III SA/Po 392/11

Dnia 29 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi x na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 rok postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 2.817 zł (dwa tysiące osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 6 października 2011 r. strona skarżąca poinformowała o tym, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. stwierdziło nieważność decyzji będącej przedmiotem skargi. W związku z tym spółka wniosła o umorzenie postępowania sądowego i zasądzenie kosztów sądowych. Jak wynika z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony. Postępowanie sądowe staje się takie w przypadku, gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, w których następstwie zakończy się sprawa sądowoadministracyjna, co oznacza, że przed wydaniem wyroku wygaśnie przedmiot zaskarżenia. Należało zatem ocenić, czy w dacie kontroli sądowej zaskarżona decyzja Kolegium nadal istniała w obrocie prawnym. Jeśli bowiem przed wydaniem orzeczenia sądowego, decyzji mającej być przedmiotem oceny by już nie było, to postępowanie stałoby się bezprzedmiotowe i należałoby je jako takie umorzyć. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Po stwierdzeniu nieważności zaskarżonej decyzji, została ona wyeliminowana z obrotu prawnego. Z tego też powodu Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 orzekł, jak w punkcie I postanowienia. Jednocześnie Sąd w punkcie II postanowienia zasądził na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania. Stwierdzić bowiem należy, iż umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynikało z uznania, iż wydanie decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji objętej skargą jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi, o którym mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stwierdzając nieważność swojej decyzji, Kolegium dokonało swoistej samokontroli tej decyzji i stwierdziło, że jest ona sprzeczna z prawem i jako taka powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. W przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z art. 201 § 1 tej ustawy, skarżącej przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Na zasądzone koszty postępowania składa się: wpis od skargi (400 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej (2.400 zł).