III SA/Po 38/09
PostanowienieWSA w Poznaniu2009-02-19
Skład orzekający: Beata Sokołowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy jednostka samorządu terytorialnego (Miasto), której organ wydał postanowienie w sprawie jako organ I instancji, posiada legitymację skargową do wniesienia skargi na orzeczenie organu odwoławczego wydane w tej samej sprawie?Ratio decidendi
Jednostka samorządu terytorialnego, której organ wydał postanowienie w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji skargowej do wniesienia skargi na orzeczenie organu odwoławczego w tej samej sprawie. Wynika to z braku interesu prawnego, który musi być bezpośredni i konkretny, a także z faktu, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w formie aktu administracyjnego wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego.Stan faktyczny
Prezydent Miasta uznał zarzut zgłoszony w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadniony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło to postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Miasto wniosło skargę na postanowienie SKO. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu braku legitymacji skargowej Miasta.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2009 r. przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [ ... ] r. Nr [ ... ] w przedmiocie nieuznania za zasadne zarzutów zgłoszonych w toku postępowania egzekucyjnego. postanawia : odrzucić skargę /-/B. Sokołowska WSA/post.1 – sentencja postanowienia
Prezydent Miasta postanowieniem uznał zarzut złożony na postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego na podstawie tytułu wykonawczego (za mandat kredytowy z 27 listopada 2006 r.) za nieuzasadniony.
Po rozpoznaniu zażalenia A. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem uchyliło postanowienie organu I instancji w całości i przekazało mu
sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Skargę na postanowienie organu II instancji wniosło Miasto, reprezentowane przez radcę prawnego dr A.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Zgodnie z przepisem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do wniesienia skargi jest uprawniony m. in. każdy kto ma w tym interes prawny.
Według stanowiska orzecznictwa sądowego i doktryny interes prawny oznaczać musi istnienie bezpośredniego i konkretnego związku między sferą indywidualnych praw czy obowiązków podmiotu skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością. Chodzi tu zatem o interes o charakterze osobistym, zindywidualizowanym i wynikającym z określonych norm prawa.
W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, Miasto nie legitymuje się interesem prawnym w zaskarżeniu postanowienia dotyczącego stanowiska wierzyciela w przedmiocie zarzutów podniesionych w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Należy wyraźnie podkreślić, iż powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie administracyjnej w formie aktu administracyjnego wyłącza w zasadzie możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie danego postępowania administracyjnego, czy sądowoadministracyjnego. Z tego też względu jednostka samorządu terytorialnego (Miasto), której organ (Prezydent Miasta ) wydał postanowienie w sprawie jako organ I instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi na orzeczenie organu odwoławczego wydane w przedmiotowej sprawie ( zob. też m. in. postanowienie WSA w Poznaniu z 7 sierpnia 2008 r., sygn. akt I S.A./Po 911/08; postanowienie WSA w Warszawie z 19 stycznia 2009 r., V S.A./Wa 3142/08 oraz postanowienie WSA w Olsztynie z 14 września 2006 r., I S.A./Ol 347/06 ).
W tym stanie rzeczy, ponieważ wniesioną skargę należało uznać za niedopuszczalną, Sąd orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia.
/-/B. Sokołowska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło