III SA/Po 415/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2009 r. przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [ ... ] r. nr [ ... ] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za wydobywanie kopalin bez wymaganej koncesji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie T. K. od wpisu w kwocie [ ... ] złotych /-/B. Sokołowska WSA/post.1 – sentencja postanowienia T. wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na urzędowym formularzu złożonym do Sądu w dniu 3 października 2008 r. wniósł o udzielenie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych (w przedmiocie żądanego wpisu). Postanowieniem z dnia 28 listopada 2008r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Postanowienie to utraciło moc wskutek wniesienia sprzeciwu przez T. do tut. Sądu, który rozpoznaje złożony wniosek na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). Biorąc pod uwagę wniosek oraz dane zawarte w sprzeciwie skarżącego, Sąd uznał, że zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 1 - § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych w określonym zakresie, bądź też ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest z kolei uzależnione od wykazania niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt. 2 ustawy ). Ze złożonego przez skarżącego wniosku wynikało, że utrzymuje się on z działalności gospodarczej uzyskując z tego tytułu [ ... ] zł miesięcznie. Prowadzi gospodarstwo domowe z niepracującą żoną, opiekującą się dzieckiem. Jest obciążony miesięczną ratą kredytu w kwocie [ ... ] zł. T. posiada dom o powierzchni 47 m kw. oraz nieruchomość rolną o powierzchni 10 ha, zagospodarowaną na stawy rybne. Ma dwa samochody ciężarowe (rok produkcji 1976 i 1997) i nie posiada żadnych oszczędności. Z przesłanych kserokopii wyciągu z konta bankowego do obsługi działalności gospodarczej T. wynika, że w okresie od 2 maja do 12 listopada 2008 r. nie pojawił się na nim debet, w ostatnich dniach października 2008 r. skarżący posiadał ponad [ ... ] złotych (chociaż na koniec roku obliczeniowego saldo końcowe zamknięto kwotą [ ... ] zł). W sprzeciwie wniesionym w piśmie z dnia 17 grudnia 2008 r. skarżący wskazał, że z tytułu posiadania nieruchomości rolnej nie otrzymuje żadnych dopłat z funduszy unijnych. W dniu 10 grudnia 2008 r. uległ on wypadkowi przy obsłudze samochodu, a okres czekającego go leczenia i rehabilitacji jest planowany do końca grudnia 2009 r. W tej sytuacji jego rodzina została praktycznie pozbawiona dochodów, a skarżący jest obciążony dodatkowymi wydatkami związanymi z leczeniem. W piśmie z dnia 4 lutego 2009 r. T. podniósł, iż utrzymanie jego żony i syna oraz prowadzenie firmy kosztuje ok. [ ... ] zł miesięcznie. Żona jest ponadto w ciąży, a koszty jednorazowej wizyty u lekarza ginekologa wynoszą ok. 150 zł. Szacunkowy koszt leczenia i rehabilitacji powypadkowej wynosi natomiast ok. [ ... ] zł miesięcznie. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzą więc przesłanki do stwierdzenia niemożności poniesienia przez skarżącego pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wynika to w szczegółności z faktu znacznego zwiększenia się miesięcznych wydatków skarżącego związanych z doznanym wypadkiem. T. nie może też z tego powodu prowadzić osobiście przedmiotowej działalności gospodarczej, ani innej działalności zarobkowej. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/B. Sokołowska