III SA/Po 408/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2009 r. przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia ... r. nr ... w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/M. Górecka Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej pełnomocnik B. radca prawny wniosła o wstrzymanie wykonania tego aktu. Jako podstawę do wstrzymania zaskarżonego aktu strona wskazała wysokie prawdopodobieństwo jego uchylenia w wyniku stwierdzenia przez Sąd przesłanek do wznowienia postępowania podatkowego. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażanym w doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania okoliczności wskazanych w art. 61 §3 powyżej cytowanej ustawy. Uzasadnienie wniosku winno przy tym odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (zob. m. in. B. Dauter i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 162). Pomimo tego wymogu strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego nie uzasadniła swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez wskazanie ustawowych przesłanek. Jako podstawę prawną wystarczającą – zdaniem strony skarżącej – do pozytywnego rozpatrzenia przedmiotowego wniosku, podano przepis art. 246 §1 Ordynacji Podatkowej. Ta podstawa prawna – co wyraźnie wynika z treści przepisu – kierowana jest do organu podatkowego nie zaś do sądu, który ma rozpoznać wniosek. Z tego względu orzeczono na podstawie art. 61 § 3 powyżej cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak w sentencji. /-/M. Górecka