III SA/Po 462/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Beata Sokołowska (spr.) Protokolant po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2009 r. przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [ ... ] r. nr [ ... ] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia : odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 lutego 2009 r. (sygn. akt III SA/Po 462/08) /-/ B. Koś /-/ M. Kosewska /-/ B. Sokołowska Wyrokiem z dnia 19 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej, stwierdzając w pkt. III, że zaskarżone orzeczenie nie może być wykonane. Pismem z dnia 27 kwietnia 2009 r. pełnomocnik skarżącego wniósł, na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści punktu III powyższego wyroku. Chodziło o wskazanie, czy pkt. III wyroku odnosi się do decyzji organu odwoławczego, czy też do decyzji organu I instancji, na podstawie której wydano przeciwko stronie skarżącej tytuł wykonawczy i skierowano go do egzekucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, czy też sposobu jego wykonania. Wniosek o wykładnię nie może przy tym zmierzać do wyjaśnienia zawartych wyrażeń prawniczych czy znaczenia słów. Jest natomiast zasadny w sytuacji, gdy dane orzeczenie zostało sformułowane wadliwie czy nie dość precyzyjnie ( zob. m. in. B. Dauter i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 345-346; postanowienie NSA z 25 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1018/04, lex nr 171312 ). W ocenie Sądu wyrok z dnia 19 lutego 2009 r. został sformułowany w prawidłowy i precyzyjny sposób. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji oparto na przepisie art. 152 powołanej wcześniej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obligującym wojewódzki sąd administracyjny do dokonania tej czynności w przypadku uwzględnienia skargi. Z samej treści punktu III wyroku wynika przy tym jednoznacznie, iż wstrzymano wykonanie decyzji zaskarżonej, czyli przedmiotowej decyzji Dyrektora Izby Celnej. Należy też wskazać, iż w związku z uprawomocnieniem się wyroku z 19 lutego 2009 r. ( z dniem 28 kwietnia 2009 r. ) orzeczenie sądu zawarte w pkt. III tego wyroku utraciło moc, na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W obrocie prawnym nie istnieje już decyzja organu odwoławczego. Przedmiotowe postępowanie celne jest obecnie prowadzone na etapie ponownego rozpoznawania odwołań W. i P. przez organ II instancji, wobec czego kwestie dotyczące wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Celnego podlegają wyłącznie regulacjom zawartym w odpowiednich przepisach dotyczących postępowania celnego. /-/ B. Koś /-/ M. Kosewska /-/ B. Sokołowska D.W.d