III SA/Po 483/12
PostanowienieWSA w Poznaniu2012-06-26
Skład orzekający: Marzenna Kosewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o unieważnieniu egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B może zostać wstrzymane na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania postanowienia o unieważnieniu egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B, ponieważ postanowienie to nie kwalifikuje się do wykonania w trybie przymusowym, nie nakłada nowych obowiązków na stronę skarżącą i nie wywołuje bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych, co wyklucza możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Stan faktyczny
Strona skarżąca PW wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B. Wraz ze skargą złożono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi PW na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Pismem z dnia [...] r. strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B.
Wraz ze skargą strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie w oparciu o wniosek skarżącego oraz materiał dowodowy sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu (czynności) spoczywa na stronie skarżącej (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., FZ 495/04).
W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się przy tym, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą których zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że postanowienie, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jego skuteczności). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem postanowienie w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B. Postanowienie to nie może zostać wykonane w trybie przymusowym, w szczególności zaś nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania.
W związku z powyższym skuteczność zaskarżonego postanowienia nie stwarza również niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżone postanowienie nie nakłada bowiem na skarżącego żadnych obowiązków, które podlegałyby realizacji w drodze egzekucji, zaś przeprowadzenie egzekucji nie wynika z faktu wydania przedmiotowego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło