III SA/Po 442/17

Dnia 30 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 roku, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Z. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] sierpnia 2016 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Postanowieniem z 2 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1125/16 (obecnie sygn. akt III SA/Po 442/17), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Z. D. Sąd wskazał, że skarga ta dotyczy tego samego podmiotu i przedmiotu, co sprawa prowadzona przez ten Sąd pod sygn. akt III SA/Po 1101/16. W obu przypadkach stronami są Z. D. oraz Dyrektor Izby Celnej, a zatem zachodzi tożsamość podmiotowa. Odnośnie tożsamości przedmiotowej Sąd wskazał natomiast, że obie skargi dotyczą decyzji Dyrektora Izby Celnej z [...] sierpnia 2016 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Zatem skarga z 10 października 2016 r. (III SA/Po 1125/16) została wniesiona w toku postępowania już wszczętego skargą z 3 października 2016 r. (III SA/Po 1101/16), co powoduje sytuację z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Na skutek złożonego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 17 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 86/17, uchylił postanowienie tut. Sądu z 2 grudnia 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd II instancji zauważył, że z załączonych do zażalenia dokumentów wynika, że pismem z 22 września 2016 r. skarżący wypowiedział pełnomocnictwo adw. D. W. i pismo to zostało doręczone na adres kancelarii 23 września 2016 r. Zachodzi więc wątpliwość, czy adwokat ten był prawidłowo umocowany do wniesienia skargi w imieniu Z. D. w dniu 3 października 2016 r., która została zarejestrowana przez pod sygn. III SA/Po 1101/16. Zachodzi zatem konieczność wyjaśnienia, czy skarga w sprawie III SA/Po 1101/16 została sporządzona i wniesiona przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika. Wyrokiem z 13 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Po 1101/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Z. D. złożoną na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] sierpnia 2016 r., nr [...]. Od wyroku tego skargę kasacyjną wywiódł Z. D.. Sprawa z tej skargi została zarejestrowana przez Naczelny Sąd Administracyjny pod sygn. akt II GSK 2190/17 i nie została jeszcze prawomocnie zakończona. W powyżej zaprezentowanych okolicznościach faktycznych zaszła podstawa do zawieszenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Sprawa zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Po 1101/16, w której wywiedziono skargę na tę samą decyzję Dyrektora Izby Celnej w imieniu tego samego skarżącego jest nieprawomocnie zakończona wyrokiem tut. Sądu z 13 kwietnia 2017 r. Skarga kasacyjna wywiedziona od tego wyroku nie została jeszcze przez Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznana, tymczasem istotna dla zakończenia niniejszej sprawy kwestia prawidłowego umocowania adw. D. W. w sprawie o sygn. akt III SA/Po 1101/16, w razie rozpoznania wskazanej skargi kasacyjnej, będzie brana przez Sąd II instancji pod rozwagę z urzędu (zob. art. 183 § 2 pkt 2 in fine P.p.s.a.). Z tych względów orzeczono zgodnie z art. 125 § 1 pkt. 1 P.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.