III SA/Po 414/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ Barbara Koś T. P. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 marca 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia 15 stycznia 2009 r. określającej wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za II ratę 2007 roku oraz I i II ratę 2008 roku w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami naliczonymi na dzień 15 stycznia 2009 r. w kwocie [...] zł. W złożonej skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 15 września 2009 r. uzasadnił powyższy wniosek, wskazując, że przychody z prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej nie wystarczają nawet na pokrycie należności podatkowych i na rzecz ZUS, w związku z czym skarżący posiada zadłużenie w na rzecz Oddziału ZUS w O. oraz Urzędu Miasta oraz załączając kopie tytułów wykonawczych wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego obejmujących należności z tytułu podatku od środków transportowych, kopię zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego oraz zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Poznaniu z dnia 13 sierpnia 2009 r. o połączeniu spraw z odwołania T. P. od decyzji ZUS Oddziału w O. o zaległe składki. Ponadto skarżący podniósł, że pozostaje w stałym leczeniu, a z żoną pozostaje w rozdzielności majątkowej, załączając nie podpisane pismo opatrzone datą 25 maja 2009 r. zawierające treść zaświadczenia o pozostawaniu przez skarżącego w stałym leczeniu, kopię zaświadczenia lekarskiego o czasowej niezdolności do pracy (w okresie: 10.10.2009 r. – 18.09.2009 r.) oraz kopię wyroku sądowego z dnia 19 maja 2000 r. znoszącego ustawową wspólność majątkową małżeńską. W konsekwencji skarżący stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność rezygnacji z prowadzenia dalszej działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Należy przy tym zaznaczyć, że dla zastosowania ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest wystarczające samo powołanie się na ustawowe przesłanki, lecz konieczne jest wskazanie przez wnioskodawcę okoliczności, pozwalających na przyjęcie, że w konkretnej sprawie przesłanki te się zaktualizowały. Jednocześnie okoliczności te winny znajdować potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy. W niniejszej sprawie skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować konieczność likwidacji prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wskazał bowiem, że przychody osiągane z tejże działalności nie wystarczają nawet na pokrycie należności podatkowych oraz z tytułu ubezpieczeń społecznych. Powyższe okoliczności nie znajdują jednak dostatecznego potwierdzenia w materiale niniejszej sprawy. W szczególności należy zwrócić uwagę, że skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów pozwalających na ustalenie wysokości dochodów osiąganych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, ani nawet nie podał wielkości osiąganych dochodów, ograniczając się do gołosłownego twierdzenia, że nie wystarczają one na pokrycie ustawowych należności związanych z prowadzeniem tej działalności. Natomiast z załączonych przez skarżącego dokumentów wynika jedynie, że skarżący posiada zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaległości z tytułu podatku od środków transportowych. Z dokumentów tych, ani z pozostałego materiału sprawy nie sposób natomiast wywieść, że owe zaległości powstały wskutek braku możliwości płatniczych skarżącego. Samo twierdzenie skarżącego w tym względzie przy braku informacji o dochodach i majątku skarżącego nie jest wystarczające, a jednocześnie budzi wątpliwości, biorąc pod uwagę, że skarżący kwestionuje zasadność wymierzenia tych należności. Pozostałe okoliczności podniesione przez skarżącego również nie znajdują potwierdzenia w materiale sprawy, a w szczególności w dokumentach załączonych przez skarżącego. Złożone przez niego pismo o treści zaświadczenia o stałym leczeniu nie jest podpisane, a więc nie stanowi w ogóle dokumentu, a zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy nie przesądza o stałym leczeniu. Niezależnie od powyższego skarżący nie wskazał także, jakie znaczenie miałaby powołana przez niego okoliczność z punktu widzenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, iż okoliczności powołane przez skarżącego w świetle materiału dowodowego sprawy nie pozwalają na przyjęcie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez egzekucję kwoty pieniężnej w wysokości [...] zł wraz z odsetkami w kwocie [...] zł rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności z uwagi na brak możliwości skonfrontowania skutków wykonania decyzji z sytuacją osobistą i majątkową skarżącego. Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ Barbara Koś T.M.d