III SA/Po 38/09

PostanowienieWSA w Poznaniu2009-02-19

Skład orzekający: Beata Sokołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy jednostka samorządu terytorialnego (Miasto), której organ wydał postanowienie w sprawie jako organ I instancji, posiada legitymację skargową do wniesienia skargi na orzeczenie organu odwoławczego wydane w tej samej sprawie?
Ratio decidendi
Jednostka samorządu terytorialnego, której organ wydał postanowienie w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji skargowej do wniesienia skargi na orzeczenie organu odwoławczego w tej samej sprawie. Wynika to z braku interesu prawnego, który musi być bezpośredni i konkretny, a także z faktu, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w formie aktu administracyjnego wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego.
Stan faktyczny
Prezydent Miasta uznał zarzut zgłoszony w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadniony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło to postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Miasto wniosło skargę na postanowienie SKO. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu braku legitymacji skargowej Miasta.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2009 r. przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [ ... ] r. Nr [ ... ] w przedmiocie nieuznania za zasadne zarzutów zgłoszonych w toku postępowania egzekucyjnego. postanawia : odrzucić skargę /-/B. Sokołowska WSA/post.1 – sentencja postanowienia Prezydent Miasta postanowieniem uznał zarzut złożony na postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego na podstawie tytułu wykonawczego (za mandat kredytowy z 27 listopada 2006 r.) za nieuzasadniony. Po rozpoznaniu zażalenia A. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem uchyliło postanowienie organu I instancji w całości i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skargę na postanowienie organu II instancji wniosło Miasto, reprezentowane przez radcę prawnego dr A. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z przepisem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do wniesienia skargi jest uprawniony m. in. każdy kto ma w tym interes prawny. Według stanowiska orzecznictwa sądowego i doktryny interes prawny oznaczać musi istnienie bezpośredniego i konkretnego związku między sferą indywidualnych praw czy obowiązków podmiotu skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością. Chodzi tu zatem o interes o charakterze osobistym, zindywidualizowanym i wynikającym z określonych norm prawa. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, Miasto nie legitymuje się interesem prawnym w zaskarżeniu postanowienia dotyczącego stanowiska wierzyciela w przedmiocie zarzutów podniesionych w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Należy wyraźnie podkreślić, iż powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie administracyjnej w formie aktu administracyjnego wyłącza w zasadzie możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie danego postępowania administracyjnego, czy sądowoadministracyjnego. Z tego też względu jednostka samorządu terytorialnego (Miasto), której organ (Prezydent Miasta ) wydał postanowienie w sprawie jako organ I instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi na orzeczenie organu odwoławczego wydane w przedmiotowej sprawie ( zob. też m. in. postanowienie WSA w Poznaniu z 7 sierpnia 2008 r., sygn. akt I S.A./Po 911/08; postanowienie WSA w Warszawie z 19 stycznia 2009 r., V S.A./Wa 3142/08 oraz postanowienie WSA w Olsztynie z 14 września 2006 r., I S.A./Ol 347/06 ). W tym stanie rzeczy, ponieważ wniesioną skargę należało uznać za niedopuszczalną, Sąd orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia. /-/B. Sokołowska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło