III SA/Po 371/08

Dnia 4 grudnia 2008 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2008 roku wniosku T. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego i adwokata w sprawie ze skargi M.J., T.J. i J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wszczęcia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/ R. Talaga Postanowieniem z dnia 21 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M. J., T. J. i J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] i zwrócił M. J. kwotę 200,00 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Dnia 3 listopada 2008 roku T. J. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego i adwokata. We wniosku T. J. wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada 2/3 domu o powierzchni 150,00 m² na działce o powierzchni 331 m² oraz 1/3 nieruchomości rolnej o powierzchni 0,7 ha. Ponadto wnioskodawca wskazał, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 3.000,00 zł netto i posiada oszczędności pieniężne w wysokości 5.000,00 zł. W uzasadnieniu wniosku zaznaczył natomiast, że nie mógł pozyskać prawnika, gdyż za każdym razem spotykał się z odmową bez uzasadnienia lub odmową z tytułu nawału pracy. Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym uniemożliwia to brak środków finansowych. Oznacza to, że prawo pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które ze względu na trudną sytuację nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że T. J. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 3.000,00 zł netto, a dodatkowo posiada oszczędności w wysokości 5.000,00 zł. Tym samym nie można przyjąć, że wnioskodawca należy do grona osób najbiedniejszych, znajdujących się ciężkiej sytuacji finansowej, dla których przeznaczona jest pomoc ze strony państwa. W granicach jego możliwości finansowych pozostaje bowiem poniesienie pełnych kosztów sądowych oraz uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika działającego na wolnym rynku, którego można zatrudnić przy zachowaniu należytej staranności przy reprezentowaniu własnych interesów. Z powyższych względów, biorąc pod uwagę sytuację finansową T. J. należy stwierdzić, że nie wykazał on, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego nie znajduje uzasadnienia jego wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie adwokata i radcy prawnego. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga D.W.d