III SA/Po 373/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 roku, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania pomocy na zalesienie na rok 2012, postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe wszczęte zażaleniem na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2016 r. o pozostawieniu wniosku o wyłączenie referendarza sądowego bez rozpoznania Zarządzeniem z 9 listopada 2016 r. tut. Sąd pozostawił wniosek skarżącego o wyłączenie referendarza bez rozpoznania. Strona wniosła pismem z 7 grudnia 2016 r. zażalenie na powyższe zarządzenie. Postanowieniem z 29 marca 2017 r. tut. Sąd odrzucił skargę. Postanowienie to jest prawomocne, albowiem NSA postanowieniem z 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II GZ 424/17, oddalił zażalenie na to orzeczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Postępowanie zażaleniowe wszczęte zażaleniem na wyżej wskazane zarządzenie z 9 listopada 2016 r. należało umorzyć na podstawie art. 195 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Wyżej wskazane postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ po wniesieniu zażalenia postanowieniem z 29 marca 2017 r. tut. Sąd odrzucił skargę, a postanowienie to jest prawomocne od 20 czerwca 2017 r. Sprawa została więc zakończona, stąd rozpoznanie zażalenia na zarządzenie z dnia 9 listopada 2016 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego o wyłączenie referendarza bez rozpoznania jest bezprzedmiotowe. Z tej przyczyny orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 195 § 3 P.p.s.a.