III SA/Po 389/15

Dnia 9 lipca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Powiatu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów związanych z usunięciem, przechowaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Powiat wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2015 roku uchylającą w całości decyzję Starosty z dnia [...] i na nowo ustalającą koszty związane z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu marki K. W uzasadnieniu skargi, Powiat powołując się na art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") podniósł, że jako beneficjent zaskarżonej decyzji posiada legitymację do wniesienia skargi do tutejszego Sądu. W wyniku naruszenia prawa, jak dalej wskazał Powiat, doszło do uszczuplenia w majątku skarżącego, poprzez zmniejszenie należności, jakiej skarżący może się domagać za wykonanie zadań, do których przeprowadzenia był zobowiązany w myśl obowiązującego prawa. Uznaniu interesu prawnego Powiatu nie stoi na przeszkodzie to, że w wydaniu decyzji w I instancji brał udział Starosta. Starosta, nie będąc organem Powiatu, wydał decyzję jako organ administracji publicznej, lecz decyzja ta w swoich skutkach dotyka Powiatu, jako jednostki samorządu terytorialnego. W ocenie Powiatu w takich okolicznościach jednostki samorządu terytorialnego nie można pozbawić prawa skargi do sądu administracyjnego, jeżeli posiada ona interes prawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważy, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Możliwość, jaką stwarza ten przepis nakłada na Sąd obowiązek ustalenia, czy w konkretnej sprawie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające celowość wydania takiego orzeczenia. Sąd w każdym przypadku musi zatem rozważyć, czy zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie, a więc czy orzeczenie, które zapadnie w odrębnym postępowaniu może stanowić podstawę rozstrzygnięcia zawieszonego postępowania. W niniejszej sprawie Sąd z urzędu powziął informację, że Naczelny Sąd Administracyjny (dalej NSA) postanowieniem z 14 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 2071/13 przedstawił składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w postępowaniu administracyjnym, w którym decyzję o odszkodowaniu, należnym od powiatu – jako samorządowej osoby prawnej – wydał w pierwszej instancji starosta, będący - na podstawie art. 26 ust. 2 i art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.) przewodniczącym zarządu powiatu i reprezentujący powiat na zewnątrz lub w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w toku którego następuje kontrola takiej decyzji, powiat ten może występować w charakterze strony?". Odpowiedź na to pytanie ma znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, gdyż Powiat i złożył skargę do WSA na decyzję SKO, która została wydana po rozpatrzeniu odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej Starosty . W związku z powyższym Sąd postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia przez NSA w składzie siedmiu sędziów opisanego powyżej zagadnienia prawnego. Mając powyższe na uwadze Sąd wydał orzeczenie jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.