III SA/Po 396/05

Dnia 6 lipca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], z dnia [...], z dnia [...], z dnia [...], z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy postanawia odrzucić skargę /-/ Tadeusz M. Geremek Dnia 15 czerwca 2005 roku K. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], z dnia [...], z dnia [...], z dnia [...], z dnia [...] w przedmiocie przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. Zgodnie z art. 83 ust 2 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 z późn. zmianami) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Oznacza to, że decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pomimo, iż są wydawane w trybie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. t.j. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071) ze względu na ich charakter i przedmiot regulacji podlegają kontroli sądów powszechnych, które zgodnie z przepisami art. 4778 - art. 47716 ustawy z dnia 17 listopada 1964 roku kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 1964 roku, Nr 43, poz. 296) rozpatrują sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, na zasadzie wyjątku od zasady określonej w art. 3. § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne sprawują kontrolą działalności administracji publicznej orzekając w sprawach ze skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Jak wynika z akt sprawy skarżący wiedział o prawie wniesienia odwołania od wydanej decyzji do sądu powszechnego, gdyż złożył do Sądu Okręgowego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. z dnia [...], nr [...], co potwierdzają k. 12,15,31. Właściwy w sprawie Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w celu uzupełnienia materiału i zajęcia ostatecznego stanowiska zarządził uzupełnienie materiału sprawy przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P., a jak wynika z pisma Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (k.21-22) uzupełnione akta rentowe zostały w dniu 23 lutego 2005 roku odesłane do Sądu Okręgowego. W przypadku zakończenia postępowania w przedmiotowej sprawie przez Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, skarżącemu zgodnie z art. 367. § 1 kpc będzie przysługiwać prawo wniesienia apelacji do sądu drugiej instancji -Sądu Apelacyjnego. Zgodnie z art. 58 §1 pkt 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a zgodnie z art. 58 §1 pkt 6) cytowanej ustawy sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że jest niewłaściwy rzeczowo do rozpatrzenia wniesionej przez skarżącego skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270 z późn. zm) orzekł jak w sentencji postanowienia przyjmując, iż skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. /-/ Tadeusz M. Geremek