III SA/Po 388/16

Dnia 22 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi x na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wysokość łącznego zobowiązania podatkowego w podatku rolnym, leśnym i od nieruchomości za [...]rok postanawia: odrzucić zażalenie na postanowienie z dnia 17 listopada 2016 r. o utrzymaniu w mocy zarządzenia referendarza z dnia 6 września 2016 r. Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano skarżącego o uiszczenie wpisu od skargi w kwocie [...]zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – k. 14. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy, ale referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 6 września 2016 r. pozostawił ten wniosek bez rozpoznania – k. 36. Sąd postanowieniem z dnia 17 listopada 2016 r. utrzymał w mocy powyższe zarządzenie referendarza z dnia 6 września 2016 r. – k. 52. Postanowienie powyższe doręczono skarżącemu z prawidłowym pouczeniem o braku środków zaskarżenia – k. 56. Mimo tego na powyższe postanowienie Sądu skarżący wniósł pismo z dnia[...] r. określone jako "zażalenie" – k. 61. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, szczegółowo wymienione w pkt 1-10 tego przepisu. Jeżeli zaś chodzi o kwestię prawa pomocy, to w myśl art. 258 § 1 i § 4 P.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje, co do zasady, referendarz sądowy, zaś środkiem odwoławczym przysługującym od jego postanowień i zarządzeń jest sprzeciw (art. 259 P.p.s.a.). Sprzeciw ten rozpoznaje sąd, który zgodnie z art. 260 § 1 P.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Jak stanowi art. 260 § 2 P.p.s.a. w sprawach tych wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Skoro - zgodnie z powyższymi regulacjami - sąd, w którym orzeka referendarz, od którego postanowienia wniesiono sprzeciw, rozpoznając ten środek odwoławczy orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, to wydane przez niego na podstawie art. 260 P.p.s.a. postanowienie jest prawomocne i nie służy już od niego żaden środek zaskarżenia. Nie budzi przy tym wątpliwości, że prawo do wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcia nie wynika w tym przypadku także z żadnego przepisu szczególnego. W niniejszej sprawie postanowienie tut. Sądu z dnia 17 listopada 2016 r., utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 6 września 2016 r., jest prawomocne i skarżącemu nie przysługiwało prawo do wniesienia od niego zażalenia. Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 tej ustawy. W myśl zaś art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze więc to, że wniesione w niniejszej sprawie przez skarżącego zażalenie jest niedopuszczalne, gdyż taki środek odwoławczy nie przysługuje od prawomocnych postanowień, działając na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.