III SA/Po 405/20

Dnia 18 listopada 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie WSA Marzenna Kosewska (spr.) WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 listopada 2020 roku przy udziale sprawy ze skargi J. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2020 roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym oddala skargę Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] listopada 2019 r. o nałożeniu na J. J. kary pieniężnej w wysokości [...] zł. Podstawą prawną decyzji organu odwoławczego był art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256), dalej: "K.p.a.", art. 4 pkt 22 lit. d oraz lit. l, art. 92a ust. 2, 4 i 8 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r., poz. 2140), dalej: "u.t.d.", § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 lipca 2007 r. w sprawie okresowych ograniczeń oraz zakazu ruchu niektórych pojazdów na drogach (Dz. U. z 2019 r., poz. 1968), dalej: "rozporządzenie" i lp. 18 zał. nr 4 do u.t.d. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego stwierdzono, co następuje. W dniu [...] sierpnia 2019 r. (sobota) o godz. [...] na autostradzie A2 w punkcie poboru opłat T. zatrzymano do kontroli pojazd członowy składający się z ciągnika samochodowego i naczepy, przekraczający masę 12 t. Kierowca wykonywał przewóz drogowy sufitów podwieszanych z Polski do W. B.. Strona jest osobą zarządzającą transportem w wykonującym przewóz przedsiębiorstwie J. J.. Zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia w dniu kontroli od godz. 8:00 do godz. 14:00 obowiązywał zakaz ruchu na drogach zespołów pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 12 t. Naruszenie tego zakazu jest sankcjonowane karą pieniężną w wysokości [...] zł (lp. 18 zał. nr 4 do u.t.d.). W sprawie nie ma zastosowania § 3 ust. 3 lit. p rozporządzenia, gdyż przedmiotowy przewóz nie jest przewozem kombinowanym. Takim przewozem bowiem, zgodnie z art. 4 pkt 13 u.t.d., jest przewóz rzeczy, podczas którego samochód ciężarowy, przyczepa, naczepa z jednostką ciągnącą lub bez jednostki ciągnącej, nadwozie wymienne lub kontener 20-stopowy lub większy korzysta z drogi w początkowym lub końcowym odcinku przewozu, a na innym odcinku z usługi kolei, żeglugi śródlądowej lub transportu morskiego, przy czym odcinek morski przekracza 100 km w linii prostej; odcinek przewozu początkowego lub końcowego oznacza przewóz: a) pomiędzy punktem, gdzie rzeczy są załadowane, i najbliższą odpowiednią kolejową stacją załadunkową dla odcinka początkowego oraz pomiędzy najbliższą odpowiednią kolejową stacją wyładunkową a punktem, gdzie rzeczy są wyładowane, dla końcowego odcinka lub b) wewnątrz promienia nieprzekraczającego 150 km w linii prostej ze śródlądowego lub morskiego portu załadunku lub wyładunku. Racją powyższego rodzaju przewozu jest minimalizacja przewozu drogowego pojazdem o zwiększonej dopuszczalnej masie. Przewóz drogowy powinien odbywać się jedynie na odcinku początkowym lub końcowym. W sprawie większość przewozu odbywała się transportem drogowym, a przewóz zespołu pojazdów z towarem koleją odbywał się jedynie tunelem między F. a W. B.. Przewóz koleją tunelem był konieczny, jeżeli przewoźnik nie korzystał z przeprawy promowej. Nie można go zatem traktować jako przewozu zwalniającego z zakazu, o którym mowa w § 2 pkt 3 rozporządzenia. Nie potrzeba ustalać najbliższej odpowiedniej stacji załadunkowej, gdy przewóz z Polski do F. odbywał się drogami. Strona wniosła skargę na decyzję organu odwoławczego, zarzucając naruszenie art. 4 pkt 13 u.t.d. przez błędną wykładnię pojęcia transport kombinowany w postaci dodania nie wynikającego z treści tego przepisu warunku długości odcinka transportu kolejowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że ustawodawca nie zdefiniował długości odcinka, który musi być pokonany transportem kolejowym, stąd stwierdzenie organu, że niewielki odcinek pokonany koleją uniemożliwia zwolnienie z zakazu poruszania się po drogach jest niedopuszczalnym zawężeniem zastosowania art. 4 pkt 13 u.t.d. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Sąd podziela stanowisko organu. W związku z jego przytoczeniem, powtarzanie go byłoby zbędne. Odnosząc się do zarzutów skargi należy podnieść, co następuje. Kluczowe dla rozstrzygnięcia jest, czy przedmiotowy przewóz jest przewozem kombinowanym. Organy zasadnie wywiodły, w oparciu o prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy i ustalony stan fatyczny, że przedmiotowy przewóz nie był przewozem kombinowanym, a zatem w sprawie ma zastosowanie zakaz ruchu pojazdów, o którym mowa w § 1 i 2 pkt 3 lit. b rozporządzenia, natomiast nie ma zastosowania wyłączenie tego zakazu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 lit. p rozporządzenia. Zgodnie z art. 4 pkt 13 u.t.d. przewóz kombinowany to przewóz rzeczy, podczas którego samochód ciężarowy, przyczepa, naczepa z jednostką ciągnącą lub bez jednostki ciągnącej, nadwozie wymienne lub kontener 20-stopowy lub większy korzysta z drogi w początkowym lub końcowym odcinku przewozu, a na innym odcinku z usługi kolei, żeglugi śródlądowej lub transportu morskiego, przy czym odcinek morski przekracza 100 km w linii prostej; odcinek przewozu początkowego lub końcowego oznacza przewóz: a) pomiędzy punktem, gdzie rzeczy są załadowane, i najbliższą odpowiednią kolejową stacją załadunkową dla odcinka początkowego oraz pomiędzy najbliższą odpowiednią kolejową stacją wyładunkową a punktem, gdzie rzeczy są wyładowane, dla końcowego odcinka lub b) wewnątrz promienia nieprzekraczającego 150 km w linii prostej ze śródlądowego lub morskiego portu załadunku lub wyładunku. Zasadnie podniósł organ, że racją wprowadzenia zwolnienia z zakazu poruszania się po drogach pojazdów o masie przekraczającej 12 t w przypadku realizowania transportu kombinowanego jest zmniejszenie ruchu drogowego, aby wydłużyć ich optymalny stan techniczny i zwiększyć bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Zgodnie z art. 4 pkt 13 u.t.d. aby przewóz był kombinowany pojazd z towarem powinien korzystać z drogi jedynie w początkowym lub końcowym odcinku przewozu. Bezsporne jest, że kierowca realizował przejazd drogowy z Polski do F. , aby tam skorzystać z transportu kolejowego przez tunel pod Kanałem La Manche, a następnie kontynuować przewóz drogowy w okolice L. . Oznacza to, że zdecydowaną większość odległości przebyto transportem drogowym, a nie kolejowym. Odcinek drogi z miejsca załadunku w Polsce ([...] do F. przy tunelu pod Kanałem La Manche to z pewnością nie jest początkowy odcinek przewozu, o którym mowa w art. 4 pkt 13 u.t.d. (wynosi on ok. [...] km). Inna wykładnia tego przepisu przestałaby mieć sens, gdyż - jak już wspomniano - jego racją jest maksymalne ograniczenie transportu drogowego. Zasadnie podniósł organ, że w przypadku niekorzystania z przeprawy promowej z F. do W. B. przewóz kolejowy jest wprost koniecznością. Niedopuszczalne byłoby uznanie przewozu za kombinowany w sytuacji, gdy odcinek między punktem załadunku ([...] w Polsce) a wyładunku (hrabstwo [...] w okolicach L. w W. B.) był niemal w całości przebyty transportem drogowym (ok. [...] km), zaś jedynie niewielki odcinek pod Kanałem La Manche (ok. 50 km), i to z konieczności, nie został przebyty w ten sposób. Nie może mieć znaczenia w tym kontekście niewskazanie przez organ najbliższej odpowiedniej kolejowej stacji załadunkowej. Skoro przedmiotowy przewóz nie był przewozem kombinowanym, nie stosuje się § 3 ust. 1 pkt 3 lit. p rozporządzenia wyłączającego zastosowanie zakazu ruchu pojazdów. Dzień zaś, w którym przewóz się dokonywał, był dniem, o którym mowa w § 2 pkt 3 lit. b rozporządzenia. W konsekwencji powyższego nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 4 pkt 13 u.t.d. Wobec powyższego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) Sąd oddalił skargę.