III SA/Po 457/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej płatności na zalesianie gruntów rolnych postanawia: umorzyć postępowanie. /-/B. Koś Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] w przedmiocie płatności na zalesianie gruntów rolnych. P. S. zaskarżył powyższą decyzję skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uznanie, że odwołanie zostało złożone w terminie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że skarga zasługiwała na uwzględnienie, gdyż w aktach sprawy brak informacji wskazującej, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] została doręczona pełnomocnikowi skarżącego. Organ odwoławczy stwierdził, że naruszono tym samym art. 40 § 2 kpa, a powyższa decyzja nie wywołuje skutków prawnych. Kierownik Biura Powiatowego winien zatem prawidłowo doręczyć aktualnemu pełnomocnikowi producenta rolnego decyzję, od której możliwe będzie wniesienie odwołania. W związku z powyższym Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR postanowieniem z dnia [...], nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...], nr [...] i umorzył postępowanie odwoławcze. W piśmie nadanym w dniu [...] skarżący oświadczył, iż w związku z treścią postanowienia Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...], wnosi o "anulowanie" swojej skargi z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powyższy przepis przewiduje instytucję tzw. autokontroli, w ramach której organ administracji publicznej jest uprawniony do weryfikacji własnego działania (bezczynności), która wyłącza konieczność dokonania kontroli zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Warunkiem zastosowania tej instytucji jest uwzględnienie skargi w całości, a więc skorygowanie zaskarżonego aktu w kierunku pożądanym przez skarżącego i zgodnie z jego interesem, przy czym organ administracji publicznej nie jest związany granicami skargi. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe niewątpliwie w sytuacji przewidzianej w art. 54 § 3 p.p.s.a., tj. w przypadku uwzględnienia przez organ administracyjny skargi w całości w trybie autokontroli. W niniejszej sprawie P. S. w złożonej skardze domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przyjęcia, że odwołanie zostało złożone w terminie. Natomiast organ odwoławczy, uznając skargę za uzasadnioną, mocą postanowienia z dnia [...] uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie odwoławcze. Jednocześnie wskazał organowi I instancji na konieczność prawidłowego doręczenia decyzji z dnia [...], od której będzie przysługiwać odwołanie. Wydane postanowienie autokontrolne z dnia [...] doprowadziło zatem do realizacji celu wniesienia skargi, czyniąc jej w pełni zadość, co też potwierdził sam skarżący w piśmie z dnia [...], z którego wynika jednoznacznie brak woli kontynuowania niniejszego postępowania wobec treści postanowienia autokontrolnego. Powyższe pozwala przyjąć, że organ odwoławczy przed rozpoczęciem rozprawy uwzględnił w całości skargę. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. /-/B. Koś