III SA/Po 385/08

Dnia 15 lutego 2011 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosków adwokat J.J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym i postępowaniu zażaleniowym w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego postanawia 1. przyznać adwokatowi J.J. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł oraz zwrócić opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie [...] zł, 2. odmówić adwokatowi J. J. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu udzielonej pomocy prawnej w zakresie postępowania zażaleniowego. Wyrokiem z dnia 13 listopada 2008 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J.K. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2008 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ustanowił dla J.K. adwokata, którego w osobie J. J. wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka w P. Pismem z dnia 23 stycznia 2009 roku J.K. udzielił pełnomocnictwa J. J. Pismem z dnia 26 stycznia 2009 roku pełnomocnik skarżącego złożyła w imieniu swojego mandanta skargę kasacyjną oraz wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym nieopłaconych ani w części, ani w całości według norm przepisanych. Pismem z dnia 2 marca 2009 roku pełnomocnik złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sprostowanie protokołu z rozprawy z dnia 13 listopada 2008 roku w trybie art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przywrócił termin do złożenia wniosku o sprostowanie protokołu z rozprawy z dnia 13 listopada 2008 roku. Zarządzeniem z dnia 5 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił sprostowania protokołu z rozprawy z dnia 13 listopada 2008 roku stwierdzając, że jest ono nieuzasadnione. Pismem z dnia 22 maja 2009 roku J.J. złożyła zażalenie na zarządzenie przewodniczącego składu sędziowskiego z dnia 5 maja 2009 roku odmawiające sprostowania protokołu z rozprawy przeprowadzonej dnia 13 listopada 2008 roku, a ponadto wniosła o zasądzenie nieopłaconych ani w części ani w całości kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu zażaleniowym. Postanowieniem z dnia 15 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił żądanie o sprostowanie protokołu z dnia 13 listopada 2008 roku. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 roku, sygn. akt II GSK 843/09 Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z zastrzeżeniem, że nie rozpoznał wniosku o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej wyjaśniając, że o przyznaniu lub odmowie przyznania pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia orzeka w drodze odrębnego postępowania referendarz sądowy (art. 258 §2 pkt 8 p.p.s.a.) albo sąd w składzie jednego sędziego (art. 16 §2 p.p.s.a.). Na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 c i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczonemu adwokatowi przysługuje 50 % stawki minimalnej wynoszącej w niniejszej sprawie 240 zł, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 19 pkt 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 wskazanego rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W rozpatrywanej sprawie adwokat został wyznaczony do reprezentowania skarżącego po wydaniu wyroku oddalającego skargę, w związku z czym za wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie nie mniejsze niż 75% stawki minimalnej i nie większe niż 150% stawki minimalnej, które zgodnie z § 2 pkt 3 cytowanego rozporządzenia ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika za zasadne należy uznać przyznanie J.J. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej kwotę [...] zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, w kwocie [...] zł. Ponadto pełnomocnikowi należy zwrócić udokumentowane koszty poniesionej opłaty skarbowej uiszczonej w związku z udzielonym przez skarżącego pełnomocnictwem w kwocie [...] zł. Jednocześnie należy wyjaśnić, że w rozpatrywanej sprawie niezasadny jest wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej postępowaniu zażaleniowym. Złożenie odwołania od zarządzenia przewodniczącego składu sędziowskiego w przedmiocie sprostowania lub uzupełnienia protokołu jest jedynie środkiem zaskarżenia, ale nie jest środkiem odwoławczym uruchamiającym procedurę międzyinstancyjną. Odwołanie w przedmiocie sprostowania lub uzupełnienia protokołu złożone do pełnego składu sądu orzekającego w danej sprawie nie może być zatem traktowane jako zażalenie w rozumieniu przepisu art. 194 p.p.s.a. (por. postanowienie SN z dnia 3 sierpnia 1972 roku, sygn. akt II PR 211/72, OSNC 1972, nr 11, poz. 210; postanowienie NSA z dnia 11 maja 2005 roku, sygn. akt FZ 510/04). Ustanowiony z urzędu adwokat, który udzielił pomocy prawnej w zakresie odwołania od zarządzenia przewodniczącego składu sędziowskiego w przedmiocie sprostowania lub uzupełnienia protokołu i złożył w tym zakresie wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, nie jest uprawniony do uzyskania wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu zażaleniowym na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.