III SA/Po 370/12

Dnia 19 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie WSA Barbara Koś ( spr.) WSA Małgorzata Górecka Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 13 grudnia 2011r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek oddala skargę Decyzją z dnia 30 września 2011 r., wydaną na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3, art. 28 ust. 1, 2 i 3 oraz art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 z późn. zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił stowarzyszeniu A umorzenia należności z tytułu składek w łącznej kwocie [...] zł, w tym: - składek na ubezpieczenia społeczne za okresy: 08/2001-10/2001, 05/2003, 12/2003, 09/2008 w kwocie [...] zł, - odsetek za zwłokę naliczonych na dzień 11.07.2011 r. w kwocie [...] zł - kosztów upomnienia w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 11.07.2011 r. stowarzyszenie A złożyło wniosek o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i odsetek za zwłokę za okresy wskazane w sentencji decyzji. Pismem z dnia 20.07.2011 r. Zakład zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie, pouczając jednocześnie o ustawowych przesłankach umorzenia należności oraz dokumentach, jakie należy przedłożyć w sprawie. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Zakład ustalił, że stowarzyszenie A prowadzi działalność gospodarczą w zakresie działalności klubów sportowych od 01.03.2000 r., a mianowicie w zakresie szkolenia oraz udziału w rozgrywkach sportowych młodzieżowych drużyn sportowych na terenie O. Stowarzyszenie finansuje swoją działalność z darowizn od różnych instytucji oraz prowadzi działalność w zakresie reklamowania sponsorów prowadzoną podczas meczy piłkarskich na użytkowanym boisku piłkarskim. Do przychodów zaliczane są także składki członków stowarzyszenia oraz przychody ze sprzedaży biletów. W roku 2008 stowarzyszenie uzyskało przychody w wysokości [...] zł. W ramach tej kwoty uzyskano wpływy z następujących źródeł: sprzedaż usług, darowizny i dotacje, składki członkowskie, sprzedaż biletów oraz pozostałe przychody z działalności statutowej. Ocena przyszłości finansowej stowarzyszenia przewiduje wzrost przychodów i zaktywizowanie działalności w najbliższych latach. Z zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia 23.08.2011 r. wynika, że strona nie posiada zaległości podatkowych. Następnie Zakład wskazał, że zgodnie z art. 28 ust. 1 i 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadkach ich całkowitej nieściągalności, która zachodzi w przypadkach enumeratywnie wymienionych w art. 28 ust. 3. Po przeanalizowaniu okoliczności sprawy organ stwierdził, że przesłanki te nie zachodzą w niniejszej sprawie. Z przyczyn oczywistych nie można mówić o zaistnieniu przesłanki z art. 28 ust. 3 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ("dłużnik zmarł..."). Odnośnie przesłanki sformułowanej w art. 28 ust. 3 pkt 2 ustawy stwierdzono, że stowarzyszenie nie było podmiotem postępowania upadłościowego, sąd nie oddalił wniosku o ogłoszenie upadłości strony oraz nie umorzył postępowania upadłościowego z przyczyn określonych w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze. Nie zachodzą również przesłanki z pkt 3 (stowarzyszenie prowadzi działalność i uzyskuje przychody), pkt 4 (nie toczyło się postępowanie likwidacyjne) i pkt 4a (wysokość nieopłaconej składki przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym). W stosunku do należności prowadzona jest przez Dyrektora Oddziału ZUS egzekucja z rachunku bankowego. Nie można zatem stwierdzić, że naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdzili brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję (pkt 5). W związku z powyższym brak również możliwości stwierdzenia, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne (pkt 6). W rezultacie Zakład stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki umorzenia zadłużenia, podkreślając że stowarzyszenie prowadzi działalność i uzyskuje dochody, które pozwalają na spłatę zadłużenia składkowego. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stowarzyszenie podało, że dokonało zapłaty kwoty [...] zł z tytułu składek za 09/2008 r. ([...] zł – należność główna, [...] zł – odsetki, [...] zł – koszty egzekucji). Zarzucono, że Zakład nie dokonał pełnej analizy sytuacji finansowej stowarzyszenia, ponieważ wziął pod uwagę jedynie przychody, całkowicie pomijając wydatki klubu. Ponadto podniesiono, że wniosek o umorzenie należności został złożony przez stowarzyszenie z uwagi na to, że do tej pory nie miało ono żadnej wiedzy o istnieniu zaległości. Wyjaśniono, że w 2007 r. nowy zarząd stowarzyszenia zwracał się do ZUS o informację w tej sprawie, ponieważ poprzednie zarządy doprowadziły stowarzyszenie do bardzo trudnej sytuacji finansowej. Wówczas otrzymał informację, że stowarzyszenie nie posiada żadnych zaległości, wszelkie należności są regulowane na bieżąco. Podkreślono, że stowarzyszenie nie wnosi o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne z tego względu, że kwestionuje ich istnienie, jak również, że wniosek ten wynika z jednej z przyczyn, które wymienia się w decyzji w pkt 1-6. Zdaniem stowarzyszenia zaskarżona decyzja jest nieprawidłowa, ponieważ nie uwzględnia zapłaty części długu i wydana została z rażącym naruszeniem prawa co do środków dowodowych, bowiem uznano, że klub nie posiada dokumentacji finansowej z lat: 2009 i 2010, chociaż nie został zobowiązany do jej przedstawienia. Ponadto w zaskarżonej decyzji pominięto całkowicie przedstawione przez skarżącego tezy co do błędu samego ZUS Oddział w O., który przez 3 lata z rzędu wydaje zaświadczenia o niezaleganiu przez klub w płatności składek, a następnie "znajduje" takie należności i obciąża odsetkami za ten czas. W związku z powyższym, zdaniem stowarzyszenia, istnieją podstawy do wydania decyzji o umorzeniu w ramach uznania administracyjnego, biorąc pod uwagę, że w tej sprawie istnieje ważny interes osoby zobowiązanej, a mianowicie stowarzyszenie jest małym klubem sportowym dla dzieci i młodzieży, jest organizacją pożytku publicznego, zarząd klubu pracuje społecznie i dobrze gospodaruje środkami finansowymi. Decyzją nr [...] z dnia 13 grudnia 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. umorzył postępowanie odwoławcze w zakresie składek za okres 09/2008 oraz utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy w pozostałym zakresie, tj. w części odmawiającej umorzenia należności z tytułu zaległych składek w łącznej kwocie [...] zł, w tym: składek na ubezpieczenia społeczne za okres 08/2001-12/2003 w kwocie [...] zł, kosztów upomnienia w kwocie [...] zł, odsetek za zwłokę naliczonych na dzień 11.07.2011 r. w kwocie [...] zł. Zakład uznał za słuszne stanowisko strony odnośnie braku podstaw do rozstrzygania odnośnie składek za okres 09/2008. Analiza konta wykazała, że należności za powyższy okres zostały uregulowane i nie powinny być przedmiotem postępowania w sprawie umorzenia, w związku z czym Zakład umorzył postępowanie odwoławcze w zakresie składek za okres 09/2008 na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 kpa. Zakład nie podzielił natomiast argumentacji strony odnośnie nieposiadania wiedzy o istniejącym zadłużeniu. Wskazał, że ostatnie zaświadczenie o niezaleganiu w płatności składek zostało wydane stronie w dniu 15.06.2009 r. W dniu 13.05.2011 r. stowarzyszenie złożyło korekty dokumentów rozliczeniowych ZUS DRA za okresy: 05/2001, 07/2001-08/2001, 09/2002, 01/2003-12/2003, co skutkowało zmianą stanu rozliczenia konta. Zatem zadłużenie objęte przedmiotową decyzją powstało na podstawie korekt deklaracji złożonych przez stronę. W związku z powyższym argumentacja o braku wiedzy na temat istniejącego zadłużenia pozostaje w oderwaniu od rzeczywistego powodu zaistnienia zadłużenia. Zaległości powstały bowiem wskutek złożonych przez stronę korekt dokumentów w maju 2011 r. Zakład nie podzielił także twierdzenia strony, iż odmowa umorzenia zadłużenia nastąpiła na podstawie dokumentacji finansowej z roku 2008 bez uwzględnienia dokumentacji za lata: 2009 - 2010. Wyjaśnił przy tym, że w dniu 12.08.2011 r. doręczono stowarzyszeniu wykaz dokumentacji, jaką należy przedłożyć w celu prawidłowego rozpatrzenia wniosku o umorzenie należności, w tym pełnej dokumentacji finansowej za lata: 2008, 2009 i 2010 r. Przedłożona została natomiast jedynie dokumentacja finansowa za lata: 2007 i 2008 w postaci rachunku zysków i strat oraz za lata: 2008 i 2009 w postaci bilansu, co skutkowało brakiem możliwości dokonania pełnej analizy finansowej. Ponownie dokonując analizy okoliczności sprawy pod kątem spełnienia przesłanek do umorzenia zadłużenia, organ przywołał art. 28 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i ponownie stwierdził brak przesłanek całkowitej nieściągalności w niniejszej sprawie. Stowarzyszenie prowadzi działalność w zakresie szkolenia oraz udziału w rozgrywkach sportowych młodzieżowych drużyn sportowych na terenie O., którą finansuje z darowizn otrzymanych z różnych instytucji oraz prowadzi działalność w zakresie reklamowania sponsorów prowadzoną podczas meczy piłkarskich na użytkowanym boisku piłkarskim. Do przychodów Stowarzyszenia zaliczane są także składki członków Stowarzyszenia oraz przychody ze sprzedaży biletów. Zakład dokonał analizy finansowej podmiotu za 2008 rok. Stowarzyszenie uzyskało przychód z działalności statutowej: darowizn i dotacji, składek członkowskich, sprzedaży biletów oraz pozostałe przychody z działalności statutowej. Z uwagi na brak dokumentów finansowych za lata: 2009 – 2010, Zakład nie mógł dokonać pełnej analizy finansowej podmiotu za ten okres. Strona nie była podmiotem postępowania upadłościowego i nie składała takiego wniosku. Strona nie była także podmiotem postępowania likwidacyjnego. Wysokość składki przekracza kwotę kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym. Należności objęte są postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym przez Dyrektora Oddziału ZUS z rachunku bankowego. Powyższa analiza, zdaniem Zakładu, wykazała, że w sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek umorzenia zadłużenia, wobec czego Zakład odmówił umorzenia należności składkowych. Stowarzyszenie jest w dobrej sytuacji ekonomicznej i posiada stabilność finansową. Z informacji złożonych przez stowarzyszenie wynika, że przewiduje wzrost przychodów i zaktywizowanie działalności w najbliższych latach, a zatem istnieje realna szansa na odzyskanie należności w drodze egzekucji. Organ podkreślił przy tym, że strona pomimo podniesienia faktu rozpatrzenia wniosku tylko na podstawie dokumentów finansowych za 2008 r., nie przedłożyła dokumentacji finansowej za lata 2009-2010. Strona nie przedłożyła żadnej dokumentacji w celu potwierdzenia argumentacji zawartej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wobec czego nie było podstaw do zmiany decyzji w przedmiocie umorzenia zadłużenia. Skargę na powyższą decyzję w części dotyczącej odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i naliczonych odsetek za zwłokę w łącznej kwocie [...] zł złożyło stowarzyszenie A. Skarżąca zarzuciła błąd w przyjętych przez ZUS ustaleniach faktycznych, będących podstawą orzeczenia, polegający na przyjęciu, że stowarzyszenie A posiadało stosowną wiedzę co do zaległości w płatności składek oraz niedostateczne wyjaśnienie sprawy na podstawie części dokumentacji i przyjęcie argumentacji nie mającej uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym. Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i umorzenie należności dochodzonych przez ZUS w całości, względnie o zmianę decyzji i umorzenie należności w części dotyczącej odsetek i kosztów upomnienia, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem uzupełnienia postępowania wyjaśniającego. W uzasadnieniu skargi podtrzymano argumenty przedstawione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy odnośnie braku wiedzy stowarzyszenie na temat posiadanych zaległości. Dodatkowo wskazano, że korekty deklaracji rozliczeniowych zostały złożone w 2011 r. na żądanie ZUS. Ponadto podtrzymano twierdzenie, że ZUS nie zażądał od stowarzyszenia przedłożenia dokumentacji finansowej. Ponownie podkreślono, że stowarzyszenie nie wnosi o umorzenie należności z tego względu, że kwestionuje ich istnienie, ani też nie podaje żadnej z przyczyn wskazanych przez ZUS. Zdaniem stowarzyszenia istnieją podstawy do wydania decyzji w przedmiocie umorzenia w ramach uznania administracyjnego ze względu na ważny interes osoby zainteresowanej. W odpowiedzi na skargę organ rentowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 19 czerwca 2012 r. strona skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc i wywodząc jak w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z powyższego wynika, że sądowa kontrola jest dokonywana według kryterium legalności, a więc zgodności zaskarżonego aktu administracyjnego z prawem. Ponadto zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., decyzja administracyjna podlega uchyleniu, jeżeli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w myśl art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd jest obowiązany stwierdzić nieważność decyzji, jeżeli ustali zaistnienie wady powodującej jej nieważność. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję administracyjną orzeka wyłącznie kasacyjnie, nie posiada natomiast kompetencji do merytorycznego orzekania o prawach lub obowiązkach strony. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. w zakresie dotyczącym odmowy umorzenia należności z tytułu zaległych składek za okres 08/2001 – 12/2003 w łącznej kwocie [...] zł, a zatem tylko w tym zakresie zaskarżona decyzja podlegała kontroli sądowoadministracyjnej. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.), zwanej dalej ustawą o s.u.s., należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności, z zastrzeżeniem ust. 3a (który nie znajdował zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ dotyczy on wyłącznie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia). Umorzenie składek powoduje także umorzenie odsetek za zwłokę, kosztów upomnienia i dodatkowej opłaty (art. 28 ust. 4). Stosownie do art. 28 ust. 3 ustawy o s.u.s. całkowita nieściągalność, o której mowa w ust. 2, zachodzi, gdy: 1) dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie; 2) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze; 3) nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa; 4) nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym; 4a) wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym; 5) naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję; 6) jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. Należy w tym miejscu wyraźnie podkreślić, że z powyższej regulacji wynika jednoznacznie, iż należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności. Decyzja w tym przedmiocie ma charakter uznaniowy, co oznacza, że Zakład może umorzyć należności z tytułu zaległych składek, ale tylko w przypadku stwierdzenia jednej z przesłanek całkowitej nieściągalności. Nawet zaś w przypadku zaistnienia jednej z tych przesłanek organ może odmówić umorzenia, jeżeli przemawiają za tym ważne względy. Powyższe oznacza, że wydanie decyzji uznaniowej w przedmiocie umorzenia nie jest całkowicie dowolne. Wbrew twierdzeniom skarżącego niedopuszczalne jest umorzenie należności ze względu na "ważny interes osoby zobowiązanej", którego w niniejszej sprawie skarżąca upatruje w tym, że jest dobrze funkcjonującą organizacją pożytku publicznego. Takiej przesłanki umorzenia nie przewidują bowiem obowiązujące przepisy prawa. Z powyższych względów dla umorzenia zaległych składek bez znaczenia pozostają również powoływane przez skarżącego okoliczności, że do 2009 r. ZUS informował stronę o niezaleganiu w płatności składek i regulowaniu bieżących należności, ponieważ nie wypełniają one żadnej z ustawowych przesłanek umorzenia, które nie odwołują się do przyczyn powstania zadłużenia. W związku z powyższym organ prawidłowo rozpoznał wniosek strony o umorzenie zaległych składek na podstawie powołanego wyżej art. 28 ustawy o s.u.s., który stanowi podstawę umorzenia tych należności, a tym samym podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji. W tym miejscu należy raz jeszcze podkreślić, że decyzja w przedmiocie umorzenia jest decyzją uznaniową. System kontroli takiej decyzji przez sąd sprowadza się do kontroli jej legalności, a więc sąd nie może nakazać organowi podjęcia określonego rozstrzygnięcia, bowiem jest to wyłączna kompetencja organu. Kontrola sądu obejmuje wyłącznie zbadanie, czy wydanie decyzji poprzedzone zostało prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, tj. czy organ w sposób wyczerpujący zebrał materiał dowodowy oraz rozważył i ocenił wszystkie okoliczności mogące mieć wpływ na wybór rozstrzygnięcia o udzieleniu lub odmowie udzielenia ulgi – w postaci umorzenia należności (zob. m. in. wyrok WSA w Warszawie z 19.11.2007 r., V SA/Wa 1876/07, lex nr 484969; wyrok WSA w Gdańsku z 10.02.2009 r., I SA/Gd 874/08, lex nr 483118). W omawianej sprawie, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że organ działał prawidłowo, to jest zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, w oparciu o który ustalił stan faktyczny, a te ustalenia w istocie nie były kwestionowane przez skarżącego. W okolicznościach niniejszej sprawy, które znajdują potwierdzenie w materiale sprawy, Zakład stwierdził, że w przypadku skarżącego nie zachodziły przypadki całkowitej nieściągalności, o których mowa w art. 28 ust. 3 ustawy o s.u.s. Organ wykazał przy tym, że wobec zobowiązanego jest prowadzona skuteczna egzekucja administracyjna i dotąd organ egzekucyjny nie stwierdził jej bezskuteczności z uwagi na brak majątku, a wysokość nieopłaconej składki przekracza kwotę kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym. Wobec skarżącego nie było również prowadzone postępowanie upadłościowe ani likwidacyjne. Stowarzyszenie istnieje, prowadzi działalność i uzyskuje przychody (z działalności statutowej, składek członkowskich, sprzedaży usług, darowizn i dotacji). W związku z powyższym nie stwierdzono również braku majątku, z którego można prowadzić egzekucję. Ponadto z informacji złożonej przez samą stronę wynika, że ocena przyszłości finansowej spółki przewiduje wzrost przychodów i zaktywizowanie działalności w najbliższych latach. Wobec powyższego Zakład uznał, że strona posiada środki na spłatę zaległości składkowych bez wpływu na działalność statutową. Należy przy tym podkreślić, że skarżący w istocie nie kwestionował stwierdzenia przez ZUS braku przesłanek całkowitej nieściągalności jako podstaw do umorzenia należności z tytułu zaległych składek w niniejszej sprawie, lecz domagał się umorzenia należności ze względu na "ważny interes osoby zobowiązanej" w rozumieniu przez siebie zaproponowanym, który – jak wykazano powyżej nie mógł stanowić podstawy do umorzenia należności, ponieważ jest ono dopuszczalne – w ramach decyzji uznaniowej – wyłącznie w przypadkach ustawowo przewidzianych. Należy też stwierdzić, że bez znaczenia dla wyniku sprawy pozostaje okoliczność związana z brakiem pełnej dokumentacji finansowej strony. Dokumentacja taka byłaby bowiem przydatna dla oceny sytuacji majątkowej strony w aspekcie przesłanki z art. 28 ust. 3 pkt 2 ustawy o s.u.s., która – jak wynika z brzmienia tego przepisu – byłaby spełniona w przypadku braku majątku przy jednoczesnym zaprzestaniu prowadzenia działalności, które w niniejszej sprawie nie miało miejsca i co tym samym wyklucza zaistnienie tej przesłanki już z tego względu. Niezależnie od powyższego należy również raz jeszcze podkreślić, że skarżący nie kwestionował stwierdzenia przez organ braku tej przesłanki w niniejszej sprawie i przyjętej oceny o sytuacji finansowej strony pozwalającej na spłatę zadłużenia wobec ZUS. W tej sytuacji nie było potrzeby prowadzenia dalszego postępowania wyjaśniającego, w tym pozyskiwania dodatkowej dokumentacji finansowej i dokonywania szczegółowej analizy przychodów i wydatków skarżącego. Mając powyższe na uwadze, jako że Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy ani przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, skargę jako bezzasadną należało oddalić, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.