III SA/Po 417/11

Dnia 25 lipca 2011 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. F. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia przyznać A. F. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. Wyrokiem z dnia 13 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A. F. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. Tego samego dnia skarżący złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. We wniosku A. F. wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, które jest utrzymywane z jego renty inwalidzkiej w wysokości 556,66 zł oraz dodatku pielęgnacyjnego w wysokości 153,00 zł. Żona wnioskodawcy nie uzyskuje żadnych dochodów. Wnioskodawca posiada dom o powierzchni 100,00 m² oraz budynek gospodarczy o powierzchni 30,00 m², a także samochód osobowy marki Nissan wyprodukowany w 1993 roku oraz samochód osobowy marki Ford wyprodukowany w 1996 roku. Wnioskodawca nie posiada żadnych zasobów finansowych (oszczędności, papierów wartościowych i.t.p.). Dodatkowo wnioskodawca oszacował w następujący sposób koszty utrzymania: leki – 250,00 zł, woda – 45,00 zł, gaz – 80,00 zł, telefon – 51,00 zł, prąd – 130,00 zł, kwartalna rata podatku od nieruchomości – 160,00 zł, roczna opłata za opał – 3.200,00 zł. Zgodnie z przepisami art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym uniemożliwia to brak środków finansowych. Oznacza to, że prawo pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które ze względu na trudną sytuację nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem. Jedynymi kryteriami przyznania prawa pomocy jest więc wykazanie przez osoby zainteresowane ich trudnej sytuacji materialnej, finansowej i rodzinnej. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że dwuosobowe gospodarstwo domowe, w którym pozostaje wnioskodawca jest obecnie utrzymywane ze świadczeń rentowych i społecznych w łącznej kwocie 709,66 zł. Taka kwota nie zapewnia możliwości utrzymania na poziomie minimum socjalnego. To z kolei oznacza, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W konsekwencji nie jest on w stanie pokryć dodatkowych kosztów postępowania związanych z wynagrodzeniem pełnomocnika z wyboru. W tej sytuacji uzasadniony jest wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.