III SA/Po 411/15

Dnia 14 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie WSA Marzenna Kosewska (spr) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka – Nerka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2016 roku przy udziale sprawy ze skargi T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia ... w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę Decyzją z dnia ... Starosta ... orzekł na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2014 poz. 600) i art. 12 ust. 1 pkt i 2 ustawy z dnia 26 czerwca 2014r. zm. zmieniającej ustawy o kierujących pojazdami o skierowaniu na badania lekarskie do Wielkopolskiego Centrum Medycyny Pracy w ... T. posiadającego uprawnienia do kierowania w zakresie prawa jazdy kategorii B... wydane na druku ... w dniu ... przez Starostę .... W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że w dniu 4 grudnia 2013 roku otrzymał wniosek Prokuratora Rejonowego w ... o skierowanie na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami pana T.. Dnia 28 lipca 2014 roku Prokuratura przedstawiła kserokopie opinii sądowo-psychiatrycznych z dnia 22 grudnia 2011 roku sporządzonych do sprawy o sygn. akt ... oraz z dnia 16 lipca 2013 roku sporządzonej do sprawy o sygn. akt ... wydanych przez lekarzy specjalistów psychiatrów dotyczących stanu zdrowia T.. W odniesieniu do zapisów opinii organ uznał, że wniosek Prokuratora jest zasadny. W odwołaniu od decyzji pełnomocnik strony podniósł, że skierowanie T. na badania lekarskie jest bezpodstawne oraz zarzucił naruszenie przepisów art. 104 w zw. z art. 107 § 1 i § 3 (brak uzasadnienia decyzji), art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami (brak uzasadnionych wątpliwości co do stanu zdrowia) oraz naruszenie ar. 10 § 1 w zw. z art. 81 kpa (niezawiadomienie o zakończeniu postępowania). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w ... decyzją z dnia ... utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego orzeczenia Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z przepisem art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli uzyska informację, że istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Przepis wskazuje obowiązek skierowania kierowcy na badania lekarskie w przypadku zaistnienia okoliczności wymienionych w przepisie. W rozpatrywanej sprawie pozyskanie informacji, że istnieją uzasadnione zastrzeżenia, co do stanu zdrowia. Zdaniem SKO nie ulega wątpliwości, że wskazane przez lekarzy specjalistów, w przedstawionych przez Prokuraturę opiniach, zaburzenia schizoafektywne i omamy wzrokowe występujące u strony uzasadniają powstanie poważnych wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy. SKO nie podzieliło zarzutów odwołania dotyczących naruszenia przepisów postępowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ... pełnomocnik strony wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji I i II instancji oraz o uchylenie decyzji I i II instancji w całości i umorzenie postępowania. Nadto o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił: I. Naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy 1) art. 104 w zw. z art. 107 § 1. i 3. art. 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, przez organ I instancji poprzez pominięcie jednego z wymogów formalnych decyzji, tj. jej uzasadnienia faktycznego zawierającego wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł; 2) naruszenie art. 10 § 1 w zw. z art. 81 kodeksu postępowania administracyjnego przez organ I instancji poprzez niezawiadomienie o zakończeniu postępowania co uniemożliwia odwołującemu się przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. II. Naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z art.75 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U 2011 nr 30 poz. 151) poprzez błędne zastosowanie w niniejszej sprawie, podczas gdy na niwie niniejszego stanu faktycznego nie istnieją żadne uzasadnione wątpliwości dotyczące stanu zdrowia odwołującego się, mogące skutkować wydaniem decyzji o skierowaniu na badania lekarskie. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że strona skarżąca znajduje się pod stałą opieką lekarską, regularnie zażywa leki i co 2-3 miesiące stawia się na wizyty kontrole połączone z oceną stanu zdrowia oraz analizę stanu zdrowia. Zdaniem strony sam fakt choroby psychicznej nie może stanowić podstawy skierowania na badanie lekarskie. Podkreślono, że skarżący jest przedsiębiorcą i prowadzi firmę zajmującą się sprzedażą aut usługowych zakupionych w polskich salonach sprzedażą. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami (tj. Dz.U. 2015 poz. 155) oraz wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze – rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 roku w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz.U. z 2014 poz. 949). Zgodnie z przepisem art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do jej zdrowia. Analiza akt administracyjnych pozwala w ocenie Sądu na jednoznaczne stwierdzenie, że organy obu instancji zasadnie uznały istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego w zakresie możliwości prowadzenia pojazdów samochodowych. Organ I instancji otrzymał z Prokuratury Rejonowej we ... wniosek o skierowanie skarżącego na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych u skarżącego do kierowania pojazdami. Przedstawiono organowi opinie sądowo-psychiatryczne sporządzone do spraw: sygn. akt ... i ..., z których wynika, że u skarżącego stwierdzono chorobę psychiczną – zaburzenie schizoafektywne. Choroba ta charakteryzuje się występowaniem objawów wytwórczych – urojenie ksobne prześladowcze, omamy wzrokowe – z towarzyszącymi zaburzeniami nastroju. W ocenie Sądu prawidłowo organy przyjęły , że wynikająca z opinii sporządzona, przez lekarzy specjalistów z zakresu psychiatrii diagnoza była wystarczająca dla uznania, że zaistniała konieczność skierowania skarżącego na badanie lekarskie w trybie art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami. Należy podkreślić, że zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 8 i ust. 2 cytowanego wyżej rozporządzenia w ramach badania lekarskiego uprawniony lekarz dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej w celu stwierdzenia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie stanu psychicznego. W zakresie badania lekarskiego uprawniony lekarz uwzględnia u osoby badanej obecność i rozwój schorzenia, stopień zaawansowania objawów chorobowych i ich dynamikę, z uwzględnieniem możliwości rozwoju choroby, jak i cofania się jej objawów oraz rozważa zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, jakie mogą mieć miejsce w przypadku kierowania przez tę osobę pojazdami. Organy obu instancji były zobligowane kategorycznym i jednoznacznym brzmieniem przepisu art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami do skierowania skarżącego na badanie lekarskie, bowiem na podstawie diagnozy lekarzy specjalistów psychiatrów zaistniały uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego. Jednocześnie należy zauważyć, że w ramach badania wykonywanego w Wielkopolskim Centrum Medycyny Pracy w ... będzie podlegał ocenie stanu zdrowia skarżącego oraz przedstawione dokumentacje medyczne. Samo skierowanie skarżącego na badanie lekarskie w zakresie możliwości prowadzenia pojazdów wynika z nałożonych na organy określonych obowiązków ustawowych, natomiast nie przesądza o wyniku badania. Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania. Organy obu instancji wyjaśniły podstawy prawne swoich orzeczeń i wskazały okoliczności faktyczne będące podstawą przyjęcia istnienia istotnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego, co czyni zarzut naruszenia przepisów art. 104 w zw. z art. 107 § 1 i § 3 i art. 11 kpa za nietrafny. Niezachowanie przez organ odwoławczy wymogów określonych przepisem art. 10 § 1 kpa w istocie miało miejsce, jednakże strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała w jaki istotny sposób to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy. Zaś w ocenie Sądu uniemożliwienie stronie w rozpatrywanej sprawie wypowiedzenia się co do zebranego w trakcie postępowania materiału dowodowego nie miało wpływu na treść decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) o oddaleniu skargi.