III SA/Po 473/16

Dnia 20 lipca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2016 roku Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, zażądała wstrzymania wykonania decyzji wymierzającej jej karę pieniężną w kwocie 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Wniosek został skierowany do organu oraz, w razie braku uwzględnienia wniosku przez organ, do sądu administracyjnego. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że żądanie uzasadniają okoliczności wskazane w skardze. W ocenie Skarżącej szczególną uwagę należy zwrócić na fakt, że w organach celnych brak jest jednolitego stanowiska, co do charakteru gier na urządzeniach. Wobec skarżącej Spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia grzywny. Skarżąca ponosi duże straty nie osiągając planowych zysków na skutek zatrzymania urządzeń przez Urzędy Celne. Uiszczenie kar pieniężnych na obecnym etapie postępowania, kiedy dokonanie czynu z art. 107 k.k.s. nie zostało udowodnione żadnym prawomocnym orzeczeniem, dodatkowo pogorszy sytuację finansową Spółki i będzie niewspółmierne do zaistniałych okoliczności. Dyrektor Izby Celnej, postanowieniem z dnia 17 czerwca 2016 roku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśnił, że Spółka nie wskazała żadnych konkretnych okoliczność świadczących o tym, że udzielenie ochrony tymczasowej jest uzasadnione. Dla przyjęcia istnienia realnej możliwości ziszczenia się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Spółka nie poparła swoich twierdzeń dokumentami źródłowymi dotyczącymi jej sytuacji finansowej. dokumentów dotyczących jej sytuacji finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek nie ma uzasadnionych podstaw. Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 – dalej P.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego. Wnioskodawca ma obowiązek uzasadnienia wniosku. Zatem to strona ma przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony w tym zakresie. Uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej powinno umożliwiać przyjęcie ustalenia, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne na gruncie konkretnych okoliczności w odniesieniu do konkretnego wnioskodawcy. Wykonanie decyzji nakładającej obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. Uiszczona należność podlega zwrotowi w przypadku uchylenia decyzji zaskarżonej do sądu administracyjnego. Do akt niniejszej sprawy skarżąca Spółka nie przedłożyła żadnych dokumentów odnoszących się do jej sytuacji finansowej i majątkowej. Skoro Spółka nie zobrazowała swojej aktualnej kondycji finansowej, to nie można rzetelnie ocenić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może prowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnić również należy, że rozstrzygając kwestię wpadkową wywołaną wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi jest niedopuszczalne na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.