III SA/Po 375/13

Dnia 8 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi RJ na interpretację indywidualną Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia : odrzucić skargę Zaskarżona interpretacja indywidualna Wójta Gminy [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości została doręczona stronie w dniu 5 grudnia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – akta administracyjne). Następnie Strona wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2012 r. doręczonym w dniu 7 stycznia 2013 r. Wójt utrzymał w mocy swoje wcześniejsze stanowisko. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na wyżej wymienioną interpretację złożyła strona skarżąca w dniu 7 lutego 2013 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym – k. 14 akt sądowych sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa art. 52 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jak wynika z akt administracyjnych, odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona stronie w dniu 7 stycznia 2013 r. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi, a więc w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 6 lutego 2013 r., natomiast strona skargę nadała w Urzędzie Pocztowym Poznań 9, w dniu 7 lutego 2013 r. (dowód: koperta w której przesłano skargę – k. 14 akt sądowych). Z powyższego wynika zatem, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi. Mając na uwadze powyższe względy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu