III SA/Po 397/09

Dnia 3 września 2009 roku. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 3 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu nie uiszczonej opłaty targowej postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/R. Talaga Dnia 21 kwietnia 2009 roku M. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...], nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu nie uiszczonej opłaty targowej. Wraz ze skargą M. K. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i pełnoletnim synem. Nie posiada żadnego majątku ruchomego i nieruchomego, ani żadnych dochodów. W uzasadnieniu wniosku dodał, że jest jedynym żywicielem rodziny i ma na utrzymaniu schorowana żonę i syna, który studiuje na Politechnice. Podkreślił również, że "żyje z tego co coraz trudniej zarobić w handlu". W celu wyjaśnienia rzeczywistej sytuacji wnioskodawcy został on wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy pod rygorem jego rozpoznania na podstawie dotychczas złożonych informacji, poprzez udokumentowanie aktualnych źródeł i wysokości przychodów, przedłożenie kserokopii zeznań podatkowych wnioskodawcy za 2008 rok składanych przez wnioskodawcę, jego żonę i syna, złożenie oświadczenia o posiadanych przez wnioskodawcę i jego żonę rachunkach bankowych, w tym kontach i lokatach oraz przedłożenie wyciągów z tych rachunków za ostatnie 6 miesięcy, złożenie oświadczenia o posiadanych przez wnioskodawcę i jego żonę rachunkach kredytowych i przedłożenie zestawień operacji finansowych z nimi związanych, a także operacji związanych z posiadanymi kartami kredytowymi. W zakreślonym terminie, a także po jego upływie M.K. nie uzupełnił wezwania w zakreślonym terminie. Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przedłożony w sprawie przez M. K. wniosek o przyznanie prawa pomocy nie pozwalał na ocenę rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskodawcy i dlatego został on wezwany do jego uzupełnienia. Wnioskodawca nie przesłał pisma wyjaśniającego jego aktualną sytuację majątkową. W konsekwencji zastosowanie znalazł rygor nadany w opisanym wyżej wezwaniu wskazujący, że wniosek o przyznanie prawa pomocy należy rozpoznać na podstawie informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ sytuacja wnioskodawcy budziła wątpliwości co do jego aktualnej sytuacji przed wezwaniem do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a wnioskodawca nie podjął czynności mających na celu zmianę takiego stanu rzeczy, nie można dokonać jednoznacznej oceny jego aktualnej sytuacji majątkowej oraz przyjąć, że zasługuje on na zwolnienie od kosztów sądowych. Z tego względu należy stwierdzić, że M. K. nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a w konsekwencji nie można uznać za zasadny jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/R. Talaga