III SA/Po 435/09

Dnia 14 października 2009roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska ( spr.) Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek WSA Małgorzata Górecka Protokolant: st. sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2009 roku przy udziale sprawy ze skargi E. L.-K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę /-/ M. Górecka /-/ W. Długaszewska /-/ T. M. Geremek WSA/wyr.1 – sentencja wyroku Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P., wszczął wobec E. L.-K. postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w P. o nr [...] z dnia [...].09.2003, [...] z dnia [...].12.2004, [...] z dnia [...].06.2007, [...] z dnia [...].07.2007, [...] z dnia [...].09.2007, [...] z dnia [...].04.2008, [...] z dnia [...].09.2003, [...] z dnia [...].06.2008, [...], [...] z dnia [...].10.2008 oraz [...] z dnia [...].11.2008, obejmujących zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Organ egzekucyjny dokonał zajęć m.in. prawa majątkowego stanowiącego wierzytelności pieniężne z rachunków bankowych zobowiązanej, prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie za pracę, jak również zajęć innych wierzytelności. W toku toczącego się postępowania, pełnomocnik zobowiązanej pismem z dnia [...] listopada 2008 r. wystąpił z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, informując o zamiarze złożenia do dnia [...] stycznia 2009 r wniosku o udzielenie układu ratalnego na spłatę zaległości, przygotowywanego w ramach opracowywanego programu restrukturyzacyjnego zakładów znajdujących się w Ż., których właścicielem jest zobowiązana. Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r., organ wezwał do usunięcia braków formalnych poprzez przedłożenie pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu zobowiązanej, kserokopii dokumentów określających sytuację majątkową zobowiązanej oraz do wskazania innych wierzycieli wraz z przedłożeniem ich pisemnej zgody na zawieszenie postępowania. W odpowiedzi na powyższe, przedłożono wymagane pełnomocnictwo, żądane przez organ dokumenty, z wyjątkiem listy wierzycieli i ich pisemnej zgodny na zawieszenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Poznaniu, działając na podstawie art. 56 § 1 i 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowieniem z dnia 11 lutego 2009 r., odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że tylko przesłanki z art. 56 § 1 pkt 1 – 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dają podstawę do zawieszenia postępowania. Organ podkreślił, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. jako wierzyciel nie wyraził zgody na zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego zarówno przez Dyrektora I Oddziału ZUS w P. jak i przez Naczelnika Urzędu Skarbowego P.. E. L.-K. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 56 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez jego niezastosowanie oraz żądając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 lub art. 138 § 2 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchylenia postanowienia w całości i wydania postanowienia o zawieszeniu przedmiotowego postępowania egzekucyjnego bądź jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wskazała, że wobec prowadzonych w dalszym ciągu negocjacji z inwestorem w celu nawiązania współpracy handlowej, jak również trudnej sytuacji gospodarczej, zarówno decyzja wierzyciela, jak i organu egzekucyjnego w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego była przedwczesna. Podkreśliła, że podjęte zostały stosowne kroki pozyskania nowych kontrahentów, którzy zagwarantują napływ dodatkowych środków finansowych umożliwiających spłatę zadłużenia wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2009 r., utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P.. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wymienionych w art. 56 § 1, która uzasadniałaby zawieszenie postępowania egzekucyjnego. W ocenie organu takiej okoliczności nie stanowią prowadzone negocjacje z inwestorem w celu nawiązania współpracy handlowej i trudna sytuacja gospodarcza, jak również opracowywany program restrukturyzacji w następstwie, którego sporządzony ma być wniosek o udzielenie układu ratalnego na spłatę zaległości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu E. L.-K. reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. oraz zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 56 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez jego błędną interpretację oraz przyjęcie, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do jego zastosowania. Ponownie wskazano, że skarżąca w dalszym ciągu prowadzi negocjacje z inwestorem, w celu nawiązania współpracy handlowej, która w przyszłości ma umożliwić spłatę zaległości wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. Trudna sytuacja gospodarcza opóźnia pozytywne zakończenie negocjacji, wydłużeniu uległ termin zakończenia opracowywanego programu restrukturyzacji zakładów w Ż., w ramach, którego przygotowywany jest wniosek o udzielenie układu ratalnego na spłatę przedmiotowych zaległości skarżącej. W ocenie skarżącej rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego w przedmiocie odmowy zawieszenia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego było przedwczesne, a poczynione przez skarżącą działania mające na celu pozyskanie zewnętrznego kapitału umożliwiającego spłatę zaległości oraz chęć ich dobrowolnego uregulowania winny zostać zaliczone na korzyść skarżącej. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.) – oznaczonej dalej jako: p.p.s.a., Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie art. 134 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze, które związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie, a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego. Zdaniem Sądu, w świetle powyższych kryteriów, zaskarżone postanowienie wydane zostało bez naruszenia prawa, a więc skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest to, czy zaistniały w rozpatrywanej sprawie przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.). Zgodnie z art. 56 § 1 wskazanej wyżej ustawy, który stanowił podstawę rozstrzygnięcia , postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 3) na żądanie wierzyciela; 4) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. W przypadku wystąpienia jednej ze wskazanych wyżej okoliczności, organ egzekucyjny ma obowiązek zawiesić postępowanie egzekucyjne. Jednocześnie, zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie będzie możliwe, gdy nie wystąpi żadna z wyżej wskazanych przesłanek. Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy uznać, iż słusznie organy egzekucyjne przyjęły, że nie zaistniała żadna z przesłanek uzasadniająca zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko skarżącej Nie budzi bowiem wątpliwości, że okoliczności wskazane przez skarżącą: – zamiar złożenia wniosku o udzielenie układu ratalnego na spłatę zaległości, przygotowywanego w ramach opracowywanego programu restrukturyzacyjnego zakładów znajdujących się w Ż., których skarżąca jest właścicielem. – prowadzone negocjacje z inwestorem w celu nawiązania współpracy handlowej – trudna sytuacja gospodarcza nie mieszczą się w katalogu, wyczerpująco określonych we wskazanym wyżej art. 56 § 1 ustawy, przesłanek , które umożliwiają i obligują jednocześnie organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania. Na dzień wydania zaskarżonego postanowienia, w stosunku do zaległości skarżącej, nie została wydana decyzja w sprawie odroczenia terminu płatności, czy rozłożenia na raty spłaty zaległości. Sam fakt złożenia przez skarżącą – w przypadku udanych negocjacji handlowych – wniosku o udzielenie ulgi w spłacie przedmiotowych zaległości wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P., nie oznacza jeszcze, że wydane zostanie w tym przedmiocie pozytywne dla strony rozstrzygnięcie, a tylko takie zgodnie z art. 56 § 1 pkt 1 ustawy, może stanowić podstawę zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę. /-/M. Górecka /-/W. Długaszewska /-/M. Geremek