III SA/Po 406/16

Dnia 12 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska (spr.) Sędziowie WSA Mirella Ławniczak WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2016 roku przy udziale sprawy ze skargi Towarzystwa ... na uchwałę Rady Powiatu ... z dnia ... w przedmiocie trybu udzielania i rozliczania dotacji szkół i placówek niepublicznych oraz szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych prowadzonych przez osoby prawne lub osoby fizyczne niebędące jednostką samorządu terytorialnego oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystywania oddala skargę T. G. wniosło skargę na uchwałę Rady Powiatu Leszczyńskiego nr IX/82/2015 z dnia 30 października 2015 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji szkół i placówek niepublicznych oraz szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych prowadzonych przez osoby prawne lub osoby fizyczne niebędące jednostką samorządu terytorialnego oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystywania (Dz.Urz. Woj. Wlkp. z 2015 r., poz. 6928). Uchwale powyższej zarzucono: 1. przyjęcie w uchwale podwójnych kryteriów – podstaw do określania dotacji: - do wyliczenia i udzielenia dotacji na dany rok przyjmuje się ilość miejsc w schronisku (ogółem, stałych, sezonowych), zgodnie z przyjętą uchwałą – § 2 pkt 3 i załącznikiem nr 1 pkt 2, co zdaniem skarżącego jest uzasadnione i zgodne z ustawą o systemie informacji oświatowej w zakresie obowiązku podawania informacji o danych dotyczących placówki, - dla ustalenia dotacji na dany miesiąc i jej przekazania wprowadzono kryterium osobonocy w miesiącu, jako obowiązkowy warunek – § 2 pkt 3, § 3 ust. 2 oraz załącznik nr 3, do czego zdaniem skarżącego brak jest podstaw ustawowych; 2. przygotowywanie, procedowanie i uchwalenie zmian uchwały w stosunku do zapisów uchwały z grudnia 2010 r. odbyło się – zdaniem skarżącego – z całkowitym pominięciem zainteresowanych stron, pozbawiając stronę skarżącą jakiejkolwiek możliwości ustosunkowania się do wprowadzanych poprawek, a zwłaszcza ich skutków; 3. uchwalone, kwestionowane przez stronę skarżącą zapisy w przedmiotowej uchwale skutkują jednostronnie niekorzystnie dla podmiotu prowadzącego placówkę z uwagi na ponoszone koszty oraz na specyfikę funkcjonowania schroniska, w tym okresowe zróżnicowanie wykorzystania miejsc noclegowych; 4. sposób uchwalenia i wprowadzenia zmian narusza zasadę zaufania obywateli, w tym przypadku organizacji pożytku publicznego, do władzy publicznej; została naruszona zasada uwzględniania słusznego interesu społecznego. Wskazując na powyższe uchybienia skarżący wniósł, w oparciu o art. 147 § 1 p.p.s.a., o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części dotyczącej § 2 ust. 3, § 3 ust. 2 oraz załącznika nr 3 do uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu Leszczyńskiego wniosła o oddalenie skargi w całości, wskazując na bezzasadność zawartych w niej zarzutów. Organ wskazał, iż biorąc pod uwagę brzmienie art. 44 ust. 3 ustawy o finansach publicznych w zaskarżonej uchwale zdecydowano o uracjonalnieniu gospodarki finansowej, co było podstawą do podjęcia decyzji o wprowadzeniu zmian we wcześniej podjętej uchwale. W stosunku do schronisk wprowadzone rozwiązanie ma motywować podmioty prowadzące schroniska do uatrakcyjnienia oferty. Rada Powiaty nie mogła zaakceptować płacenia za miejsca noclegowe "będące w dyspozycji", z których nie korzystano. Organ administracyjny nie zgodził się ze stanowiskiem skarżącego odnośnie do braku podstaw prawnych do podjęcia uchwały w zakwestionowanym zakresie. Z treści art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty wynika, że rada powiatu podejmując uchwałę we wspomnianym przedmiocie ma uwzględnić w niej w szczególności podstawę obliczania dotacji. Organ określił, że podstawą obliczenia dotacji na dany miesiąc są wykorzystane rzeczywiście miejsca noclegowe, w przeliczeniu na osobonoce (§ 2 ust. 3 uchwały). Również pozostałe zarzuty skargi, zdaniem organu, nie znajdują umocowania prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując oceny legalności zaskarżonej uchwały Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w niniejszym postępowaniu sądowym dotyczył prawidłowości zastosowanej podstawy obliczenia dotacji w zaskarżonej uchwale Powiatu Leszczyńskiego nr IX/82/2015 z dnia 30 października 2015 r. (Dz.Urz. Woj. Wlkp. z 2015 r., poz. 6928) dla prowadzonego przez stronę skarżącą Niepublicznego Szkolnego Schroniska Młodzieżowego "[...]" w B. . Zgodnie z art. 2 pkt. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 2156 ze zm.; dalej: "u.s.o."), system oświaty obejmuje placówki oświatowo-wychowawcze, w tym szkolne schroniska młodzieżowe, umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdolnień oraz korzystanie z różnych form wypoczynku i organizacji czasu wolnego. W przepisach art. 80 i art. 90 u.s.o. przewidziano dotacje odrębnie obliczane w zależności od rodzaju jednostki dotowanej (publiczna lub niepubliczna) i rodzaju prowadzonej przez nią działalności oświatowej. Dotacji udziela właściwa jednostka samorządu terytorialnego lub – w przypadku szkół artystycznych – minister do spraw kultury i dziedzictwa narodowego. W zakresie niepublicznych placówek oświatowo-wychowawczych właściwą regulację odnoszącą się do udzielania dotacji przewiduje art. 90 ust. 3b i ust. 4 u.s.o. Zgodnie z tymi przepisami placówki niepubliczne, o których mowa m.in. w art. 2 pkt 3 mogą otrzymywać dotacje z budżetu powiatu. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji. W myśl § 2 pkt. 3 uchwały nr IX/82/2015 Rady Powiatu Leszczyńskiego, dla szkolnych schronisk młodzieżowych, w których mowa w art. 2 pkt 3 u.s.o. dotacja ustalana jest w wysokości określonej w subwencji ogólnej Powiatu Leszczyńskiego dla danego schroniska, na podstawie informacji miesięcznej za faktycznie wykorzystane miejsca noclegowe, w przeliczeniu na osobonoce, pod warunkiem, że osoba prowadząca schronisko poda planowaną liczbę miejsc noclegowych, we wniosku złożonym zgodnie z załącznikiem nr 1 do uchwały, do 30 września roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji. Wysokość dotacji dla niepublicznych szkolnych schronisk młodzieżowych na dany miesiąc obliczana jest na podstawie informacji o rzeczywistym wykorzystaniu miejsc noclegowych według załącznika 3 do uchwały, w którym należy przedstawić dane zgodne z przekazywanymi danymi statystycznymi do GUS przez osobę prowadzącą schronisko, przesłanego do dnia 15 następnego miesiąca (§ 3 ust. 2 uchwały). T. G. nie zgodziło się ze zmianą wprowadzoną do ww. uchwały, stanowiącą, iż podstawą wypłacenia dotacji za dany miesiąc będzie – zgodnie z powołanymi postanowieniami kwestionowanego aktu – złożona we właściwym terminie informacja o rzeczywistym wykorzystaniu miejsc noclegowych w przeliczeniu na osobonoce. Zdaniem strony skarżącej, dotacja dla prowadzonego przezeń Niepublicznego Szkolnego Schroniska Młodzieżowego powinna być przyznawana według takich samych kryteriów, jak dla innych podmiotów dotowanych przez Powiat Leszczyński. Sąd stwierdził, że stanowiąc powyższą regulację w kwestionowanych przez stronę skarżąca przepisach uchwały, Rada Powiatu Leszczyńskiego nie naruszyła obowiązującego prawa. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż w odniesieniu do wskazanego Niepublicznego Szkolnego Schroniska Młodzieżowego powiat może przyznać dotację z budżetu. Oznacza to, że dotowanie tej placówki jest dla powiatu nieobligatoryjne. Stanowisko to odpowiada treści cytowanego przepisu art. 90 ust. 3b u.s.o. Równocześnie ustawodawca nie ustanowił specjalnej, szczegółowej regulacji odnoszącej się do kryteriów ustalania podstaw dotacji dla tego typu placówki oświatowo-wychowawczej. Zatem dopuszczalne było ustanowienie przez Powiat Leszczyński kwestionowanego przez stronę skarżącą kryterium "faktycznego wykorzystania miejsc noclegowych, w przeliczeniu na osobonoce" – dla ustalania podstawy udzielanej dotacji dla wspomnianych placówek niepublicznych(§ 2 pkt 3 uchwały). Należy zwrócić uwagę, że zarzuty strony skarżącej w znacznej mierze dotyczą sposobu uregulowania spornej materii przez samego ustawodawcę, który stanowiąc powyższe normy zmierzał do tego, by dotowanie niepublicznych szkolnych schronisk młodzieżowych następowało w miarę istniejących możliwości i potrzeb jednostek samorządu terytorialnego. Z przytoczonych przepisów u.s.o. wynika, iż decydując się na udzielenie dotacji rada powiatu nie jest związana żadnym konkretnym wskaźnikiem wysokości jej podstawy. Należy stwierdzić, że ustawodawca oddał powiatom kompetencję do regulowania kwestii podstaw dotacji dla wskazanego typu placówek. W tej perspektywie zarzuty skargi wskazujące na koszty oraz specyfikę funkcjonowania schroniska, a także na "słuszny interes społeczny" nie mogą podlegać uwzględnieniu. Rolą sądu administracyjnego jest wyłącznie kontrola zgodności aktów prawa miejscowego (w tym uchwał jednostek samorządu terytorialnego) z treścią obowiązujących ustaw. W badanym przypadku nie doszło do naruszenia prawa, które mogłoby skutkować koniecznością stwierdzenia nieważności wskazanych przez stronę skarżącą przepisów zaskarżonej uchwały. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.