III SA/Po 445/18
PostanowienieWSA w Poznaniu2019-03-20
Skład orzekający: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie referendarza sądowego przyznające wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu i zwrot kosztów powinno zostać utrzymane w mocy, czy też zmienione w zakresie żądanej przez pełnomocnika wyższej kwoty wynagrodzenia i zwrotu wydatków?Ratio decidendi
Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego, uznając, że przyznane wynagrodzenie i zwrot wydatków były zgodne z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzeń wykonawczych. Sąd wskazał, że wynagrodzenie radcy prawnego powinno być ustalone według stawek określonych w przepisach, a żądanie wyższej kwoty było pozbawione podstaw prawnych. Ponadto, sąd stwierdził, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sam środek odwoławczy od postanowienia w przedmiocie wynagrodzenia nie jest objęty zakresem art. 250 § 1 P.p.s.a.Stan faktyczny
Pełnomocnik strony skarżącej, radca prawny, wniósł o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oraz zwrot niezbędnych wydatków związanych z nadaniem skargi kasacyjnej i innych pism. Referendarz sądowy przyznał część żądanego wynagrodzenia i zwrot wydatków, oddalając wniosek w pozostałym zakresie. Pełnomocnik wniósł sprzeciw, domagając się wyższej kwoty wynagrodzenia i zwrotu wszystkich poniesionych wydatków. Sąd rozpoznał sprzeciw.Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 04 lutego 2019 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu pełnomocnika strony skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 4 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Po 445/18 przyznającego pełnomocnikowi wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków w sprawie ze skargi B.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] maja 2018 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej określenia opłaty paliwowej za miesiąc grudzień 2004 roku postanawia: utrzymać w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 04 lutego 2019 r.
Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. przyznany Skarżącemu pełnomocnik – radca prawny [...] – wniosła o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków w kwocie [...] zł z tytułu nadania skargi kasacyjnej oraz wniosku listami poleconymi, oświadczając, że wynagrodzenie oraz zwrot kosztów nie zostały opłacone i to w całości.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r. starszy referendarz sądowy przyznał radcy prawnemu [...] od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) kwotę [...] złotych ([...]) oraz podatek od towarów i usług w kwocie [...] złotych ([...]) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, oddalając wniosek w pozostałym zakresie oraz zwrócił radcy prawnemu [...] [...] złotych ([...]) tytułem niezbędnych i udokumentowanych wydatków, oddalając wniosek w pozostałym zakresie.
W sprzeciwie od powyższego rozstrzygnięcia z dnia [...] lutego 2019 r. pełnomocnik wniosła o jego zmianę poprzez przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w kwocie [...] zł powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł oraz tytułem zwrotu wydatków kwotę [...] zł. Pełnomocnik podniosła, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi [...] zł. Ponadto podniosła, że wraz z pismem z dnia [...] lutego 2019 r. uzupełniła pomyłkowo pominięty wykaz wydatków poniesionych w sprawie, jednak koszt nadania przesyłki poleconej w wysokości [...] zł jest faktem notoryjnym. Pełnomocnik nadała trzy przesyłki polecone: skargę kasacyjną, wniosek o przyznanie wynagrodzenia i zwrot kosztów oraz sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie referendarz sądowy zasadnie wskazał, że zgodnie z art. 250 ustawy 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 2019, poz. 68).
Przedmiotem skargi kasacyjnej nie była należność pieniężna. Kwestionowaną decyzją, po wznowieniu postępowania podatkowego, organy odmówiły uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc grudzień 2004 roku.
Marginalnie można wskazać, że zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193), wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł.
Wynagrodzenie radcy prawnego wyznaczonego na pełnomocnika z urzędu należało zatem ustalić z uwzględnieniem stawki określonej w §21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku. Stawka wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącego w niniejszej sprawie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji to 240 zł. Jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny, to opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 75% wskazanej powyżej stawki, jednak nie mniej niż 120 zł (§21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku).
Żądanie ustalenia wynagrodzenia w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej jest pozbawione podstaw prawnych.
Maksymalna wysokość wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez radcę prawnego z urzędu nie może przekraczać 150% opłaty określonej w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku. Opłata w stawce [...] zł odpowiada nakładowi pracy radcy prawnego [...]. W sprawie nie występują okoliczności przemawiające za podwyższeniem tego wynagrodzenia.
Obliczoną w powyższy sposób kwotę wynagrodzenia, zgodnie z §4 ust. 3 wskazanego powyżej rozporządzenia, należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług.
Zasadność żądania zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków warunkuje sporządzenie spisu kosztów oraz przedstawienie dowodu na poniesienie i wysokość wydatku. W okolicznościach niniejszej sprawy udokumentowany został jedynie wydatek związany z nadaniem przesyłki poleconej obejmującej skargę kasacyjną (k. [...] i k. [...] akt sądowych).
Należy również podkreślić, że w orzecznictwie stwierdza się, że postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy skierowane jest do pełnomocnika, a nie do skarżącego. Pełnomocnik wnoszący środek odwoławczy od postanowienia w przedmiocie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy działa w imieniu własnym, a nie w imieniu skarżącego, którego reprezentuje. Czynność ta nie jest wykonana w ramach pełnomocnictwa i nie należy się za nią wynagrodzenie przyznawane na podstawie art. 250 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Go 30/16). Analogicznie należy potraktować wniosek o przyznanie wynagrodzenia i związaną z tym korespondencję.
Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 250 § 1 i art. 260 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło