III SA/Po 388/16

Dnia 26 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi x na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wysokość łącznego zobowiązania podatkowego w podatku rolnym, leśnym i od nieruchomości za [...] rok postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe wszczęte zażaleniem na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 listopada 2016 r. o pozostawieniu wniosku o wyłączenie referendarza sądowego bez rozpoznania Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2016 r. Sąd pozostawił wniosek skarżącego o wyłączenie referendarza bez rozpoznania – k. 47. Strona wniosła pismem z dnia [...] r. zażalenie na powyższe zarządzenie – k. 62. Postanowieniem z dnia 22 marca 2017 r. Sąd odrzucił skargę – k. 90. Postanowienie to jest prawomocne, albowiem NSA postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r. oddalił zażalenie na to orzeczenie – k. 107. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Postępowanie zażaleniowe wszczęte zażaleniem na wyżej wskazane zarządzenie z 17 listopada 2016 r. należało umorzyć na podstawie art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zgodnie z powyższym przepisem jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Wyżej wskazane postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ po wniesieniu zażalenia postanowieniem z 22 marca 2017 r. Sąd odrzucił skargę, a postanowienie to jest prawomocne od 14 czerwca 2017 r. Sprawa została więc zakończona, stąd rozpoznanie zażalenia na zarządzenie z dnia 17 listopada 2016 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego o wyłączenie referendarza bez rozpoznania jest bezprzedmiotowe. Z tej przyczyny orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 195 § 3 P.p.s.a.