III SA/Po 392/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki z o.o. w M na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia .... .... 2013 r. nr ... w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i określenie jego wysokości za miesiąc czerwiec 2011 r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu Wyrokiem z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Po 392/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M sp. z o.o. w M na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia .... 2013 r. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., doręczonym stronie skarżącej w dniu 16 grudnia 2013 r., Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia powyższego wyroku. Pismem z dnia 23 grudnia 2013 r. skarżąca Spółka zwróciła się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Po 392/13. W uzasadnieniu strona wskazała, że brak złożenia wniosku w terminie spowodowany był chorobą pełnomocnika strony, M M, który był prokurentem Spółki. W zakresie jego obowiązków znajduje się załatwianie wszelkich spraw związanych z reprezentowaniem Spółki przed organami administracji państwowej. Z powodu choroby nie był w stanie sporządzić przedmiotowego wniosku o uzasadnienie wyroku. W związku z tym, że to M M był obecny na rozprawie sądowej, tylko on miał wiedzę na temat terminu złożenia wniosku. Choroba prokurenta była na tyle uciążliwa, że nie mógł on w tym okresie wykonywać jakichkolwiek czynności faktycznych. Wraz z wnioskiem strona złożyła ponownie wniosek o uzasadnienie wyroku, a ponadto załączyła zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że M M chorował i był leczony w okresie od 18 listopada do 30 listopada 2013 r. w poradni lekarza rodzinnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – określanej dalej jako p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1, § 2 oraz § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić Sygn. akt III SA/Po 392/13 okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W myśl art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu będzie wnioskiem spóźnionym w sytuacji, gdy został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten jest liczony od chwili ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona postępowania sądowoadministracyjnego dowiedziała się o uchybieniu terminu. Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie wniosek skarżącej Spółki o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku został złożony po terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. i jako spóźniony podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Jak bowiem wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu, prokurent Spółki M M był obecny na posiedzeniu sądowym, podczas którego ogłoszono wyrok (15 listopada 2013 r.), gdzie został pouczony o terminie złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku (karta 40 akt sądowych). Z zaświadczenia lekarskiego przedłożonego Sądowi wynika, że prokurent chorował w okresie do dnia 30 listopada 2013 r. (sobota) . Po tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu i rozpoczął bieg siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku. Strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 15 listopada 2013r. dopiero w dniu 23 grudnia 2013 r. – a więc po upływie terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji należało uznać, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu jako spóźniony podlegał odrzuceniu, stosownie do art. 88 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.