III SA/Po 407/15

Dnia 16 lutego 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Małgorzata Górecka (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2016 roku przy udziale sprawy ze skargi K M na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości oddala skargę Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Kierownik BP ARiMR decyzją z dnia [...] r. przyznał K płatność rolnośrodowiskową na rok 2013 w pomniejszonej wysokości. W uzasadnieniu organ wskazał, że beneficjent złożył wniosek o przyznanie płatności na 2013 rok, załączając deklarację pakietów rolnośrodowiskowych w ramach PROW 2007 – 2013 i załączniki graficzne. Uczynił to zgodnie z § 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 ( Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm. ). Zadeklarowano realizację pakietu: 2 Rolnictwo ekologiczne w wariancie: 2.3- trwałe użytki zielone (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni 5,73 ha , 2.9 - uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni 50,18 ha , i w pakiecie 4 – ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami NATURA 2000 w wariancie 4.1- ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni 5,31 ha . W trakcie kontroli gospodarstwa stwierdzono, że - produkcja rolna nie jest prowadzona zgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną, nie zachowano należytej dbałości o stan roślin i ochronę gleby. - nie jest utrzymywana minimalna obsada drzew i krzewów. - granice uprawy wykraczają poza granice działek referencyjnych. Z tego względu organ przyznał stronie płatności w kwocie mniejszej niż wnioskowana bowiem przyznano płatność na realizację: - wariantu 2.3. – trwałe użytki zielone– do powierzchni 5,73 ha , - wariantu 4.1- ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni 5,73 ha Organ uwzględnił powierzchnię realizacji wariantu 2.9 – uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania) stwierdzoną podczas kontroli na miejscu i wynoszącą 49,99 ha. Nie przyznano płatności do powierzchni działek F,I oraz N bowiem : - w przypadku działki N ( działka ewidencyjna [...]) zgłoszonej do płatności za realizację wariantu 2.9 obsada drzew była niższa od minimalnej wymaganej obsady, zastosowano kod E7 - w przypadku działek F (działka ewidencyjna nr [...]) i I (działka ewidencyjna nr [...]) wskazano prowadzenie produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i niezachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby, zastosowano kod E6. W odwołaniu od decyzji strona podniosła, że nie zgadza się z kodami błędów pokontrolnych oraz zmniejszeniem powierzchni działek kwalifikowanych do płatności rolnośrodowiskowej. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podzielając jego ustalenia faktyczne i rozważania prawne. Organ wskazał, że minimalna obsada drzew jabłoni winna wynosić 176 sztuk na 1,48 ha, a na działce rolnej N stwierdzono jedynie 118 sztuk. Organ nie przyznał ponadto płatności w wariancie 2.9 dla działki rolnej F oraz I, gdyż stwierdzono na nich nieprowadzenie produkcji rolnej zgodne z określonymi wymaganiami prawa. Wobec tych działek płatność została zmniejszona o 100 %. Drzewka jabłoni były otoczone roślinnością utrudniającą ich rozrost. Stwierdzono w trakcie kontroli silne zachwaszczenie przedmiotowych działek i brak stosowania odpowiednich środków chemicznych. W tym względzie organ odwoławczy ponownie przeanalizował protokół kontroli na miejscu i załączone fotografie obrazujące stan zastany na miejscu w gospodarstwie rolnym beneficjenta. W skardze do WSA w Poznaniu strona wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucając im : - zastosowanie nieobowiązującego rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. oraz załącznika nr 3 do tego rozporządzenia - błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących uznania braku minimalnej obsady drzewek na działce N - błędną ocenę dotyczącą braku prowadzenia produkcji rolnej na działkach F oraz I. W uzasadnieniu skargi podano, że na spornych działkach była minimalna obsada drzewek jabłoni wymagana prawem oraz prowadzono prawidłowe zabiegi agrotechniczne. Część sadzonek została zniszczona przez zwierzęta, ale należało brać pod uwagę ilość zasadzonych pierwotnie drzewek. Nadto na dzień wydania przedmiotowej decyzji rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013r. nie określa minimalnej obsady drzew. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymał swoją argumentację i stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga okazała się nieuzasadniona, albowiem w ocenie Sądu organy obu instancji dokonały wyczerpującego zebrania i zanalizowania całokształtu materiału dowodowego niezbędnego dla dokonania prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy były przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy Finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013 (Dz. U. 2009.33.262, ze zm.), dalej zwanego "rozporządzeniem" . Wbrew stanowisku strony skarżącej organ administracyjny wskazał prawidłową podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia i prawidłowo postąpił stosując tenże akt prawny. Wynika to z treści § 50 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. 2013.361, ze zm.). Wobec powyższego znajduje także zastosowanie w niniejszej sprawie załącznik nr 3 do rozporządzenia. Przechodząc do oceny zasadności kolejnych zarzutów merytorycznych skargi, a także oceny prawidłowości działań organu wydającego zaskarżoną decyzję należy odnieść się do przepisów będących podstawą rozstrzygnięcia w przedmiocie umniejszenia skarżącemu przedmiotowych płatności. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia , płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponadpodstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej, na gruntach, na których rolnik zadeklarował realizację tego zobowiązania we wniosku o przyznanie pierwszej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych; 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. W myśl par. 2 ust. 2 plan działalności rolnośrodowiskowej sporządza się przed upływem 25 dni od dnia, w którym upływa termin, w jakim składa się wnioski o przyznanie płatności bezpośredniej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, przy udziale podmiotu prowadzącego działalność w zakresie doradzania odnośnie do sporządzania dokumentacji niezbędnej do uzyskania płatności rolnośrodowiskowej, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, zwanej dalej "ustawą", na formularzu udostępnionym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwaną dalej "Agencją". Jeżeli plan działalności rolnośrodowiskowej został sporządzony w tym terminie, uznaje się, że zobowiązanie rolnośrodowiskowe jest realizowane od dnia 15 marca danego roku. Zgodnie z par. 4 ust. 1 rozporządzenia zobowiązanie rolnośrodowiskowe jest realizowane w ramach co najmniej jednego z następujących pakietów: 1) Pakiet 1. Rolnictwo zrównoważone; 2) Pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne; 3) Pakiet 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone; 4) Pakiet 4. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000; 5) Pakiet 5. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000; 6) Pakiet 6. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie; 7) Pakiet 7. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych zwierząt w rolnictwie; 8) Pakiet 8. Ochrona gleb i wód; 9) Pakiet 9. Strefy buforowe. Na podstawie par. 4 ust. 2 rolnik realizujący zobowiązanie rolnośrodowiskowe: 1) zachowuje występujące w gospodarstwie rolnym i określone w planie działalności rolnośrodowiskowej trwałe użytki zielone w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) nr 1120/2009 z dnia 29 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania systemu płatności jednolitej przewidzianego w tytule III rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 1), zwane dalej "trwałymi użytkami zielonymi", oraz elementy krajobrazu rolniczego nieużytkowane rolniczo, tworzące ostoje dzikiej przyrody; 2) prowadzi na formularzu udostępnionym przez Agencję rejestr działalności rolnośrodowiskowej zawierający wykaz wypasów zwierząt oraz działań agrotechnicznych, w tym zastosowania nawozów i wykonania zabiegów przy użyciu środków ochrony roślin, przy czym rejestr ten w zakresie zastosowania nawozów prowadzi się dla całego gospodarstwa rolnego; 3) przestrzega innych wymogów określonych dla danego pakietu lub wariantu. Wskazać należy ponadto, że zgodnie z par. 9 ust. 2 rozporządzenia w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2 płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako: 1) grunty orne, na których występują uprawy wymienione w załączniku nr 4 do rozporządzenia; 2) trwałe użytki zielone; 3) sady, w których są uprawiane drzewa lub krzewy z gatunków wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia, będące krzewami ukorzenionymi i spełniającymi wymagania dotyczące średnicy elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, określone dla krzewów jagodowych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania oraz jakości materiału siewnego – w przypadku wariantów dla upraw sadowniczych i jagodowych. W niniejszej sprawie we wniosku podano w pakiecie 2 Rolnictwo ekologiczne Wariant 2.3 trwałe użytki zielone – 5,73 ha, Wariant 2.9 Uprawy sadownicze i jagodowe – 50,18 ha oraz wariant 4.1 – 5,31 ha. W rozpoznawanej sprawie skarżący zadeklarował we wniosku o płatności rolnośrodowiskowe na 2013 rok działki ewidencyjne nr [...]położone w województwie [...]oraz działki ewidencyjne nr [...]położone w woj. [...]. W gospodarstwie skarżącego przeprowadzono kontrolę a jej wyniki zamieszczono w raporcie z czynności kontrolnych. Z treści tego dokumentu wynika, że inspektorzy w stosunku do działek : - A, F, I, M, G stwierdzili powiększenie zasięgu pola zagospodarowania i zastosowali wobec tej nieprawidłowości kod DR 52, - G, I, N stwierdzili , że granice uprawy wykraczają poza granice działki referencyjnej zadeklarowanej we wniosku i zastosowali wobec tej nieprawidłowości kod DR 50, - F stwierdzili zmniejszenie zasięgu pola zagospodarowania i zastosowali kod DR 53 - G stwierdzili, że zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej i zastosowali kod DR 13+ Tak więc w stosunku do w/w działek rolnych kontrola wykazała, że istnieją niezgodności pomiędzy deklarowanymi do płatności powierzchniami działek rolnych a stwierdzonymi w stanie rzeczywistym w terenie. Otóż należy wskazać na tę okoliczność, że strona skarżąca ostatecznie w skardze nie kwestionowała powyższych ustaleń w przedmiocie niezgodności pomiędzy deklarowanymi do płatności powierzchniami działek rolnych a stwierdzonymi w stanie rzeczywistym w terenie. Sąd nie będąc związany zarzutami skargi dokonał kontroli skarżonej decyzji w tym zakresie i stwierdził, że materiał dowodowy w postaci przywołanego powyżej raportu , mapek graficznych działek rolnych jak i zaznaczone obmiary, nie dają podstaw do ich zakwestionowania. Przechodząc do objętych zarzutami skargi działek rolnych N, F oraz I należało uznać, że w stosunku do tych działek organy powołując się na wyniki kontroli stwierdziły, że: - produkcja rolna nie jest prowadzona zgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolna, nie zachowano należytej dbałości o stan roślin i ochronę gleby – dotyczy działek F i I . - nie jest utrzymywana minimalna obsada drzew i krzewów- dotyczy działki N Otóż odnosząc się do nieprawidłowości dotyczących działki N i zastosowanego przez kontrolujących kodu E7 stwierdzić należy, że treść raportu z kontroli wskazuje na niespełnienie przez beneficjenta wymogu odnośnie zachowania minimalnej obsady jabłoni . Wyliczenie podane w raporcie uwzględnia granice błędu 5 % wymaganej obsady ( (strona 15 raportu z kontroli 5.07.2013r., str. 17 verte raportu z kontroli 5.12.2013r. w aktach adm.) i pozwala uznać, że skoro na działce rolnej N stwierdzono jedynie 118 sztuk zamiast 176 sztuk drzewek (przy pow. działki N- 1,48 ha) , to niewątpliwie minimum obsady, o którym mowa w załączniku nr 3 rozporządzenia (125 sztuk na 1 ha) nie zostało osiągnięte. Sąd zauważa, że to na producencie rolnym dążącym do otrzymania płatności ciąży obowiązek starannego prowadzenia własnego gospodarstwa i należytego dbania o wszystkie aspekty produkcji rolnej, uprawniające do otrzymania płatności. Dokonywana kontrola dotyczyła okresu na jaki zawnioskowano przedmiotowe płatności wobec czego nie ulega wątpliwości, że w dacie kontroli gospodarstwo skarżącego winno spełniać wszystkie kryteria wskazane w przepisach rozporządzenia , zaś skoro nie utrzymano minimalnej obsady drzew i krzewów w wariancie 2.9 to wysokość zmniejszenia wyniosła 100%, co było zgodne z treścią załącznika nr 7 rozporządzenia. Tenże akt prawny utracił moc prawną z dniem 15 03.2013r. i zastąpił go inny akt, mianowicie rozporządzenie MRiRW z dnia 13 marca 2013r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007- 2013 (Dz. U. 2013.361). Przepisy uchylonego aktu mają jednak w omawianej sprawie zastosowanie, na mocy §50 nowego rozporządzenia ( o czym była już mowa) , w tym wysokość zmniejszenia płatności w razie stwierdzenia przez organ uchybienia w przestrzeganiu przez rolnika wymogów określonych dla poszczególnych wariantów w przepisach rozporządzenia uchylonego (§50 ust. 3 pkt2 rozporządzenia nowego). Słusznie więc organ zastosował umniejszenie płatności – 100%, co doprowadziło do odmowy przyznania żądanej przez skarżącego płatności w tym zakresie. Rozstrzygnięcie organu administracyjnego było więc zgodne z prawem. Bez znaczenia pozostają takie okoliczności jak szkodliwe działania zwierząt gdyż dla organu istotny jest faktyczny stan produkcji rolnej w dacie dokonywanej kontroli. Płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana za to, że to co rolnik zadeklarował i zobowiązał się utrzymywać jest wykonane w okresie zadeklarowanym . działanie siły wyższej czy nadzwyczajne okoliczności utrudniające czy wręcz uniemożliwiające rolnikowi wykonanie przyjętych zobowiązań są przez organ uwzględniane ale w sytuacji zwrotu płatności a nie ich przyznania i to tylko wówczas, gdy rolnik zgłosi je organowi w zakreślonym terminie 10 dni roboczych. Sąd nie podziela stanowiska strony skarżącej, że obsadę drzew liczy się mając na uwadze pierwotne obsadzenie bo, co wcześniej zaznaczono, liczy się stan w dacie kontroli. Przechodząc do omówienia kolejnego umniejszenia tyczącego się działki rolnej F i I- organ nie przyznał płatności w wariancie 2.9 dla tych działek rolnych gdyż stwierdzono na nich nieprowadzenie produkcji rolnej zgodne z określonymi wymaganiami prawa. Wobec tych działek płatność została zmniejszona o 100 %. Drzewka jabłoni były otoczone roślinnością utrudniającą ich rozrost. Stwierdzono w trakcie kontroli silne zachwaszczenie przedmiotowych działek i brak stosowani odpowiednich środków chemicznych. Oceniając te ustalenia i zastosowaną sankcję Sąd analizując raport z kontroli oraz załączone fotografie stwierdza, że działki te nie znajdowały się w stanie, który można określić jako prowadzone w dobrej kulturze rolnej. W istocie dokumentacja fotograficzna obrazuje działki porośnięte w sto[pniu znacznym chwastami i samosiejkami . rację ma organ stwierdzając, że rzędy, na których rosły jabłonie porośnięte były roślinnością "zagłuszającą" prowadzoną uprawę. Skarżący nie kwestionuje wprost tych ustaleń organu a jedynie twierdzi, że podana podstawa nie wskazuje dokładnie co można rozumieć przez zaniechanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin, ani od jakiej ilości porośnięcie chwastami można uznać za owe naruszenie. Skarżący pisze w skardze "nie można oczekiwać, że przy każdej niezapowiedzianej kontroli ARiMR nie będzie ani jednego chwasta " i stwierdza, że chwasty są na bieżąco wyrywane. Sąd oceniając powyższe zarzuty w kontekście materiału dowodowego zgromadzonego przez organ (raport z czynności kontrolnych, dokumentacja fotograficzna) uznaje je za bezzasadne. Skarżący nie wskazał dowodów uzasadniających jego tezy o nieprawidłowych ustaleniach organów w zakresie stanu działek rolnych, prowadzonych na nich zabiegach agrotechnicznych, zaś organ ocenił dokonywane przez skarżącego zapisy w rejestrze działalności rolno środowiskowej jako nie znajdujące pokrycia w stanie rzeczywistym jaki zastano na miejscu kontroli. Skarżący w treści skargi stwierdza, że występowanie chwastów jest zjawiskiem naturalnym , ich obecność nie wpływa na jakość gleby oraz stan fitosanitarny roślin. Sąd zauważa, że są to jedynie twierdzenia strony i jej stanowisko podczas, gdy przepisy dotyczące płatności rolnośrodowiskowych nakładają na wnioskującego o nie szereg obowiązków . W przypadku działek rolnych F oraz I - , na których skarżący zadeklarował realizację pakietu 2 w wariancie 2.9 , to w załączniku nr 3 rozporządzenia podano, że dla wszystkich wariantów w pakiecie 2- Rolnictwo ekologiczne, warunkiem uzyskania płatności jest prowadzenie produkcji rolnej zgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną, przy zachowaniu należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby. Skarżący ubiegając się o przedmiotową płatność podjął się realizacji obowiązków, z którymi się zapoznał i zobowiązał się je realizować (podpis pod treścią oświadczenia składanego we wniosku o przyznanie płatności, w aktach adm.). Uczestnictwo w programach pomocowych nie jest obligatoryjne, a chcąc skorzystać z przywilejów dopłat należy dostosować się w pełni do bardzo precyzyjnych, sformalizowanych wymogów, jakimi systemy te są obwarowane i aktywnie uczestniczyć w postępowaniu przed organami. Kwestionując ustalenia organu co do ustaleń kontrolnych strona nie zgłosiła żadnych wniosków dowodowych na poparcie swoich twierdzeń. W postępowaniu w sprawie płatności unijnych istnieje różnica w stosunku do postępowania administracyjnego uregulowanego w k.p.a. Do najistotniejszych należy zaliczyć odejście od fundamentalnej zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 7 Kpa, tj. organy ARiMR zostały zobowiązane jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego w miejsce dotychczasowego obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Przyjęto też zasadę, iż ciężar dowodu ciąży na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Tak więc, konsekwencją tej zasady jest przeniesienie ciężaru dowodu na podmiot, który z tego faktu czerpie korzyści. Tym samym w obowiązującym obecnie stanie prawnym strona jest zmuszona do większej aktywności. Ograniczone również zostały zasady takie jak: czynnego udziału strony w postępowaniu i udzielania informacji poprzez przyjęcie, iż tylko na żądanie strony organ zobowiązany jest je przestrzegać. Zdaniem Sądu ubiegając się o przyznanie płatności do gruntów rolnych wnioskujący winien wykazać się większą aktywnością w trakcie postępowania przed organami administracji. W rozpoznawanej sprawie skarżący jedynie stwierdza że nie zgadza się ze stanowiskiem organu, jego ustaleniami zastosowanymi kodami nieprawidłowości, przedstawia swoje stanowisko a także żąda precyzowania pojęć. Należy zauważyć, że podejmując się realizacji określonych danym programem obowiązków, to na skarżącym spoczywał obowiązek zapoznania się szczegółowo z tym co w ramach programu będzie musiał skarżący robić, zapoznania się z obowiązującymi przepisami , które szczegółowo określają zadania do wykonania bo za to przyznawane są płatności. Wyniki kontroli zostały precyzyjnie opisane w protokole pokontrolnym do którego załączono dokumentację fotograficzną potwierdzającą wyniki kontroli. Strona nie podważyła dowodowo w trakcie postępowania, że obsada drzewek jabłoni była większa niż ustalił organ oraz , że na działkach wykonywano prawidłowe zabiegi agrotechniczne. To na producencie rolnym dążącym do otrzymania płatności ciąży obowiązek starannego prowadzenia własnego gospodarstwa i należytego dbania o wszystkie aspekty produkcji rolnej, uprawniające do otrzymania płatności. Dokonywana kontrola dotyczyła okresu na jaki zawnioskowano przedmiotowe płatności, wobec czego nie ulega wątpliwości, że w dacie kontroli gospodarstwo skarżącego winno spełniać wszystkie kryteria wskazane w przepisach rozporządzenia MRiRW z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 ( Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm. ). Sąd uznał, że w oparciu o zgromadzany materiał dowodowy organ słusznie przyznał stronie płatności w kwocie mniejszej niż wnioskowana – do powierzchni 5,73 ha dla wariantu 2.3 i 4.1. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd stwierdził, że podlegała oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).