III SA/Po 428/14

WyrokWSA w Poznaniu2015-04-21

Skład orzekający: Marzenna Kosewska, Beata Sokołowska, Małgorzata Górecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odwołanie od decyzji administracyjnej, podpisane przez osobę legitymującą się wypisem pełnomocnictwa z aktu notarialnego, które nie zostało urzędowo poświadczone, może zostać uznane za dopuszczalne?
Ratio decidendi
Odwołanie od decyzji administracyjnej podpisane przez osobę legitymującą się wypisem pełnomocnictwa z aktu notarialnego, które nie zostało urzędowo poświadczone, nie może zostać uznane za dopuszczalne. Zgodnie z art. 33 § 3 k.p.a., pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa, chyba że jest adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym, którzy mogą sami uwierzytelnić odpis. W przypadku braku takiego poświadczenia, organ może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony, a strona nie może samodzielnie poświadczać dokumentów znajdujących się w jej posiadaniu.
Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na T F karę pieniężną. Wniesiono odwołanie od tej decyzji, podpisane przez osobę działającą z upoważnienia. Organ II instancji wezwał do przedstawienia oryginału lub urzędowo poświadczonego pełnomocnictwa. W odpowiedzi nadesłano wypis pełnomocnictwa z aktu notarialnego, który nie był urzędowo poświadczony. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził niedopuszczalność odwołania. Skarżący podniósł, że pełnomocnictwo zostało okazane przed kontrolą.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 21 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Małgorzata Górecka (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka - Nerka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi T F na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym oddala skargę Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] r. nałożył na T F karę pieniężną w kwocie 20.000 zł. W terminie otwartym do wniesienia odwołania pismem z dnia 7.10.2013 r. wniesiono odwołanie od decyzji organu I instancji. Odwołanie sygnowano podpisem – "z up. F". Pismem z dnia 18.11.2013 r. organ II instancji wezwał T F do przesłania : - oryginału lub notarialnie czy urzędowo poświadczonego pełnomocnictwa upoważniającego osobę podpisaną pod odwołaniem do jego reprezentowania - ewentualnie do podpisania egzemplarza odwołania pod rygorem wydania postanowienia o niedopuszczalności odwołania w przypadku nieuzupełnienia powyższego braku formalnego w terminie 7 dni. W odpowiedzi A F nadesłał wypis pełnomocnictwa ustanowionego w akcie notarialnym w dniu 14.02.2002 r. do reprezentowania T F m. in. przed urzędami administracji rządowej i samorządowej. Wypis pełnomocnictwa nie był poświadczony notarialnie czy urzędowo. Z tego powodu Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] r. stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu organ stwierdził, że zgodnie z art. 33 § 3 kpa pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy czy doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wskazujących ich umocowanie. Organ może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Strona nie może w innym przypadku samodzielnie poświadczyć dokumentów znajdujących się w jej posiadaniu. Z akt sprawy wynika, że strona udzieliła A F wyłącznie zwykłe upoważnienie pisemnie do reprezentowania w czynnościach związanych z kontrolą prowadzoną przez organ I instancji na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. W toku postępowania przed organem I instancji nie przedstawiono pełnomocnictwa załączonego w postępowaniu odwoławczym. Z tego względu organ II instancji stwierdził, że A F nie wykazał w prawem przewidziany sposób umocowania do wniesienia odwołania w imieniu strony, wobec tego należało uznać je za niedopuszczalne. W skardze skierowanej do WSA w Poznaniu strona podniosła, że A F okazał organowi przed dokonaniem kontroli przedsiębiorstwa pełnomocnictwo do reprezentowania T F udzielone w formie przedmiotowego aktu notarialnego – dotyczące prowadzenia spraw związanych z działalnością gospodarczą strony skarżącej. Pozostałe upoważnienia – m. in. dla p. K – zostały przedłożone już w trakcie przeprowadzeni kontroli. Pełnomocnictwo w formie aktu notarialnego winno być w aktach sprawy. A F był zatem upoważniony do wniesienia przedmiotowego odwołania. Organ wniósł o oddalenie skargi, powołując się na uzasadnienie zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...]r. nałożył na T F karę pieniężną w kwocie 20.000 zł. Wydanie tej decyzji poprzedziło postępowanie kontrolne w przedsiębiorstwie skarżącego. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się upoważnienie dla A F ( k. 62 ) i M ( k. 63 ) do reprezentowania strony, ale wyłącznie podczas prowadzonej kontroli w siedzibie przedsiębiorcy. W pełnomocnictwach tych zakreślono bardzo precyzyjnie ich zakres – do reprezentowania skarżącego w trakcie wykonywanej kontroli. Odnotowano to na str. 1 protokołu kontroli ( k. 262 akt ). Pełnomocnictwa z dnia 27 maja 2013 r. nie obejmowały swoim zakresem reprezentowania strony w toku całego postępowania administracyjnego – przed organem I i II instancji. Z akt sprawy nie wynika, że złożono przed lub w toku prowadzonej kontroli odrębne pełnomocnictwo dla A F sporządzone w formie aktu notarialnego. W terminie otwartym do wniesienia odwołania pismem z dnia 7.10.2013 r. wniesiono odwołanie od decyzji organu I instancji. Odwołanie sygnowano podpisem – "z up. F". Pismem z dnia 18.11.2013 r. organ II instancji wezwał prawidłowo T F do przesłania : - oryginału lub notarialnie czy urzędowo poświadczonego pełnomocnictwa upoważniającego osobę podpisaną pod odwołaniem do jego reprezentowania - ewentualnie do podpisania egzemplarza odwołania pod rygorem wydania postanowienia o niedopuszczalności odwołania w przypadku nieuzupełnienia powyższego braku formalnego w terminie 7 dni. Z akt sprawy nie wynikało bowiem, że A F był umocowany do wniesienia powyższego odwołania. W odpowiedzi na wezwanie organu A F nadesłał wypis pełnomocnictwa ustanowionego w akcie notarialnym w dniu 14.02.2002 r. do reprezentowania T F m. in. przed urzędami administracji rządowej i samorządowej. Wypis pełnomocnictwa nie był poświadczony notarialnie czy urzędowo, o co wzywał organ pouczając stronę o negatywnych konsekwencjach procesowych jej zaniechania w tym zakresie. Z tego powodu – zdaniem Sądu – prawidłowo Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] 2014 r. stwierdził niedopuszczalność odwołania. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 33 § 3 kpa pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy czy doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wskazujących ich umocowanie. Organ może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Strona nie może w innym przypadku samodzielnie poświadczyć dokumentów znajdujących się w jej posiadaniu. Z akt sprawy wynika, że strona udzieliła A F wyłącznie zwykłe upoważnienie pisemnie do reprezentowania w czynnościach związanych z kontrolą prowadzoną przez organ I instancji na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej ( k. 62 akt adm. ). W toku postępowania przed organem I instancji nie przedstawiono pełnomocnictwa załączonego w postępowaniu odwoławczym. Z tego względu organ II instancji zasadnie stwierdził w ocenie Sądu, że A F nie wykazał w prawem przewidziany sposób umocowania do wniesienia odwołania w imieniu strony, wobec tego należało uznać je za niedopuszczalne. Wykazał on bowiem skutecznie jedynie umocowanie do reprezentowania skarżącego w toku kontroli przeprowadzanej przez organ I instancji w jego przedsiębiorstwie. Wobec tego, że z powyższych rozważań wynika, iż zarzuty skargi nie mogły prowadzić do jej uwzględnienia, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ). ----------------------- 4

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło