III SA/Po 452/05

PostanowienieWSA w Poznaniu2005-09-06

Skład orzekający: Beata Sokołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz wniosku o zasądzenie odszkodowania, gdy decyzja ZUS była ostateczna i nie została zaskarżona do sądu powszechnego?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną. Sąd stwierdził, że decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 1995 roku, w przedmiocie podlegania ubezpieczeniu społecznemu, stała się ostateczna, ponieważ skarżący nie wniósł od niej odwołania do właściwego sądu powszechnego. Roszczenia odszkodowawcze skarżącego, będące już przedmiotem rozstrzygnięć sądów powszechnych, nie wchodzą w zakres kognicji sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji ZUS, od której nie wniesiono odwołania, ani do rozpatrywania roszczeń odszkodowawczych, które należą do właściwości sądów powszechnych.
Stan faktyczny
Skarżący K. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się stwierdzenia nieważności decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 1995 roku dotyczącej podlegania ubezpieczeniu społecznemu oraz zasądzenia odszkodowania z różnych tytułów, w tym zwrotu wyegzekwowanej kwoty i utraty świadczeń z Funduszu Pracy. Skarżący argumentował, że decyzja ZUS została wydana z rażącym naruszeniem prawa, po terminie przedawnienia i dotyczyła sprawy już rozstrzygniętej. ZUS wniósł o oddalenie skargi, wskazując na brak skutecznego wykazania przesłanek nieważności oraz na niewłaściwość sądu administracyjnego do rozpatrzenia roszczeń odszkodowawczych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podlegania ubezpieczeniu społecznemu postanawia: odrzucić skargę /-/ B. Sokołowska K. B. w skardze, która w dniu [...] maja 2005 roku wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu- zatytułowanej "O stwierdzeniu nieważności decyzji" wniósł: 1) o stwierdzenie nieważności decyzji Oddziału ZUS w P. Inspektorat w Ś. z dnia [...] lipca 1995 roku wydanej z rażącym naruszeniem art. 156 § 1 pkt. 2, 3, 5 i 7 kpa 2) o zasądzenie na rzecz skarżącego odszkodowania ( art. 420 kc) z tytułu: - zwrotu kwoty [...] zł wyegzekwowanej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] lipca 1999 roku Nr [...] wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 28 lipca 1998 roku do dnia zapłaty - zasądzenia kwoty [...] zł z tytułu utraty świadczenia z Funduszu Pracy wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 7 września 1989 roku do dnia zapłaty - o zasądzenie odszkodowania w kwocie [...] zł zgodnie z pozwem złożonym w Sądzie Rejonowym w Ś. sygn. akt. I C [...] wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 23 czerwca 1991 roku do dnia zapłaty - w części dotyczącej powództwa I C [...] o ustalenie prawa do świadczenia składkowego z Funduszu Pracy za okres od dnia 1 września 1989 roku do dnia 9 marca 1994 roku skarżący wniósł o przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w P.- Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Ponadto K. B. wniósł o wydanie przez Sąd postanowienia tymczasowego nakazującego Oddziałowi ZUS w P. wstrzymanie egzekucji w kwocie [...] zł zasądzonych wyrokami I C [...] i I C [...] zwrotu kosztu zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi podał między innymi, że w dniu [...] września 1989 roku złożył w Oddziale ZUS w P. wniosek o wydanie zaświadczenia o nie zaleganiu na dzień [...] sierpnia 1989 roku z opłatą składek na ubezpieczenie społeczne, a Oddział ZUS w P. nie załatwił sprawy w przepisanym terminie ani też w trybie art. 36 § 1 kpa nie zawiadomił o przyczynie zwłoki i dopiero decyzją z dnia [...] lipca 1995 roku orzekł, że skarżący nie podlega od dnia [...] lipca 1991 roku do dnia [...] grudnia 1993 roku ubezpieczeniu społecznemu. K. B. wskazał tez, że Inspektorat ZUS w Ś. ustalił, że składki na ubezpieczenie zostały uregulowane do miesiąca września 1989 roku. Fakt nie wydania wnioskowanego zaświadczenia przez Oddział ZUS w P. spowodował odmowę rejestracji go w Rejonowym Urzędzie Pracy w L. i pozbawił skarżącego statusu bezrobotnego i dochodów wypłacanych z Funduszu Pracy. K. B. powołał się również na decyzje Burmistrza Miasta i Gminy w D. z dnia [...] grudnia 1993 roku o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej z dniem [...] grudnia 1993 roku wpisu dokonanego w dniu [...] czerwca 1989 roku, dotyczącego prowadzonej przez niego działalności. Skarżący wyjaśnił, że przyjął do wiadomości stanowisko Inspektoratu ZUS w Ś. zamieszczone w decyzji z dnia [...] lipca 1995 roku i nie składał "żadnego protestu", albowiem decyzja z dnia [...] lipca 1995 roku zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 25 listopada 1986 roku o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych wydana została po terminie przedawnienia wynoszącym 5 lat ( art. 117 § 1 kc). - decyzja ta została wydana bez podstawy prawnej - prawa materialnego i rażącym naruszeniem art. 32 ust. 1 i art. 67 ust. 1 Konstytucji RP. - powyższa decyzja dotyczyła sprawy poprzednio rozstrzygniętej decyzją Burmistrza Urzędu Miasta i Gminy w Dm z dnia [...] grudnia 1993 roku - decyzja z [...] lipca 1995 roku nie ma charakteru tytułu wykonawczego w rozumieniu art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. K. B. podał także, iż skarżona decyzja była podstawą do oddalenia powództwa przed sądami: 1) Sądem Okręgowym w P. - Sądem Pracy i Ubezpieczeni Społecznych- sygn. akt. [...]. 2) Sądem Rejonowym w Ś. - sygn. akt I C[...] ( o pozbawienie tytułu wykonawczego decyzji z dnia [...] lipca 1995 roku i tytułu egzekucyjnego z dnia [...] lipca 1999 roku 3) Sądem Rejonowym w Ś.- sygn. akt I C [...] ( o zapłatę art. 420 kc - odszkodowanie w kwocie [...] zł oraz obciążenia skarżącego kosztami postępowania w kwocie [...] zł. Reasumując skarżący wniósł, aby na zasadzie art. 160 § 4 kpa Sąd zasądził na jego rzecz odszkodowanie jak w petitum skargi. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, iż powołane podstawy zaskarżenia w znaczeniu przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lipca 1995 roku znak [...] nie zostały skutecznie przez skarżącego wykazane. Pełnomocnik Zakładu podkreślił też, że zakres kognicji Sądu Administracyjnego nie obejmuje przedmiotu zaskarżenia z punktu 2 skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga K. B. stanowi w zasadzie wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P.- Inspektorat w Ś. z dnia [...] lipca 1995 roku znak [...] w przedmiocie podlegania ubezpieczeniu społecznemu na podstawie art. 156 kpa oraz wniosek o przyznanie odszkodowania na podstawie art. 160 § 4 kpa. W tym miejscu należy zaznaczyć, że art. 160 § 4 kpa stanowi, iż o odszkodowaniu przysługującym od organu wymienionego w § 1 orzeka organ administracji publicznej, który stwierdził nieważność decyzji z powodu naruszenia przepisu art. 156 § 1 kpa albo stwierdził, że w myśl art. 158 § 2 została ona wydana za naruszeniem przepisu art. 156 § 1. Dochodzenie odszkodowania od strony winnej powstania okoliczności wymienionych w art. 156 §1 następuje w postępowaniu przed sądem powszechnym. Przepis ten utracił moc z dniem 1 września 2004 roku ( art. 160 kpa uchylony przez art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku- o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw- Dz.U. Nr 962 poz. 1692 z 2004 roku). Z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270) wynika, ze sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej i objęte są tą kontrolą jedynie działania administracji wskazane w ustawie. Sądy powszechne sprawują natomiast wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych do właściwości innych sądów. Według art. 3 § 2 cytowanej wyżej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie 4) inne niż określone w pkt. 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej 7) akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 Zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych ( Dz.U. Nr 137, poz. 887 z 1998 roku z późń. zm.) od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego Sądu w terminie według zasad określonych w przepisach kodeksu postępowania cywilnego. Decyzja z dnia [...] lipca 1995 roku zawierała pouczenie, w oparciu o obowiązujące wówczas przepisy, że służy od niej odwołanie do Sądu Wojewódzkiego- Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. w terminie miesiąca od dnia jej doręczenia. Bezspornym jest, ze skarżący K. B. nie odwołał się od powyższej decyzji, przez co stała się ona decyzją ostateczną. Art. 83 a) powołanej ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w ust. 1 stanowi, ze prawo lub zobowiązanie stwierdzone decyzją ostateczną Zakładu ulega ponownemu ustaleniu na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawnione okoliczności istniejące przed wydaniem decyzji, które mają wpływ na to prawo lub zobowiązanie. W ust. 2 ustawodawca postanowił natomiast, ze decyzje ostateczne Zakładu, od których nie zostało wniesione odwołanie do właściwego Sądu, mogą być z urzędu przez Zakład uchylone, zmienione, lub unieważnione na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Wynika z tego, że w przeciwieństwie do wznowienia postępowania ewentualne stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej Zakładu, od której nie zostało wniesione odwołanie ( tak jak w niniejszej sprawie) może nastąpić jedynie z urzędu. Dopiero takie działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i to po wyczerpaniu środków zaskarżenia mogłoby stanowić przedmiot kontroli sądu administracyjnego. Omawiane uregulowanie jest więc wyraźnie inne od tego z art. 157 § 2 kpa, zgodnie z którym postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu ( por. post. Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2003 roku III KKO 18/02, OSNP 2004/5/91). W myśl art. 58 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi 4) jeżeli sprawa objęta skargą miedzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy, albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej strona skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy, uwzględniając powyższe oraz to, że roszczenia K. B. zawarte w pkt. 2 skargi, będące już także przedmiotem rozstrzygnięć sądów powszechnych, nie wchodzą w zakres sądowej kontroli działalności administracji publicznej, Sąd, stwierdzając niedopuszczalność skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1, 6 i § 3 cytowanej ostatnio ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Sokołowska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło