III SA/Po 469/12

Dnia 4 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K na czynność Starosty z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na przejazd pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16 ton postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano stronę skarżącą do wykazania, że przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała administracyjny tok instancji, tj. wezwała Starostę do usunięcia naruszenia prawa - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono profesjonalnemu pełnomocnikowi strony w dniu 30 maja 2012 r. – k. 41 akt sądowych. W wyznaczonym 7-dniowym terminie strona nie wykonała wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 wskazanej ustawy, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Natomiast w przypadku niewyczerpania środków zaskarżenia, a więc wniesienia skargi bez uprzedniego skorzystania z przysługującego środka zaskarżenia (art. 52 § 2 p.p.s.a.) bądź wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa w razie braku środka zaskarżenia (art. 52 § 3 p.p.s.a.) zachodzi niedopuszczalność skargi, skutkująca jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe unormowanie na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, iż warunkiem koniecznym skutecznego złożenia skargi przez stronę na czynność Starosty [...] było uprzednie wezwanie go na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem, skarżąca Spółka przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie zwróciła się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji należało stwierdzić, iż w rozpatrywanej sprawie nie został spełniony warunek dopuszczalności skargi, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.