socjalne. W granicach możliwości finansowych wnioskodawcy pozostaje więc poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie oraz uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika działającego na wolnym rynku, którego można zatrudnić przy zachowaniu należytej staranności w tym zakresie. Ponadto należy zaznaczyć, że wnioskodawca wskazał we wniosku, że posiada samochód osobowy, który wiąże się z kosztami jego utrzymania i ubezpieczenia, a te z pewnością nie są kosztami utrzymania koniecznego, ponieważ nie są niezbędnym elementem codziennego życia, a tylko takie można uznać za uzasadnione koszty w świetle przesłanek przyznania prawa pomocy. Z powyższych względów, biorąc pod uwagę sytuację finansową wnioskodawcy nie można przyjąć, że M.J. wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego nie znajduje uzasadnienia jego wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie adwokata i radcy prawnego. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga D.W.d